Balda de Libros (XXV): Polaroid, de Suso de Toro

 

Polaroid. Suso de Toro. Xerais

Polaroid é unha novela de Suso de Toro, a cal supuxo un gran cambio na maneira de escribir dos autores.

É un libro que non ten unha única historia que contarnos, cuns personaxes principais e un gran trasfondo detrás, se non que son simples relatos pequenos. Con Suso descubrimos que hai máis maneiras de narrar historias, que non sempre hai que caer na estrutura canónica dos libros, senón que se pode innovar, como fixo el, e ter grandes resultados.

Algúns poden dicir que é unha narrativa absurda, sen sentido, pero para min é unha novela que fala de costumes, algúns con algo de fantasía, pero a gran maioría fainos recordar momentos pasados e empatizar con algún personaxe, dunha maneira máis íntima xa que nos contan historias reais e cotiás, que nos poderían pasar a nós. Insisto en que non todos os relatos nos contan feitos cotiás, ao contrario este libro tamén ten capítulos moi fantasiosos.

Persoalmente si que recomendaría este libro, baixo a miña opinión é moi entretido e nalgún capítulo ata che fai rir. Ademais é moi fácil de ler o que nos axuda a desfrutalo máis.

Victoria Domínguez Marinho (4º ESO)

Este libro conta moitas historias por separado, e como non é o que estamos acostumados pareceume moi interesante, aínda que non é tan fácil de entender coma se contara unha historia soa, para a miña opinión.

De todas as historias hai algunhas que me pareceron moi doadas de entender e outras que non tanto, a maioría son bastante curtas, aínda que hai algunhas máis longas. Creo que todas che dan algo que aprender, sempre teñen unha reflexión final, as cales a min fixéronme pensar bastante, e iso é algo positivo, que dos libros tamén se poden aprender moitas cousas.

De todas as historias a miña favorita foi a do quiosco de Mauro, xa que me pareceu moi interesante, e moi fácil de ler e de entender.

Pero o meu personaxe favorito, foi o da última historia, que acontece nunha carnicería, e a min esa deume moito que pensar, xa que era unha inxustiza, o pobre home como era o empregado tivo que calar cando tiña toda a razón.

Recoméndovos moito este libro, estou segura de que á maioría vos vai gustar moito, ademais é moi sinxelo.

Zaira Antelo Iglesias (4º ESO)

Polaroid é un libro moi interesante, pero para min é algo complicado de entender, xa que en cada capítulo conta unha historia diferente, sen ter relación coas outras historias.

En xeral é moi fácil de ler, algún capítulo pode ser algo máis complicado, pero aínda así lese bastante ben. Ademais lese moi rápido, xa que son capítulos moi curtos e entreteñen moito.

Para min o momento máis importante do libro foi cando Nando lle rompeu os cristais do quiosco a Mauro, xa que me parece moi egoísta pola súa parte.

O meu personaxe favorito é Mauro, xa que para a miña opinión é moi bo home, e non se merece moitas cousas que lle fan.

E o personaxe que menos me gustou foi Nando e os seus amigos porque me parecen moi malos e sobre todo egoístas por facer cousas malas e non poñerse no lugar de Mauro.

Tampouco me gustou moito o pintor xa que soamente traballaba un día á semana e porque lle gustaba ese día, así que considero que é bastante vago e lacaceiro, polo que non é moi traballador.

Nuria Recouso Pena (4º ESO)

Este libro non me convenceu moito porque me pareceu que había bastantes capítulos con diferentes historias e ao final resultaba moi enleado, pero se tivera unha soa historia e non tantas gustaríame máis xa que había algúns capítulos que me resultaron moi entretidos coma por exemplo o do quiosco de Mauro que foi a historia que máis me gustou e máis interesante me pareceu.

Por iso unha das miñas personaxes favoritas tamén foi Mauro xa que me pareceu moi valente ao quedar asomando na súa tenda para descubrir quen eran os malfeitores que lle romperon as ventás.

E a personaxe que menos me gustou foi Concha porque opino que foi moi mala poñéndolle os cornos ao seu home en vez de intentar arranxar o problema e buscarlle unha solución, ou en vez desa alternativa podíao deixar e separarse del. Penso que foi unha personaxe que tampouco tivo empatía, xa que se a ela lle fixeran iso non lle faría ningunha risa.

Este libro aínda así pareceume moi sinxelo de ler.

Valeria Grela Bello (4º ESO)

Balda de Libros (XXIV): Cartas de amor, de Fran Alonso

 

Cartas de amor. Fran Alonso. Xerais

A min gustoume moito xa que cada capítulo é diferente e así non aburre tanto coma outros. Tampouco perdes nada se non les un, porque son cartas diferentes. Son o meu estilo de libros preferidos xa que son curtos, fáciles de ler e o vocabulario non é difícil. Aínda que o malo que lle vexo é que non te acordas de todo o que pasa en cada capítulo.

As cartas que máis me gustaron foron as de ”Confesión” e “Lonxe”. A primeira é porque trata un tema que hai xente que por calquera razón ten medo de como reaccionaran as outras persoas e este capítulo normalízao. E “Lonxe” porque Bárbara souBo aceptar a situación e a realidade de que era un amor non correspondido pola distancia que había entre eles e probablemente non se volverían ver.

A miña personaxe favorita é Monica, do capítulo “Confesión”, xa que me parece que ten moita valentía por confesarlle todo o que sentía a súa mellor amiga a pesar de que naquela época era moi mal visto. Tamén me parece moi comprensiva porque lle dá igual que ela non sinta o mesmo, só quere manter a súa amizade tal e como está, e que tampouco llo contou a ninguén máis xa que era un segredo moi importante para ela.

Ainhoa Leis Ríos (3º ESO)

Balda de Libros (XXIII): A man dos paíños, de Manuel Rivas

 

A man dos paíños. Manuel Rivas. Xerais

A historia que narra gustoume moito, xa que é un tema que me interesa. Aínda que lin varios libros que tamén trataban temas da amizade, a maneira de representala gustoume moito xa que é moi orixinal. Ao principio é un pouco difícil de entender, pero son só as dúas ou tres primeiras páxinas, despois entendese perfectamente. Aínda así gustoume moito e volvería lelo.

Ao principio non entendía porque o autor lle puxera ese título, pero segundo fun lendo entendino e paréceme bastante axeitado, eu non llo cambiaría.

A min gustáronme moito as historias de mariñeiros que hai no final, xa que falan dun tema interesante que xa moitos outros autores tocaran, pero Manuel Rivas faino dun xeito máis orixinal que te engancha e non podes esperar a saber o final.

A maioría dos personaxes desta historia non me chamaron moito a atención, porque eran secundarios e saían pouco... pero os protagonistas gustáronme moito, sobre todo o protagonista e Castro, que tiñan unha amizade moi bonita.

Se vos gusta ler e as historias de mariñeiros, anímovos a lelo.

Laura Noya Sánchez (4º ESO)

Balda de Libros (XXII): Adiós María, de Xohana Torres

Adiós María. Xohana Torres. Galaxia

Xohana Torres ofrécenos unha ollada do mundo dende os ollos de Maxa, a protagonista, que realmente chámase María. A novela ensínanos a maneira da que ve o mundo a rapaza. Maxa é unha rapaza, de trece anos, moi madura. Isto débese á súa situación familiar, na que seu pai perde o traballo é isto fai que se desenvolvan unha serie de sucesos que se contan ao longo da historia. Para min é sen dúbida a mellor personaxe da obra, sempre se preocupa polos demais e déixase de lado a si mesma para dedicarlle tempo á súa familia.

Seu avó, chamado Kaiser, tamén ten un gran peso no relato. É un home cunha personalidade forte e moi sabio.

Pola contra, a avoa é unha muller con ideoloxías anticuadas, ademais de ser pouco xusta, intenta en todo momento defender a seus netos ante todo. Sobre todo a Xermán, o irmán de Maxa, que ás veces compórtase de mala maneira e a avoa sempre intenta defendelo ante todo.

O tema do libro é a emigración, o cal xa estivo tratado en mans femininas no pasado, por Rosalía de Castro. Xohana ensínanos a ollada das familias que quedan, e non dos que emigran.

Vemos unha realidade moi dura dunha simple nena, o que nos fai empatizar aínda máis coa historia.

Recomendo moito esta novela, xa que me gustou moito e paréceme un relato moi íntimo.

Faiche darte conta da realidade que vivían antes.

Victoria Domínguez Marinho (4º ESO)

A miña opinión sobre este libro sería que me parece bastante complicado de ler, xa que ten un vocabulario complicado e non recomendo que o lean nenos de menos de 14 anos.

Por outra parte tamén opino que dunha vez que o entendes, a min resultoume moi interesante, e conta a realidade daquela época na que se conta a historia, e así tamén podemos valorar máis a sorte que temos agora coa vida que levamos a maioría comparado con antes.

A min gustoume moito a historia e paréceme moi interesante. Ademais para min nela hai un personaxe moi importante, que sería Maxa, unha nena que empeza a historia con 12 anos e como conta no libro para a súa idade é unha rapaza moi madura, e a todo o mundo lle sorprende que sexa tan madura, pero aprendeu tantas cousas pola vida que tivo que levar por motivos económicos, e con 12 anos que tiña ela sempre sacaba o lado positivo e loitaba polos seus soños, e axudáballe á súa familia en todo, tanto nas tarefas da casa, como con seu irmán que era un pouco rebelde a pesar de ter máis idade que ela.

Se vos está gustando a historia recoméndovos lela.

Zaira Antelo Iglesias (4º ESO)

Book tráiler (LII): A banda sen futuro, de Marilar Aleixandre. Realizado por Lucía Rey Martínez

 

Unha nova entrega no noso recuncho de realización youtubeira, velaquí o Book tráiler da novela A banda sen futuro, de Marilar Aleixandre (col. Fóra de Xogo. Xerais, 2000). Realización youtubeira: Lucía Rey Martínez, 3º ESO, CPI Viaño Pequeno (Trazo)

 

Book tráiler (LI): Camiño perigoso, de Ánxela Loureiro. Realizado por Lucía Rey Martínez

 

Unha nova entrega no noso recuncho de realización youtubeira, velaquí o Book tráiler da novela Camiño perigoso, de Ánxela Loureiro (col. Fóra de Xogo. Xerais, 2021). Realización youtubeira: Lucía Rey Martínez, 3º ESO, CPI Viaño Pequeno (Trazo)

 

Book tráiler (L): A banda sen futuro, de Marilar Aleixandre. Realizado por Lidia González Rey

 

Unha nova entrega no noso recuncho de realización youtubeira, velaquí o Book tráiler da novela A banda sen futuro, de Marilar Aleixandre (col. Fóra de Xogo. Xerais, 2000). Realización youtubeira: Lidia González Rey, 3º ESO, CPI Viaño Pequeno (Trazo)

 

 

Balda de Libros (XXI): Arnoia, Arnoia, de X. L. Méndez Ferrín

 

Arnoia, Arnoia. X. L. MéndezFerrín. Xerais

A min gustoume moito este libro porque relata as aventuras dun rapaz de dezaseis anos chamado Nmógadah, o cal case ao comezar a historia é acompañado por un castrón chamado Mestre Lionel, que seguiría ao seu lado case sempre. Algunha das aventuras que viviron foron:

1. O encontro cos Grou, que é o momento que máis me gustou.

2. A viaxe ás fragas da selva de Brocelianda na cal un ‘fillo dun deus antigo’ daríalle a Milmanda, unha espada coa que loitaría.

3. O encontro co xigante Hannak, que era un xigante sen pernas e que non podía abrir os ollos porque tiña un poder co cal ao abrir os ollos lanzaba fogo por eles.

Entre outras aventuras, as cales teñen o mesmo impacto ca estas porque son moi intrigantes.

O meu personaxe favorito é Nmógadah porque é un rapaz moi decidido e que sempre tira para adiante aínda que as cousas vaian na súa contra e tamén porque é fiel aos seus compañeiros e moi bo loitador.

Outro personaxe que me pareceu interesante foi Hannak Oberzen porque polo contexto da descrición que se lle dá parece un xigante impotente, pero cando se pon serio nótase que é un verdadeiro perigo para todo e todos.

Esta novela pareceume moi interesante polas aventuras das que se falan no libro.

En xeral é algo complexa de ler, tanto en vocabulario coma aprenderse os nomes dos personaxes, pero polo demais é un relato que o recomendaría sen ningunha dúbida.

Diego Vásquez Fernández (3º ESO)

Book tráiler (XLIX): Recinto gris, de Ledicia Costas. Realizado por Lara Piñeiro González

 

Unha nova entrega no noso recuncho de realización youtubeira, velaquí o Book tráiler da novela Recinto gris, de Ledicia Costas (col. Fóra de Xogo. Xerais, 2014). Realización youtubeira: Lara Piñeiro González, 3º ESO, CPI Viaño Pequeno (Trazo)

 

Book tráiler (XLVII): O grupo, de An Alfaya. Realizado por Carla Caramés Rivas

 

Unha nova entrega no noso recuncho de realización youtubeira, velaquí o Book tráiler da novela O grupo, de An Alfaya (col. Fóra de Xogo. Xerais, 2019). Realización youtubeira: Carla Caramés Rivas, 3º ESO, CPI Viaño Pequeno (Trazo)

 

Balda de Libros (XX): O corazón de Xúpiter, de Ledicia Costas

O corazón de Xúpiter. Ledicia Costas. Xerais

O corazón de Xúpiter é un libro escrito por Ledicia Costas, conta una historia moi interesante dende o meu punto de vista porque transmite uns valores moi importantes. Á parte diso, fala dun tema moi interesante, as redes sociais, os perfís falsos e da xente que se encontra detrás dunha pantalla.

O meu personaxe favorito é Isla, penso que é unha rapaza moi intelixente, que pensa no ben dos demais. Na novela descríbena como unha rapaza moi inocente, que pensa que todo o mundo é bo e que ninguén pode ser capaz de facer maldades adrede.

Outro dos personaxes que me atrapou foi Mar, xoga un papel crucial no desenvolvemento do relato.

Para min, os momentos máis importante do libro transcorren ao redor da amizade de dous dos personaxes, o especial do primeiro encontro así como o apoio que se transmiten mutuamente.

Eu recomendaríalle este libro a todos os adolescentes que pensan que nas redes sociais só hai xente boa e sen malas intencións, creo que apto para todas as idades. En resumo, creo que é un libro dez.

Cristina García Regueiro (3º ESO)

Balda de Libros (XIX): Unha estrela no vento, de Ledicia Costas

Unha estrela no vento. Ledicia Costas. Xerais

Unha estrela no vento é un libro escrito por Ledicia Costas, conta unha historia moi interesante, a de Miguel e a súa familia, que representa a unión que hai entre un fillo e a súa nai. Dende o meu punto de vista, esta historia transmite uns valores bastante importantes como son a confianza e a lealdade.

O meu personaxe favorito é Miguel, penso que quere moito a súa familia, ata o punto de ser capaz de dar a súa vida por eles. A parte diso, case sempre di a verdade; cando mente, faino porque pensa que lle vai facer máis dano saber a verdade que unha mentira piadosa. En contraposición, o personaxe que menos me gustou foi “O Bruto” xa que parece que non lle ensinaron modais, faille honra ao seu alcume.

Quedo con dous momentos importantes no transcurso da historia, o forte vínculo creado entre Abel e Miguel motivado, entre outras cousas, pola convivencia e, o que para min é o mais importante, o comezo dunha amizade especial entre dous dos personaxes principais.

Eu recomendo este libro a todas as persoas que lle guste a intriga, creo que apto para todas as idades.

Cristina García Regueiro (3º ESO)

Balda de Libros (XVIII): De cristal, de Silvestre Gómez Xurxo

De cristal. Silvestre Gómez Xurxo. Xerais

“O rato negro”

O momento máis importante é cando o rapaz se decata da súa situación na casa, cando ve as cousas malas que fai seu pai con el mais con súa nai, porque iso é algo do que en teoría debería terse decatado hai moito.

Ten un tema intrigante xa que queres saber como vai ser a situación cando o rapaz se decate de todo o que seu pai facía mal. Ten algunha palabra difícil de entender.

“O ratiño branco”

O momento máis importante do relato é cando a nena ve que a vida dos ratos do zoolóxico teñen un destino e a dela tamén, o seu futuro é ser prostituta e o do rato comido pola serpe, este é o momento máis importante porque se decata de que ese futuro o pode cambiar.

Ten unha lingua fácil de entendes aínda que algunha palabra non.

“O gato negro”

O momento máis importante é cando o rapaz se dá conta de que non todo o mundo ten sorte, porque el non ten sorte de vivir nunha casa luxosa e non coñecer a todos os familiares cercanos e o gato non tivo sorte, porque foi atropelado.

Gustoume xa que me pareceu a historia mais facil de entender.

“Pavo real”

O momento máis importante é cando a rapaza se dá conta de que a felicidade non depende da cantidade de cousas que teñas, porque ela tiña moitas pero debido a quebra de seus pais decatouse de que non lle fai falta moitísima roupa para ser feliz senón que co amor da familia xa é suficiente.

Gustoume xa que con este conto podes darte conta de moitas cousas.

“Gulag de Galgos”

O momento máis importante é cando o rapaz adopta un galgo dos que foi abandonado, porque se deu conta de que os pobres animais non teñen que sufrir porque se fagan vellos e non vallan para o que o querían os donos.

Pareceume unha historia moi bonita e moi fácil de entender.

Laura Rodríguez Seoane (3º ESO)

Book tráiler (XLVI): A casa do medo, de Agustín Fernández Paz. Realizado por Ariadna Hernández Bautis

 

Unha nova entrega no noso recuncho de realización youtubeira, velaquí o Book tráiler da novela A casa do medo, de Agustín Fernández Paz (col. Periscopio. Rodeira - Edebé, 2016). Realización youtubeira: Ariadna Hernández Bautis, 2º ESO, CPI Viaño Pequeno (Trazo)

 

Book tráiler (XLV): Cartas de inverno, de Agustín Fernández Paz. Realizado por Ariadna Hernández Bautis

 

Unha nova entrega no noso recuncho de realización youtubeira, velaquí o Book tráiler da novela Cartas de inverno, de Agustín Fernández Paz, con ilustracións de Antonio Seijas (col. Fóra de Xogo. Xerais, 1995, 40ª edición 2018). Realización youtubeira: Ariadna Hernández Bautis, 2º ESO, CPI Viaño Pequeno (Trazo)