Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



luns, 23 de abril de 2012

Celebramos o Día do libro


23 - 27 de Abril

(semana do libro en secundaria)

Actividades:
·            exposición e obradoiro: curiosidades da escritura
·       * CANDO?  - Semana do libro 
                     (23 – 27 de abril)
·       * Onde?     -  Sala anexa ao    
                    edificio de secundaria
·       * poderá visitarse nos recreos
·            CONCURsO:
“coñece e investiga sobre a cultura e a     
historia na túa biblioteca”
·            roteiro literario en Compostela
para os membros do club de lectura”
·            encontro coa escritora gemma lienas  en radio ordes
“para as lectoras do club de o
                                 diario violeta de carlota

Reivindicando o poder dos libros



23 de 
 Abril. Día do libro. 

 “Un día leí un libro y toda mi vida cambió. Ya desde las primeras páginas sentí de tal manera la fuerza del libro que creí que mi cuerpo se distanciaba de la mesa y la silla en la que estaba sentado. Pero, a pesar de tener la sensación de que mi cuerpo se alejaba de mí, era como si más que nunca estuviera ante la mesa y en la silla con todo mi cuerpo y todo lo que era mío y el influjo del libro no sólo se mostrara en mi espíritu sino en todo lo que me hacía ser yo. Era aquel un influjo tan poderoso que creí que de las páginas del libro emanaba una luz que se reflejaba en mi cara: una luz brillantísima que al mismo tiempo cegaba mi mente y la hacía refulgir. Pensé que con aquella luz podría salir de los caminos trillados, en aquella luz sentí las sombras de una vida que conocería y con la que me identificaría más tarde. Estaba sentado a la mesa, un rincón de mi mente sabía que estaba sentado, volvía las páginas y mientras mi vida cambiaba yo leía nuevas palabras y páginas. Un rato después me sentí tan poco preparado y tan impotente con respecto a las cosas que habrían de sucederme, que por un momento aparté instintivamente mi rostro de las páginas como si quisiera protegerme de la fuerza que emanaba del libro. Fue entonces cuando me di cuenta aterrorizado de que el mundo que me rodeaba había cambiado también de arriba abajo y me dejé llevar por una impresión de soledad  como jamás había sentido hasta ese momento. Era como si me encontrara completamente solo en un país cuya lengua, costumbres y geografía ignorara.
            La impotencia que me produjo aquella sensación de soledad me ató de repente con más fuerza al libro. El libro me mostraría todo lo que debía hacer en aquel nuevo país en el que había caído, lo que quería creer, lo que vería, el rumbo que seguiría mi vida.”

La vida Nueva de Orham Pamuk





xoves, 19 de abril de 2012

Imos á radio

As participantes na lectura conxunta de O Diario Violeta de Carlota, actividade organizada polo Club de Lectura, estamos de noraboa. Fomos convidadas a participar no programa "Sumando todas" de Radio Ordes, no que se lle fará unha entrevista á autora, Gemma Lienas. Participarán tamén membros do Club de Lectura do IES Maruxa Mallo de Ordes, lector@s tamén de O Diario Violeta. Pinchando sobre o libro, abaixo á dereita, tedes máis información.
Ademais, lembrámosvos que esta lectura deu lugar ao inicio dun foro de debate na aula virtual do centro que se chama "Educando en Igualdade", onde teñen lugar debates ben interesantes. Nos vindeiros días comentaremos neste foro o que máis destacamos da lectura do libro de Gemma Lienas, isto axudaranos a preparar a entrevista e daravos a tod@s a posibilidade de coñecer máis sobre a autora e a súa obra.

mércores, 18 de abril de 2012

Crónica do encontro co "mestre"

Non é a primeira vez que temos presente ao "mestre" Neira Vilas no noso blog. Aló polo mes de Novembro felicitabamolo polo seu aniversario e sabiamos algo máis sobre el na súa propia voz.
A semana pasada comenzabamos de novo as clases disfrutando dun encontro con el na Casa da Cultura de Ordes. Fomos convidad@s polo equipo de Normalización Lingüística do IES Maruxa Mallo de Ordes. Só cabiamos uns 35, e por iso decidimos que asistirían os maiores, de 3º e 4º da ESO. Moit@s d@s alumn@s leron ou teñen oído falar de Memorias dun neno labrego, o gran "best-seller galego", traducido a moitísimos idiomas, como el nos contou. Pero son moitas máis as súas obras que paga a pena coñecer e ler.


Disfrutamos do encontro. Así o viu Nuria Calo Mosquera de 4º da ESO:

El día 10 de Abril, participamos en una salida lectiva para asistir en Ordes a la conferencia que daba Neira Vilas sobre su propia vida y sus obras literarias. Hay que decir que el escritor de innumerables relatos era un hombre agradable y ameno. Sin embargo, como la mayor parte de las conferencias a las que asistimos l@s alumn@s de 3º y 4º de la ESO, fue un tanto aburrida. Por que? Muy fácil. La conferencia tan solo fue hablar, y, durante un rato, está bien, pero todo el tiempo acaba cansando. Si al menos pusieran alguna presentación en PowerPoint o algún video, la conferencia sería más amena.

Al final, Neira Vilas dejó que los alumnos y las alumnas que asistimos a la charla pudiésemos hacer preguntas. Llegados a este punto, ocurrió algo curioso. Ninguno de l@s alumn@s tenía nada que decir, aunque, una vez que una alumna, casualmente de nuestro colegio, hizo una pregunta, las demás salieron solas.

Como curiosidade, dicirvos que este gran home, de 84 anos, está no Facebook

Foto: www.editorialgalaxia.comEnlace

Enlace

mércores, 11 de abril de 2012

Unha fermosa curtametraxe de promoción da lectura




Brétemas, o blogue de Manuel Bragado, director de Edicións Xerais, fainos a descuberta dunha fermosa curtametraxe (de tan só 85 segundos) das moitas que se están a facer para incentivar o interese pola lectura. Nesta curta, ou booktrailer, a rapaza protagonista sucumbe ao mundo da fantasía e do misterio que se atopa en cada libro. Paga a pena perder ese escaso minuto e medio en ollarmos esta peza.

martes, 10 de abril de 2012

Un libro agarda por cada un de nós


Ler no futuro será un acto de rebeldía

(Alberto Manguel)




"Hace cincuenta años la biblioteca estaba en el centro de la sociedad, nadie discutía que leer era importante, pero el capitalismo salvaje actual no puede permitirse un consumidor lento. La literatura, en cambio, requiere lentitud, requiere que te detengas, que reflexiones, que nunca alcances una conclusión. Nunca puedes saber si Don Quijote está loco o no. Como sociedad tenemos que decir que el acto intelectual es importante. No puedes pedir a un adolescente que lea cuando le estás diciendo que toda actividad que no te dé una ganancia inmediata y visible es inútil."

"Los libros nunca se han llevado bien con el poder, por eso el escritor insiste en la necesidad de la lectura como elemento de protección: "La historia del libro corre paralela a la de la censura. Una de las cosas esenciales que proporciona la lectura es aprender a pensar, y no hay nada más peligroso para el poder que un pueblo pensante. La tarea del político es más fácil frente a un pueblo idiota, educarnos en la estupidez es quitarnos los libros, y eso siempre ha sido tarea de dictadores"


Aquí o artigo completo de Alberto Manguel

luns, 9 de abril de 2012

Novas tecnoloxías


Chámase "ler". É como a xente instala novo software nos seus cerebros.

Visto no Facebook (https://www.facebook.com/pages/solodelibros/55505964162)

martes, 27 de marzo de 2012

Novas propostas para os Clubs de lectura de 3º e 4º de ESO

Unha de piratas...

A primeira proposta é a novela A illa do tesouro/La isla del tesoro de Robert Louis Stevenson, unha xoia que ninguén que goste de ler debe deixar pasar. Piratas, tesouros, illas... AVENTURA CON MAIÚSCULAS. Tedes máis información abaixo, á dereita.





...e algo máis

A segunda proposta é Persépole de Marjane Satrapi, un cómic de referencia, excelente testemuño histórico dun pobo e dunha época. Máis información abaixo, á dereita.



Aproveitamos esta comunicación para facervos saber @s premiad@s este trimestre por seren "@s que máis comentan no blog". Ben sabedes que o premio é algo que custa pouco pero que para nós ten moito valor, o feito de saber que estades aí e nos ledes e comentades, facéndonos saber a vosa opinión, fundamental para avaliar o noso traballo na bilioteca. Á dereita podedes ver o ranking d@s que máis comentarios levan feito ao longo do curso, pero este trimestre.... repite Noelia Casas, de 1º de ESO, que xa foi unha das máis comentadoras no primeiro trimestre, e estréanse Cristina Deus e Laura Moar de 2º de ESO. Mulleres de novo, as tres. Que pasa cos homes? Non len? Non comentan? Grazas chicas, e pasade pola biblioteca que temos un agasallo para vós. E grazas a tod@s @s que colaborades comentando, que cada vez sodes máis. A partir de hoxe abrimos o prazo do terceiro trimestre...






Mensaxe do Día Mundial do Teatro 2012, polo actor e director John Malkovich



Publicamos a versión galega da Mensaxe do Día Mundial do Teatro 2012, escrita polo actor, director e productor John Malkovich, traducíndoa desde a revista de teatro Artezblai.

Mensaxe do Día Mundial do Teatro 2012
O Instituto Internacional do Teatro-ITI da UNESCO honroume coa súa petición de realizar esta mensaxe na conmemoración do 50 aniversario do Día Mundial do Teatro. Vou dirixir estas breves consideracións aos meus compañeiros do teatro, os meus pares e camaradas.
Que o voso traballo sexa convincente e orixinal. Que sexa profundo, conmovedor, reflexivo e único. Que nos axude a reflectir a cuestión do que significa ser humano e que o devandito reflexo sexa guiado polo corazón, a sinceridade, o candor e a gracia. Que superedes a adversidade, a censura, a pobreza e o nihilismo, algo ao que, de certo, moitos de vós estaredes na obriga de afrontar. Que sexades bendicidos co talento e o rigor necesarios para nos ensinar como latexa o corazón humano en toda a súa complexidade, así como coa humildade e curiosidade necesarias para facer diso a obra da vosa vida. E que sexa o mellor de vós – xa que será o mellor de vós, e aínda así, hase dar só nos momentos máis singulares e breves – o que consiga enmarcar esa que é a pregunta máis básica de todas: “Como vivimos?” Boa Sorte!
John Malkovich

Conta de libros (XXIV): Unha presa de terra, Marilar Aleixandre

Unha presa de terra, Marilar Aleixandre, Ir Indo.

Esta historia gustoume moito, xa que a min gústanme moito as historias de detectives, policía...
A escena máis importante para min, foi cando Silvia entra no piso para salvar a Ana; aínda que me deixou coa intriga de cómo ela sabía que Ana necesitaba axuda. Tamén foi a escena que máis me gustou; e Ana foi a personaxe que máis me gustou xa que a pesar de saber que Pepe era o asasino tivo o valor de ir cear con el igual para coller máis probas.
O único que cambiaría da historia sería que o asasino non fora o home dela, xa que reflicte a violencia de xénero, e que fora a amiga ou calquera outra persoa.

Uxía Vieites Abelenda (4º)

Conta de libros (XXIII): Amor de tango, María Xosé Queizán




Encantoume o libro. Teño que admitir que ó principio o seu desenvolvemento foi lento e algo aburrido. Pero, ó chegar ó final todo cambia. Dáste conta que todo foi importante. Grazas ó final o libro convértese en inesquecible. Non é un libro especialmente triste, pero tampouco é feliz. Describe a realidade que viviron tantas persoas que aínda que a ditadura, a guerra rematase, a súa vida quedou marcada para sempre. Como é o caso de Margot, especialmente triste para mín. Ademais este libro abarca o machismo que existía e o feminismo en Galicia e en España. Tamén o desenvolvemento de Vigo, o anarquismo e mais a emigración. Eu non cambiaría nada, absolutamente nada. Tanto os temas individuais como os colectivos son importantes no desenvolvemento da obra. E faina ideal.
Non podería escoller algún momento importante, coma xa dixen, todos o son.

Sonia Calo Mosquera (4º)

Conta de Libros (XXII): O porco de pé, Vicente Risco








Este libro está moi ben estruturado nas súas partes. Vai contando as historias que lle pasan a don Celidonio durante a súa vida. O único fallo que eu lle vexo é que se complica moito cando fai unha pausa para explicar unha cousa, e ás veces vaise do tema polas ramas. Tamén ten unhas enumeracións moi grandes que te confunden e algunhas veces cansan. Despois de todo é un bo libro cunha boa historia e un bo tema. Para ler está moi ben, pero para comentar non tanto.




Alberto Pardal Noya (4º)

Conta de Libros (XXI): Noitebra, Xavier López Rodríguez






Noitebra, Xavier López Rodríguez, Col. “Fóra de Xogo”, Xerais


O libro gustoume bastante porque cando o protagonista é un rapaz da nosa idade sénteste identificado, pero neste caso non moito porque é do sexo contrario.
O libro é entretido, está cheo de emoción e anima a seguir lendo desde o primeiro momento porque á nosa idade a case todos nos gustan as motos.
Noitebra ten algunas palabras difíciles de comprender pero non moitas, non é complicado de ler. O mellor personaxe para min foi Uxía porque lle axuda á protagonista (dálle sitio onde acomodarse e dálle bos consellos).
Un dos mellores momentos da narración sen ser cando quedou durmida na casa de Uxía, foi cando lle compraron a moto. O peor momento foi cando uns rapaces lle querían quitar a moto. Eu recomendaríallo a moitas persoas.


Alejandro Bello Andreo (3º ESO)