Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



Amosando publicacións coa etiqueta machismo. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta machismo. Amosar todas as publicacións

martes, 2 de febreiro de 2016

Non é amor

Achégase o San Valentín, e como cada ano, aproveitamos para botarlle un ollo ás nosas relacións
amorosas de parella preguntándonos se é amor o que as manten. Iremos desenvolvendo ideas relacionadas con este tema, que tanto nos interesa e importa.

En 4º de ESO, aproveitamos de vez en cando para reflexionar sobre estes temas, e parece que temos claro que con frecuencia non identificamos claramente certas "enfermidades" que intoxican as relacións. Compartimos hoxe parte dun manifesto elaborado a partir de reflexións do alumnado e lido nun acto na escola o Día Mundial contra a violencia machista, o 25 de Novembro:




(...) pode parecer amor, pero non o é.


Hai persoas que controlan, dominan, manipulan e se obsesionan coas súas parellas. Pódense dar mostras de amor, pero hai que poñer límites. Cada un ten dereito a facer o que queira facer, sen que a súa parella teña que intervir para chantaxealo emocionalmente, e o peor é cando isto está a suceder e ti non te das conta ou non te queres dar conta. Estas situacións de maltrato psicolóxico son máis habituais do que pensamos.

Tes unha idea falsa do amor se este inclúe controlar, dominar, manipular e chantaxear. Non tes dereito a facelo. Non está ben. Unha relación así non é unha relación sana. A xente que fai esas cousas ten un problema que debería solucionar para poder vivir unha relación sana nun futuro.

Se chegas a ter unha relación deste estilo, pensamos que é mellor deixar a esta persoa. É mellor estar só ou soa a ter estes problemas.



Está clarísimo, non? Teño a miña opinión !!!!

Cartaz elaborado por Alicia Guillín Casal de 4º de ESO

Imos tomarnos con humor esas insinuacións de que estamos máis guapas "calladitas" y sumisas. Moita ironía no seguinte vídeo:




venres, 30 de outubro de 2015

Estado das cousas: Radio Marca - Xuño 2015

Este fin de semana comeza novembro, un mes máis violeta que os outros, aínda que todos os meses deberíamos ter en conta esa "mirada violeta". Que de que estamos a falar? O violeta representa a loita para conseguir a igualdade en dereitos e deberes das mulleres e dos homes, rapazas e rapaces, nenos e nenas.

Cada ano, ao tratar este tema nas aulas, nos sorprenden os comentarios do alumnado, moitos e moitas de vós estades convencidos de que non hai situacións de machismo, de violencia contra as mulleres, ou hai moi poucas. Por iso decidimos adicar algunhas das entradas do blog este mes, aínda que ben sabedes que lle adicamos moitas entradas a estes temas, a botar unha ollada ao estado das cousas ao noso arredor para ver. É certo que se van dando pasiños e colgaremos tamén noticias positivas ao respecto, pero as relacións están lonxe de ser xustas e igualitarias.  Gustaríanos que vos mesmas e vos mesmos xuzguedes o estado actual das cousas, e se deixades algún comentario sobre o tema, mellor que mellor.

Imos hoxe coa primeira ollada, esta noticia que recolle o Blog de actualidade Yo me tiro al monte (lo mejor de lo peor)

En el programa deportivo La Futbolería, de Radio Marca Sevilla, uno de los tertulianos opina sobre el posible fichaje de Rafael Van der Vaart por el Betis. Hace un par de años, el futbolista desató un escándalo al agredir a su mujer en una fiesta de nochevieja.

Foto de Rafael Van deer Vart: Real Betis

Foto de Javier Mérida:  Diario de Sevilla
Cuando uno de los periodistas recuerda el episodio, otro tertuliano, Javier Mérida, dice que “ella reconoció que le había sido infiel. Que si en una fiesta de nochevieja tu mujer te está volviendo loco…”.

En ese momento, el compañero le interrumpe: “No termines de decirlo, porque es un disparate”. Pero Mérida termina: “Si tú le pegas una guantá, eso no es una agresión ni es nada, vamos a dejarnos de tonterías”. 

sábado, 8 de marzo de 2014

Hoxe tampouco van recoñecer ás feministas?

"A estas alturas a una le da entre pudor y hastío tener que recordar que el movimiento feminista es el que nos permite hacer cosas como firmar reportajes con nuestro nombre real, realizar movimientos bancarios sin la autorización de un marido, decidir no tener marido sin que la única alternativa sea meterme a monja, votar y ser elegida como representante política, disfrutar del sexo sin culpa... Sin ir más lejos, el feminismo es el que ha logrado que la violencia machista pase de ser considerada como un conflicto de pareja en el que no hay que entrar a un problema social que exige la implicación de toda la ciudadanía. Son las feministas las que se están dejando la piel para que las mujeres puedan seguir interrumpiendo un embarazo sin que ejercer ese derecho sea considerado un delito. ¿En serio hay que estar recordando estas cosas?  (...)

Hoy no es día de felicitaciones ni de regalar flores, sino de recordar a las que lucharon por nuestros derechos y de salir a la calle para demostrar que no vamos a dejar que nos los vuelvan a negar."





Aquí o  artigo completo ilustrado cun pequeno vídeo (3 minutiños)

Aquí unha interesantísima mostra fotográfica de loitadoras e traballadoras galegas que nos resultarán a tod@s moi familiares


xoves, 6 de marzo de 2014

¿Progresamos? Revisando publicidade de 1981

Hace unas semanas la carta de una niña a LEGO fue compartida en redes como Tumblr y Reddit. En ella se cuestionaba -de forma muy tierna- la visión de género que actualmente tiene la compañía, lo que nos recordó un anuncio de LEGO que a pesar de que no es muy espectacular que digamos, es sorprendente porque trata de manera más inteligente las cuestiones de equidad de género que cualquier anuncio de juguetes hoy en día.

El hallazgo se da en un contexto especial para LEGO. Muchos fanáticos han reclamado enérgicamente a la empresa por sus recientes líneas de juguetes que se basan en estereotipos de género (especialmente la línea Lego Friends). De manera que los sets de juego para niñas son rosas e involucran a personajes pasivos que atienden su casa, salen de compras y sólo se preocupan por la moda. Mientras que los sets para niños son azules y están protagonizados por personajes que salen, tienen aventuras y trabajos. Evidentemente, esto nos dice mucho sobre los estereotipos de género que tiene la empresa.

Es una pena que una marca tan legendaria e importante en el mundo de los juguetes caiga en ese tipo de prácticas, sobre todo porque cuenta con una historia brillante. Ejemplo de ello es el mentado anuncio de 1981. En esta imagen aparece una pequeña niña que tiene en sus manos una escultura hecha con legos. La idea es simple y el mensaje claro: “lo que sea, es hermoso”. La niña no viste de rosa ni de púrpura, las piezas con las que juega son de colores y no involucran ningún estereotipo. De manera que LEGO se promociona como una marca que estimula la imaginación y que está hecha para todos, no es para niños ni para niñas, es para TODOS.


Aquí o interesantísimo artigo completo

mércores, 19 de febreiro de 2014

Hoxe é o Día Internacional contra a homofobia no fútbol





Hoxe é o Día Internacional contra a homofobia no fútbol. A actividade ten lugar coincidindo co aniversario da morte de Justin Fashanu, o primeiro futbolista profesional que saiu do armario no ano 1990 e que rematou por suicidarse.

Queremos invitarvos a escoitar a reflexión do gran Robinson, sen dúbida experto nisto do "deporte rei" .

venres, 14 de febreiro de 2014

Postais de amor

"Hay veces en que me horrorizo con los carteles que me encuentro en Facebook, sobre todo los que tienen que ver con el Amor. 

He seleccionado unas cuantas  imágenes con mensajes muy machistas, victimistas, egoístas, llenos de rencor, de autocomplacencia. "

El común denominador de todos los cartelitos es: 

"Qué buena persona soy yo y qué malos son los demás".

Seguir lendo 

xoves, 13 de febreiro de 2014

Machistas de quince anos

"Estamos aquí diciendo todos que no vamos a pegar nunca a una mujer y llegas un día y a saber qué te pasa o lo que sea, la puedes pegar, eso surge, (...) / "Pero es que el hombre no la pega porque no haya hecho nada, no llega a casa su mujer está sentada en la tele y se pone a pegarla, estaría loco" / "Hay que poner el friegaplatos y ayudarla. Hacen más que nosotros, la verdad. Pero bueno, son sus costumbres" / "Vale que esto es un pensamiento un poco antiguo, pero si el hombre se tira 10 horas fuera de casa y la mujer no tiene nada que hacer en el día pues oye qué menos que... no está obligada, pero que tenga el detalle de tener la cena preparada" / (...) "Sí, puede que piense que la mujer no debería tener tanta libertad... antes la mujer no podía hacer nada y ahora está en todos los lados".

Los entrecomillados anteriores son frases pronunciadas por diferentes adolescentes varones residentes en Madrid de entre 12 y 17 años, recogidos en un informe sobre "violencia de pareja hacia las mujeres en población adolescente y juvenil y sus implicaciones en la salud" elaborado Dirección General de Atención Primaria de la Consejería de Sanidad. El estudio también recoge las impresiones de ellas:

"Se pone histérico y te hace así y tal, pero nunca me ha llegado a pegar. Pero no me deja ni tener amigos... chicos" / "Hombre, obligar, no te puede obligar, pero (...) a lo mejor para estar bien con él pues no lo haces ¿sabes?" / "A lo mejor también la mujer le machaca y un día le llega a agobiar tanto que no puede más y salta. Pero luego, cuando ya piensa bien las cosas se arrepiente de lo que ha hecho" / "Es incluso peor que te estén machacando día a día diciendo que eres una mierda y que no vales para nada, que que te den un guantazo. Y no sé, es machismo, yo creo, por parte del hombre a la mujer" / "Yo llevo con mi novio dos años y medio casi, ¿vale? Y sí, a veces estoy muy bien con él y demás, pero otras veces me cabreo porque es un poco machista. Muchas veces que hablamos de un futuro, de si algún día nos fuésemos a vivir juntos y me dice que yo le tengo que planchar la ropa, que yo le tengo que hacer la comida, que yo le tengo que coser las camisas. Digo, pero tú estás flipado (...). Nunca me ha levantado la mano en la vida, ni que se le ocurra, pero sí que es un poco machista".


Aquí o artigo completo

xoves, 6 de febreiro de 2014

Dúbidas sobre situacións, experiencias...? Isto que vivo/vexo é machista?

Como cada xoves, propoñemos unha reflexión sobre a igualdade de xénero, as inxustizas e incomodidades do sexismo. Hoxe querémosvos presentar unha iniciativa nova onde podemos comentar e reflexionar sobre as nosas dúbidas ante feitos aparentemente machistas...ou non? Estaremos esaxerando...?



" Micromachismos quiere ser un espacio para rastrear, denunciar y desmontar los machismos cotidianos que tantas veces pasan desapercibidos pero que tanto condicionan nuestra vida. Nos inspiramos en otras iniciativas que ya llevan tiempo funcionando, como EverydaySexism, Sexismo Cotidiano, End Online Misogyny, y Occupy Sexism.

"No exageréis", suelen decirle a las mujeres. Muchas veces son las mismas mujeres las que tratan de quitarle importancia a hechos que viven. Por un lado, porque se hace más fácil convivir con la sensación de que lo que les sucedió no fue para tanto; por otro, porque temen la reacción de los demás, ese típico "no exageres", "eres una histérica".(...)

EverydaySexism ha logrado no solo poner en evidencia los machismos diarios, sino también frenar algunas de las campañas que ha denunciado. El último caso, hace poco, cuando denunció una aplicación de móvil para que las niñas jugaran a hacer liposucciones a las muñecas que aparecían y que, según el juego, tenían "sobrepeso". La aplicación ha sido retirada de iTunes y Google Play.

Micromachismos es un espacio en el que está implicada toda la redacción de eldiario.es con la coordinación de Ana Requena. Si quieres compartir alguna denuncia o contar una experiencia personal puedes escribirnos a micromachismos@eldiario.es o hacerlo mencionando nuestra cuenta @micromachismos_ en Twitter"

Podes ler aquí o artigo completo 

xoves, 26 de decembro de 2013

Un xoves máis, abrimos reflexión sobre a desigualdade

"Todos los machismos hieren. El penúltimo, mata. El último justifica la muerte. Por eso no existe un machismo "verdaderamente" preocupante y otro que no lo es. El machismo es machismo siempre y supone una deslegitimación de la capacidad de las mujeres en su conjunto. No podemos trabajar para que uno desparezca y no otro porque todos se sustentan. Un asesinato se sustenta en golpes, un golpe en insultos, un insulto en la creencia de que hay un ser superior y otro inferior, esa creencia en una forma de relacionarse, de reírse de las bromas, de hablar y de pensar"


Reflexión vista en Facebook (Feministas Conspirando)

mércores, 27 de novembro de 2013

Sexas home ou muller...eres machista...?

"Para ayudarnos a conocer los componentes machistas que pueden existir en nuestras
actitudes y en nuestro comportamiento, prueben a rellenar este test. Puede que usted se considere a sí mismo machista, y quizás no lo sea tanto. O que se vea en el espejo como apasionado o apasionada defensor de los derechos de la mujer y en realidad tenga algunos comportamientos que no respondan a ese patrón. Por supuesto, se puede ser machista siendo mujer. ¿En dónde se encuentra usted? Responda a todas las preguntas de este test, escogiendo siempre una respuesta, la más cercana a su modo de pensar, y cuente el número de respuestas de cada color que haya obtenida, para conocer si la percepción que tiene de sí mismo se corresponde con el modelo más objetivo que aquí proponemos, aunque sin pretensiones científicas."


Pincha aquí para acceder ao cuestionario