Hoxe queremos presentarvos o Proxecto (programa/canal/páxina web...) CinElmotion. Se che gusta o cine, queres aprender a entendelo, analizalo, e/ou incluso facelo. Esta é a túa páxina.
"El segundo capítulo de cinELmotion está dedicado a conocer el trabajo de los especialistas de cine, responsables de realizar las escenas más arriesgadas y espectaculares de las películas de acción principalmente"
Cinelmotion 2 – European and Latinoamerican cinema in motion from EAVI on Vimeo.
martes, 27 de xaneiro de 2015
luns, 26 de xaneiro de 2015
Harry Potter/Daniel Radcliffe rapeando "Alphabet Aerobics"
A partir do 1:06, simplemente impresionante...
domingo, 25 de xaneiro de 2015
Planazo para 7 e 8 de Febreiro
Os obradoiros organizados pola AC Senunpeso no Laboratorio Audiovisual de Vedra (LAV), ao ladiño de Compostela, pretenden poñer ao alcance de todos e todas a formación no sempre cambiante mundo do audiovisual e a tecnoloxía da comunicación. Os cursos son impartidos por grandes profesionais na súa área, con anos de experiencia facendo o seu traballo, e a formación é inminentemente práctica e intensiva.
O LAV é tamén unha oportunidade para poñerse en contacto con profesionais a través da intensidade da convivencia durante todo un fin de semana de traballo intensivo. De feito, de anteriores edicións do LAV teñen saído interesantes colaboracións entre alumnos e profesores.
Este ano a oferta formativa é de 11 obradoiros. Como todos os anos, o destinado ao alumnado de ESO, é gratuito. Videocreación con móbiles, interpretación, maquillaxe Fx, vídeo con reflex... Botádelle un ollo. Aquí.
sábado, 24 de xaneiro de 2015
Nen@s lector@s
![]() |
| Visto en Facebook (Literatura + 1) |
Estatua do Parque en King Street. Shippensburg, Pennsylvania (EEUU)
venres, 23 de xaneiro de 2015
Grandes poetas en 2º de ESO
A profesora de LCL propúxolle ao alumnado elaborar grupalmente unhas coplas, en lingua castelá. O tema era libre.
As coplas debían axustarse ao esquema métrico correspondente:
Copla: catro versos de 8 sílabas, arte menor, rima asonante, – a – a
Ademais, deberían empregar algúns dos recursos literarios explicados na aula.
Velaquí os resultados:
A temática futbolística foi unha das escollidas polo grupo formado por Brais, Adrián, Alex e Marcos.
En la Liga Española
ni Elche ni Recreativo
le ganan al Barcelona,
pero sí al Deportivo
E máis tarde, puxéronse cariñosos:
Digas tú, lo que sientes,
digas tú, mi amorcito,
dímelo tú, cuando quieras,
dímelo tú, cariñito
Tamén Yago, David e Damián se decantaron polo tema deportivo:
Las gradas dicen sí o no,
el triunfo ya está aquí.
Listos para triunfar.
¡Lo vamos a conseguir!
Olaya, Samuel V., Lucas, Nerea, Nerea e Fernando estiveron moi campestres e agrícolas:
La ensiladora ensila,
y con un tractor al lado
enganchado a un remolque.
No sabemos si ha acabado.
Samuel D., Martín, Antía, Laura e Irene amosaron a súa vea romántica. Amor e desamor, un eterno tópico no universo poético:

Te echo mucho de menos
como el sol al invierno.
Te echo mucho de menos
como al bien en el infierno.
He visto como el agua
disfrazaba a las rocas.
He observado como tú
te divertías con otras.
Moi bo traballo, rapaces e rapazas.
¡ Noraboa ! !!!A seguir cultivando esa vea poética !!!
As coplas debían axustarse ao esquema métrico correspondente:
Copla: catro versos de 8 sílabas, arte menor, rima asonante, – a – a
Ademais, deberían empregar algúns dos recursos literarios explicados na aula.
Velaquí os resultados:
A temática futbolística foi unha das escollidas polo grupo formado por Brais, Adrián, Alex e Marcos.
En la Liga Española
ni Elche ni Recreativo
le ganan al Barcelona,
pero sí al Deportivo
E máis tarde, puxéronse cariñosos:
Digas tú, lo que sientes,
digas tú, mi amorcito,
dímelo tú, cuando quieras,
dímelo tú, cariñito
Tamén Yago, David e Damián se decantaron polo tema deportivo:
Las gradas dicen sí o no,
el triunfo ya está aquí.
Listos para triunfar.
¡Lo vamos a conseguir!
Olaya, Samuel V., Lucas, Nerea, Nerea e Fernando estiveron moi campestres e agrícolas:
La ensiladora ensila,
y con un tractor al lado
enganchado a un remolque.
No sabemos si ha acabado.
Samuel D., Martín, Antía, Laura e Irene amosaron a súa vea romántica. Amor e desamor, un eterno tópico no universo poético:
Te echo mucho de menos
como el sol al invierno.
Te echo mucho de menos
como al bien en el infierno.
He visto como el agua
disfrazaba a las rocas.
He observado como tú
te divertías con otras.
Moi bo traballo, rapaces e rapazas.
¡ Noraboa ! !!!A seguir cultivando esa vea poética !!!
mércores, 21 de xaneiro de 2015
Triste despedida en Viaño Pequeno
luns, 19 de xaneiro de 2015
O diario violeta de Carlota, de Gemma Lienas
O diario violeta de Carlota, de Gemma Lienas, Galaxia
Este libro gustoume moito, porque á parte de ser
curto é bastante fácil de ler, reflicte unha realidade grande como é a
desigualdade que existe entre mulleres e homes.
Eu creo –e
paréceme xenial– que a súa protagonista trata este tema como se non quixese que
en si existisen ‘’machismo’’ e ‘’feminismo’’, senón soamente a igualdade entre
ambos os dous sexos.
O que máis me
gustou desta historia foi esa complicidade que Carlota ten ca súa familia,
especialmente coa súa avoa. Aínda que co seu irmán tamén; ‘’envéxoa’’ un pouco,
porque eu non teño ningún irmán ou irmá co/coa que levarme así de ben.
Tamén me gustou
que explicara tan ben todas as cousas que pasan no día a día que son machistas,
sen usar palabras moi difíciles, conseguindo así que non se faga aburrido e que
aprendas que esas situacións que posiblemente non considerabas machistas,
realmente si que o son.
Algo que me
pareceu moi interesante foi que tratase o tema dos apelidos (que nuns países
cando dúas persoas se casan a muller teña que adquirir o apelido do home), pois
é algo que nun principio eu nunca considerei que resultase unha cousa
‘’machista’’. Por iso tamén creo que O
diario violeta de Carlota, nos fai reflexionar e darnos conta de cousas que
parecen insignificantes se te paras a pensar son mostras de machismo.
O que menos me
gustou deste libro foi cando lle regalaron a boneca ao curmán e que os pais do
rapaz lla quitaran.
O vocabulario é fácil, se algunha palabra non a
entendes facilmente se saca polo contexto no que se
atopa ou tamén no
glosario que hai no final do libro.
Creo que todo o mundo debería ler este libro,
porque ensina moitas cousas e permíteche abrir un pouco máis a mente.
Noelia Casas García (4º ESO)
xoves, 15 de xaneiro de 2015
Curioso estudio sobre os beneficios da lectura da saga de Harry Potter
| Imaxe: articles.latimes.com |
"El estudio, publicado en el Journal of applied social psychology, determina que en dos grupos distintos de alumnos en centros italianos, con los que se habían realizado jornadas intensivas de lectura del bestseller, se mostraban mucho más comprensivos y desprejuiciados para con la inmigración, la diferencia racial o la homosexualidad que otros niños o adolescentes de su edad. La identificación de los alumnos con el mago no era solo debida a su gran popularidad y protagonismo, sino también a sus bondades: él comprende a los seres diferentes, él se muestra benévolo y sensible incluso ante sus enemigos, él es capaz de amar a personajes que en un principio podrían resultar repulsivos, sólo porque no son humanos."
Aquí o artigo completo
martes, 13 de xaneiro de 2015
El olor de la lluvia sobre la tierra seca y otras 28 cosas que no sabías que tenían nombre
"Hasta ahora, cada vez que te ponías a coser botones clavabas las agujas que no utilizabas en lo que tú llamabas “cojincico” o “la cosa esa de las agujas”. Gracias a esta lista, podrás usar el nombre correcto tanto de esta almohadilla (que es un acerico) como de otras 28 cosas imprescindibles para tu vida diaria o para tus partidas de Scrabble, como la espuma de la cerveza o ese maravilloso olor que deja la lluvia después de caer en un lugar seco. (...)
18. Lúnula. El espacio blanquecino semilunar de la raíz de las uñas.
19. Óbelo. Signo de división. El de multiplicar es una más común “aspa”.
20. Petricor. El olor de la lluvia en sitios secos."
Aquí o artigo completo
18. Lúnula. El espacio blanquecino semilunar de la raíz de las uñas.
19. Óbelo. Signo de división. El de multiplicar es una más común “aspa”.
20. Petricor. El olor de la lluvia en sitios secos."
Aquí o artigo completo
luns, 12 de xaneiro de 2015
venres, 9 de xaneiro de 2015
Outro mundo é posible
Non podemos deixar de amosar a nosa dor polos feitos acontecidos en París estes días. De todo o que temos visto polas redes sociais, gustounos especialmente esta campaña "Non no meu nome" que pretende facer visibles a quen, sendo musulmáns, rexeitan todo acto violento e terrorista.
Imaxes vistas en Facebook (The Post Internazionale)
sábado, 20 de decembro de 2014
Tiempo de milagros
| Por Jennifer López Becerra de 4º ESO |
| www.pasajeslibros.com |
Me gusta la portada, la imagen refleja muy bien el contenido
del libro: un accidente de tren, un mapa que muestra el recorrido de Kumail, y
una cruz con el nombre de “Madre”, que además está en relieve. Supongo que es
para darle más importancia. En la parte inferior los colores son oscuros,
pienso que es para reflejar las tragedias, y todo el sufrimiento a lo largo de
este relato.
Kumail vive con Gloria, en el Cáucaso, en un inmueble para
refugiados, con malas condiciones de vida, pero aún así juega con los otros
niños y aprende cosas de las personas mayores.
Cada noche Gloria le cuenta su historia: Cuándo era más
joven, trabajaba en los huertos de su padre, un día se encontró con ZemZem y se enamoraron. Pero una vez que estaban paseando junto a las
vías del tren, se produjo un fatal accidente, donde Gloria vio a una mujer con
un niño en brazos (Kumail), lo rescató y cogió los pasaportes que
llevaban. Gloria abandona la casa
paterna con el niño, para protegerlo de la guerra.
Una noche, tienen que huir del inmueble en el que vivían,
debido a que los militares rastrean la zona. Entonces se van a Suma-Sula, un
pueblo entre las montañas. Allí, Kumail trabaja buscando níquel, y Gloria
conduciendo un camión. Luego se van para Sujumi, allí consiguen los pasaportes
falsos, además el hombre que los falsificó le dio a Kumail un libro sobre
Francia. Y se enamoró por segunda vez, de Fátima, una chica que no quería abrir
los ojos. Antes de atravesar la frontera un hombre los engaña, y permanecen en
una granja toda la noche. Por la mañana, los dueños le dan de comer y en la
televisión ven noticias sobre la guerra, donde sale ZemZem.
Después en Odesa, cogen un tren para ir a Moldavia, y le
roban el samovar y la radio.
Cuándo llegan a Moldavia, no tienen que comer y Kumail roba
huevos en una granja, pero el granjero lo ve y le comienza a berrar, mas
Gloria, lo ve y lo abofetea.
Más tarde llegan a Rumanía, allí Kumail se hizo amigo de
unos gitanos, y posteriormente tanto él como Gloria, se fueron a vivir con
ellos.
Llegan a la frontera húngara, en un camión griego, y allí
Gloria negocia con otro camionero para que los ayude a atravesar la frontera,
este acepta, pero Kumail tiene que esconderse en el camión, de forma que el
conductor no se dé cuenta. Pero con tan mala suerte que lo encontró una
patrulla aduanera, y lo llevó a Francia, a un centro de acogida.
En Francia, todo era diferente, Kumail echaba mucho de menos
a Gloria, y a toda la gente que conoció por el camino, pero un día Prudence,
una compañera de clase, comenzó a hablar con él, y desde ese momento fueron
inseparables.
Al cumplir los 18 años, consiguió la nacionalidad francesa,
y viajó hasta Saint Michel, donde supuestamente vivía su madre biológica, pero
luego se fue porque ya no le importaba encontrarla.
Kumail seguía intentando encontrar a Gloria, y después de
varios, años le dijeron que posiblemente estuviese en el Cáucaso, este sin
dudarlo se traslada a Tiflis (en el Cáucaso), se dirige al hospital en el que
está desde hace mucho tiempo Gloria, con mal estado de salud, y sin hablar. Al
encontrarse con ella, no lo reconoció, pero luego se echó a llorar, y para su
sorpresa, recuperó el habla. Entonces le contó su verdadera historia:
Gloria era hija de un trabajador de los huertos, entonces un
día trabajando Gloria se enamoró de ZemZem, y tiempo después tuvieron un hijo
(Kumail), todo iba bien, hasta que un día el poder de Moscú se debilitó. ZemZem
quiso tomar la justicia por su mano, y junto a Gloria pusieron una bomba en la
vía férrea, que hizo descarrilar el tren. La supuesta madre de Kumail, era una
mujer que había en el tren con su hijo, a la que Gloria le cogió la maleta, que
contenía los pasaportes, y demás cosas. Gloria se sentía insegura al lado de
ZemZem. Entonces tomó la decisión de huir junto a Kumail, y fue el padre de
este el que los llevó a otra ciudad. Al poco tiempo Gloria se muere.
Este libro me encantó, es muy entretenido y fácil de leer.
Además mezcla de una manera muy didáctica, diferentes temas, como son la
guerra, las dificultades de vida, y el amor de una madre.
Esta lectura me produjo muchas sensaciones y muy diversas,
como pueden ser:
- El
cariño que había entre Gloria y Kumail, tanto antes, como después de conocerse
toda la verdad.
- La
solidaridad de muchas de las personas que encontraban en su camino hacia
Francia, pues les ayudaban en todo lo que podían.
- El
rencor de Gloria hacia ZemZem, ya que nunca se le borrará de la cabeza lo que
hizo por su culpa.
- La
melancolía: cuando Kumail estaba solo en Francia, se acordaba todos los días de
Gloria, y de los buenos momentos que pasaran juntos.
La verdad es que hay muchas citas que me gustan, pero me
quedaría con esta:
“Sabe que no hay que romper mis sueños, si no perderé un
trozo de mi corazón y solo quedarán sus migas”
Elegí esta cita porque pienso que si dejamos de soñar, una
parte de nosotros se morirá, y si seguimos soñando seremos mucho más felices,
aunque sepamos que nuestros sueños nunca se van a cumplir.
venres, 19 de decembro de 2014
El diario amarillo de Carlota
| Imagen: www.casadellibro.com |
Por Sandra Noya Redondo de 4º ESO
En la portada aparece una chica con una chaqueta amarilla.
La chica es Carlota, la protagonista del libro, y la chaqueta amarilla representa
el título del libro. El amarillo es el color que
en los semáforos representa la
precaución, que es como hay que andar como estas sustancias.
Marcos es el hermano de Carlota, tiene unos años menos que
ella. Él va a ir a una fiesta y unos compañeros de clase le dijeron que se tenía
que fumar un porro para estar con ellos. Como no sabe qué hacer y no sabe mucho de las drogas, solo que son malas, decide pedirle consejo a su hermana. Ella se dio cuenta de que tampoco sabía mucho
más de drogas así que decidió hacer un diario para ayudar a su hermano.
Fue buscando información, hablando con mayores como su vecina, con la que se llevaba bien, con algún
familiar de gente que murió por causa de las drogas, le escribía a su tía Octavia, la cual consiguió que pudieran hablar con jugadores de fútbol profesionales
y alguna la sacó de internet y miraba un blog llamado Dama Blanca.
Al final del diario, Marcos y Carlota ya sabían qué hacer.
Llegaron a la conclusión de que si unos amigos te hacían fumar un porro y tú no
querías, hay que cambiar de amigos, ya que no son buena compañía.
Me gustó mucho este libro. Me gustó porque tiene una parte
de narración, como una historia de una niña de nuestra edad con sus problemas,
pero también tiene una parte en la que pone las estadísticas, como por ejemplo, cuál es la droga más consumida y a qué edades.
También me gustó, porque no
dice lo mismo de siempre: las drogas son malas, no se pueden consumir
porque te vuelves adicto… sino que dice que cada uno reacciona de una manera
diferente a cada sustancia y explica una serie de cuestiones que no me plantearía
de sus efectos.
Me gusto mucho la complicidad que tiene Carlota con su tía y
con una de sus abuelas. También la complicidad en la
forma de actuar de Carlota y su hermano, aunque diferente a la que tiene con su
tía y con su abuela.
xoves, 18 de decembro de 2014
Dicionario da chuvia en Trazo
Boa parte do alumnado de 3º da ESO elaborou fichas con léxico e definicións recollidas en diferentes parroquias do Concello de Trazo. A posta en común deunos este resultado.
AUTORES:Sergio Arias García, Xosé Barreiro Hernández, Adrián Gonzalez Lage, Adrián Landeira Pose, Jose Luis Miras Otero e Irea Ríos Casas.INFORMANTES:
José Antonio García, 71 anos (Leobalde)
Mª del Pilar Capelán Mosquera, 57 anos, (Feáns)
Victoriano
González González, 88 anos, e Juan Carlos González Domínguez, 42 anos (Ponte,
Chaián)
Francisco Pose, 74 anos, (Benza)
Francisco Otero Fernández, 82 anos;
Luis Mirás Álvarez, 53 anos;
Mercedes Otero Domínguez, 50 anos (Berreo)
Manuela Sánchez
Noya, 75 anos (Xavestre, Agro do Mestre)
DICIONARIO DA CHUVIA EN TRAZO
A
Amizar: É cando para de chover.
Arroiada: Choiva
moi intensa.
Arroiada: Moita choiva e moi forte.
Arroiar: Cando chove moito.
Auganeve: Auga moi fría.
Auganeve: Cando a auga moi fría.
Auganeve: Cando a auga moi fría.
B
Babuña: Pouca choiva.
Babuxada: Auga moi finiña, dura moi pouquiño tempo.
Ballón: Choiva forte, que dura pouco.
Ballón: Chuvia intensa de gotas grandes.
Basto: Que chove moita cantidade de chuvia xunta.
Bátega: Choiva forte, que dura pouco.
Brea: É cando fai moito vento e chove ao mesmo tempo.
Brétema: É a néboa (*niebla) que hai polas mañás cedo.
Brétema: É a néboa (*niebla) que hai polas mañás cedo.
Brétema: Cando hai néboa (*niebla).
Brétema: Vapor de auga espeso.
C
Cairo: Chaparrón moi forte.
Cairo: Choiva que dura moi pouco.
Cifra: Choiva ou neve, acompañada de vento.
Curiscada: Chuvia miúda e que pasa rápido, e vén con aire.
CH
Chaparrada: Choiva que dura moi pouco.
Chaparrada: Choiva que dura moi pouco.
Choiva: Precipitacións en forma de auga.
Chover a chuzos/ ou a caldeiros: Cando chove moi
intensamente, pode ser moito ou pouco tempo.
Chover como a mexadiña dun rato: Cando chove moi
pouquiño e o canal da auga bota como unha mexadiña dun rato.
Chuvasco: Choiva con moito aire.
Chuvasco: Chuvia que cae de repente forte.
Chuvieira: É unha chuvia moi forte e abundante.
Chuviñada : Choiva de pouca duración e que cae moi
lentamente.
Chuviscada: Gotas pequenas de auga.
Chuvisca: Choiva miúda e pouco intensa
Chuviscar: Cando chove fino.
Chuvisco: É cando chove miudiño e fai vento.
Chuvizna: Cando chove pouco.
Chuvizna: Cando chove pouco.
D
Diluvio: Choiva abundante e forte.
E
Escampar: Cando deixa de chover.
Ervallo: Cando cae auga que nin chove nin deixa de chover
pero molla.
F
Folerpa: Cando neva pero non calla.
Folerpada: Cando cae auga en forma de neve pero pouca
cousa, que non calla.
G
Granizada*: Cando cae a auga en forma de xeo.
I
Invernada: Que chove durante moito tempo e cando auga cae
fai como globos na terra.
N
Nebra: É a néboa
(niebla*) que che interrumpe a visibilidade.
Nevarada: Cando neva, e queda a neve callada.
O
Orballada: Choiva miúda e de pouca
duración.
Orballiscada: Orballada moi fina.
Orballo: É cando chove miudiño e cae a auga pero case non molla nada.
Orballiscada: Orballada moi fina.
Orballo: É cando chove miudiño e cae a auga pero case non molla nada.
Orballo: Cando chove pouco pero molla
moito e sen parar.
Orballo: Chuvia fina e delgada
Orballo: Pouquiña choiva.
Orballo: Pouquiña choiva.
P
Parruma: É a
neve pouco densa.
Pedrazo: Cando graniza* pero as pedras de xeo son moi
grandes.
Pedrazo: Sarabia forte con pedriñas de xeo.
Pedrazo: Sarabia forte con pedriñas de xeo.
Pingar: Cando caen gotas grandes.
Poallo: Choiva miúda e pouco intensa.
S
Saraiba: Cando a auga cae en forma sólida en forma de pedra.
Saraiba: Granizo*.
Saraiba: Granizo*, caen grans conxelados do ceo.
T
Tifón : Temporal con moita choiva e vento.
Torba: Choiva mesturada con granizo.
Torbón: Dise
cando chove forte e para de chover un intre e volve chover.
Treboada: Tormenta.
Treboada: Tormenta.
Treboada:
Tromba de auga forte.
Treboada: Choiva intensa, que dura pouco tamén.
Treboada: Que chove moito durante 20 minutos
Trebón: Chuvia forte de longa duración.
X
Xistra: Neve con vento frío.
Z
Zarzallo:
Chuvia fina.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)






