Da igual se eres rapaz ou rapaza.
Non uses a manipulación, a chantaxe.
Non permitas que che manipulen ou chantaxeen.
Di NON á violencia na parella.
Foto vista en http://www.notiactual.com
xoves, 17 de novembro de 2011
A última víctima da violencia machista tan só tiña 17 anos
Da igual se eres rapaz ou rapaza.
Non uses a manipulación, a chantaxe.
Non permitas que che manipulen ou chantaxeen.
Di NON á violencia na parella.
Foto vista en http://www.notiactual.com
Novas sobre Os Xeitosos
O dia 27 de novembro Os Xeitosos participan na XII xornadas de Danza e Música tradicionais Galega 2011 en Vigo.
É un concurso no que os Xeitosos participan por primeira vez, nestes días previos @s nos@s alumn@s e ex-alumn@s están a traballar moi duro para preparar os bailes que van levar. Se hai alguén interesado en acompañal@s e animal@s, sabede que a entrada é gratuita.
A continuación podedes ver o programa enteiro que recollemos na páxina web do Concello de Vigo (http://www.vigocultura.org)
Danza. XII Xornadas de Danza e Música Tradicionais Galegas
O domingo 27 de novembro terá lugar no Centro Cultural de Valadares o final das XII Xornadas de Danza e Música Tradicionais Galegas coa participación de:
- Andarela de Vigo
- Trebede de Marín
- A Buxaina de Coruxo (Vigo)
- Os xeitosos de Trazo (A Coruña)
- Xirandola de Bandeira (Silleda)
- Colexiata do Sar (Santiago)
- Traspes de Vigo
Gupo convidado:
- Dúo de gaita e piano
- Jose M. Fernández Gutierrez "Guti"
- Jesús A. Arévalo Manzano
Data: 27/11/2011 19:00
Organiza: Concellería de Cultura e Festas coa colaboración da Asociación Cultural Interfolc
Lugar: CCAR DE VALADARES. Estrada Xeral Valadares, 261. Telf: 986 467053
Acceso: Gratuíto
martes, 15 de novembro de 2011
E ti...es o bastante home?
"I am man enough" ("Son o bastante home") foi o lema que abandeiraron os douscentos cabaleiros que se calzaron uns tacóns vermellos para desgastalos polas calles de El Paso (Texas). Marcharon ao longo dunha milla (1,6 kilómetros) con paso firme contra a violencia doméstica.A noticia completa, con fotos, aquí:
http://blogs.elpais.com/mujeres/2011/11/ponte-en-sus-tacones.html
Conta de Libros (I): Xoel, Isabel-Clara Simó
Neste apartado da bitácora da Biblioteca do CPI de Trazo o alumnado de terceiro e cuarto da ESO realizará breves recensións sobre as súas lecturas para a materia de Lingua e Literatura Galega.
Xoel, Isabel-Clara Simó. Col. “Fóra de Xogo”, Xerais
Xoel, Isabel-Clara Simó. Col. “Fóra de Xogo”, Xerais
A min este libro ao principio non me convencía, pero pouco a pouco funme enganchando, xa que me encantaban as historias que lle pasaban a Xoel, sobre todo algunha experiencia que me ten pasado a min ou que ao mellor me pasará, nesas nas que sentes o perigo e non paras de rir. Tamén me gustou este libro polo afán de superación de Xoel, e as historias de amor. E sobre todo porque é un libro moi xuvenil e usa unha linguaxe moi coloquial. Aínda que hai partes que me atraían máis para ler que e outras que menos como o seu afán por debuxar. En xeral foi un libro moi interesante, ben relatado e divertido.
Verónica Barreiro Calviño (3º)
O momento máis importante para min foi o momento en que se coñeceron Marta e Xoel. Xa que logo Marta namorouse de Xoel e envialle a carta para coñecerse mellor.
A min o libro interesoume porque, me pareceu un libro no cal os protagonistas saben como superar os seus problemas e coñecer a xente que os poida axudar en todo momento. Pero a razón máis importante polo que me gustou foi, a historia de amor entre Marta e Xoel e os problemas que teñen.
Só faría un pequeno cambio no final, para que non fose tan aberto.
A lingua non é un problema para comprender a historia e o argumento principal.
Tamara Muíño Bello (3º)
A min o libro de Xoel gustoume bastante, porque ten algunhas anécdotas que lle pasaron ó protagonista como a morte de súa nai e do can, como coñeceu a Marta a través dunha antiga compañeira de clase de Xoel, tamén aprender a ler os beizos… e tamén o que é pasar por una enfermidade tan dura que non podes facer nada, é dicir; que non podes estar moito tempo ó sol, non podes facer exercicio…
En fin o libro gustoume e recomendo a quen o queira ler e que dean o paso de lelo porque como a min me gustou, tamén lle gustaría como a min o incluso máis que a min.
Lucía Andrade Castro (3º)
luns, 14 de novembro de 2011
E ti...como amas?
"O estar namorad@s en ocasións fai que nos perdamos un pouco e que non nos decatemos de que exercemos a violencia ou somos víctimas dela (...) Algúns síntomas que indican que unha persoa é violenta son: cando non pide desculpas á súa parella tras ser @ culpable, obxectivamente, dun problema, cando non recoñece as cualidades da parella, cando lle monta escándalos en público ou en privado, así como sentimentos de lástima (victimización) e tratos crueis aos animais."
Visto en Facebook: "La violencia no es un juego"
mércores, 9 de novembro de 2011
Repasando a aplicación da actual Lei da Violencia de xénero
"Los expertos consideran que falla la base misma la ley, la prevención, porque no se ha trasladado el combate contra el machismo a colegios e institutos, y los adolescentes continúan perpetuando el modelo patriarcal de los adultos."Para ler o artigo completo pincha aquí:
martes, 8 de novembro de 2011
Reflexión sobre as mulleres que amamos
'No las ves que están agotadas, que no se tienen en pie, que son ellas las que sostienen cualquier ciudad, todas las ciudades. Con el matrimonio, con la maternidad, con la viudedad, con los golpes, ellas cargan con este mundo, con este sábado por la noche donde ríen un poco frente a un vaso de vino blanco y unas olivas. Cargan con maridos infumables, con novios intratables, con padres en coma, con hijos suspendidos. Fuman más que los hombres. Tienen cánceres de pulmón, enferman, y tienen que estar guapas. Se ponen cremas, son una tiranía las cremas. Perfumes y medias y bragas finas y peinados y maquillaje y zapatos que torturan. Pero envejecen. No dejan las mujeres tras de sí nada, hijos, como mucho, hijos que no se acuerdan de sus madres. Nadie se acuerda de las mujeres. La verdad es que no sabemos nada de ellas. Las veo a veces en las calles, en las tiendas, sonriendo. Esperan a sus hijos a la salida del colegio. Trabajan en todas partes. Amas de casa encerradas en cocinas que dan a patios de luces. Sonríen las mujeres, como si la vida fuese buena. En muchos países las lapidan. En otros las violan. En el nuestro las maltratan hasta morir. Trabajan fuera de casa, y trabajan en casa, y trabajan en las pescaderías o en las fábricas o en las panaderías o en los bares o en los bingos. No sabemos en qué piensan cuando mueren a manos de los hombres.'(Manuel Vilas, Resurrección, 2005)
Visto en http://menosquemarx.blogspot.com/
luns, 7 de novembro de 2011
Gaña un libro coa biografía de Berrogüetto
A Editorial Galaxia vén de convocar un concurso de microrrelatos na rede para textos de tan só 11 palabras, como homenaxe ao grupo folk Berrogüetto.
Velaquí as bases da convocatoria:
O vindeiro venres 11 do 11 do 11 presentaremos na Cidade da Cultura de Galicia o libro, escrito por Fernando Neira, cun CD e un DVD en directo e un tema inédito e limiar de Manuel Rivas, 'Berrogüetto, o pulso da terra', a súa biografía oficial na que se repasan quince anos de carreira.Co gallo desta importantísima novidade editorial propoñemos, a partir do noso facebook e twitter, un concurso de microrrelatos no que todos e todas poden participar enviando un texto no que haberá que empregar, obrigatoriamente, once palabras, das cales tres deben ser BERROGÜETTO, PULSO e TERRA.Un exemplo: 'A terra quixo botarlle un pulso ao pentagrama: daquela, naceu Berrogüetto'.Dende hoxe mesmo convídase aos internautas a enviar as súas propostas, vía facebook (Falamos de libros) ou twitter (@edgalaxia). A que máis guste ao xurado, no que estarán membros do grupo e da editorial, recibirá como agasallo un exemplar do libro co CD e o DVD asinado polos sete membros do grupo e polo autor do libro.Anímate a escribir. Só son once palabras.O fallo darase a coñecer, como non podía ser doutro xeito andando polo medio os Berrogüetto e a importancia que sempre lle deron aos números, ese 11 do 11 do 11.
(Fontes: youtube para o video musical e blogue da Editorial Galaxia)
venres, 4 de novembro de 2011
Hoxe celebramos o Día da Ciencia en galego
Entre outras actividades, o alumnado de Secundaria foi repartido en grupos para a elaboración de prácticas curiosas e divertidas no laboratorio e outras aulas. Algúns dos experimentos foron realmente asombrosos. A algúns e algunhas quedounos a cara do alumno da imaxe diante dos efectos "físicos e químicos" que estabamos a presenciar.
Noraboa ao profesorado do Departamento de Ciencias e do Departamento de Física e Química por botar a andar esta iniciativa.
Queres contarnos como foron os experimentos? Cal foi o que máis che gustou? A nós chamounos especialmente a atención o do vinagre misturado con bicarbonato en efervescencia. Nunca tal víramos! . Cando nós estudiabamos, non se facían estas cousas!
Os teus comentarios teñen moito VALOR
Xa chegou Novembro e con el boas novas dende a biblioteca.
Queremos incentivar a participación do alumnado no blog. Queremos que comentedes, opinedes, cuestionedes...todo o que aquí vamos colgando. Todo o traballo que dende aquí facemos está pensado para vós e por vós. Quixéramos tamén facelo "CON VÓS".
Para iso, queremos continuar cunha labor comenzada o ano pasado e desenvolvida polo alumnado de 4º ESO, organizándose en grupos pequenos: entrevistas a ex-alum@s, entrevistas a profesor@s (proxecto que se quedou neso, nun proxecto), crónicas sobre a Liga de Fútbol Sala do cole, crónicas sobre o Trazo F.C., opinións sobre libros, artigo sobre os Xeitosos de Trazo, artigos varios sobre cousas que vos interesen... Pasade pola biblioteca e falade con Asun, ou ben, enviade as vosas propostas (enlaces, noticias interesantes q vedes por aí, opinións sobre os contidos do blog...)Toda colaboración será benvida e celebrada.
Ademais, imos premiar este trimestre a aquel@s alumn@s que fagan máis comentarios (con xeito) no blog. Os comentarios podédelos facer abaixo de cada noticia que colgamos. Xa hai moitas colgadas este curso, botádelle un ollo, e iremos colgando máis. Á dereita, abaixo, tedes as etiquetas cos temas que fomos tratando. Hai de todo, para todos os gustos e afecións. É moi fácil comentar. A lista dos que máis comentan podédela ver no blog, á dereita. Conforme vaiades comentando a lista irase renovando e os situados nos primeiros postos obterán un "detalliño/regaliño/premio"(e digo "-iño" porque xa sabedes que andamos con recortes e con crise), en Decembro, antes de marchar de vacacións.
Animádevos, porfa, que a veces temos a sensación de que ninguén de vós nos le :(
xoves, 3 de novembro de 2011
Tal día coma hoxe...
(Nesta gravación da Asociación de Escritores/as en Lingua Galega, AELG, Neira Vilas explica as razón polas que principiou a escribir)
Hoxe fai 83 anos o escritor Xosé Neira Vilas, que naceu tal día coma hoxe no lugar de Gres (Vila de Cruces). Moitos de nós somos lectores e lectoras dos seus libros, nomeadamente das Memorias dun neno labrego, que se publicou hai cincuenta anos. Parabéns a Balbino, o personaxe protagonista deste libro, e moitos parabéns ao seu autor Xosé Neira Vilas. Moita saúde e vizosidade, mestre.Cancións para ESCOITAR, pensar e actuar
Se ben todos os días de todos os meses do ano deberían ser días contra a violencia na parella, o 25 de Novembro é o Día Mundial contra a violencia de Xénero. É por isto que este mes imos estar máis atent@s para concienciarnos de que se non loitamos contra a violencia, somos cómplices dela. Para ir entrando no tema, déixovos a continuación un enlace "musical", acompañado de breves comentarios, con temas ben coñecidos que dalgún xeito abordan este tema. Dirixidos ás víctimas, estes temas pretenden "abrirlles os ollos", primeiro paso para dicir BASTA XA e cambiar a súa vida.Pincha aquí:
Coñeces algunha máis? Que emocións te transmiten estas cancións?
Encantaríanos que as compartiras connosco...
mércores, 2 de novembro de 2011
venres, 28 de outubro de 2011
Tal día coma hoxe...
Unha morte e un nacemento:
1. Morte de Rafael Alberti.
Reproducimos un extracto do artigo, imaxe incluida, publicado hoxe mesmo no Blog Desequilibros. Lectura y Cultura. (http://desequilibros.blogspot.com/2010/07/mandamos-al-exilio-un-joven-poeta-y-nos.html#.Tqp-YfTsle8)
La figura de Rafael Alberti es sobradamente conocida. Su popularidad ha trascendido su obra literaria, así que no nos extenderemos mucho en su perfil.
Únicamente dos apuntes para situarlo en su contexto:
- Vuelve a decir de él Trapiello que "la guerra y sus consecuencias fueron una de sus principales fuentes de inspiración y de ingresos. Un profesional". No hay reproche en estas palabras.
- Obtuvo el Premio Cervantes en 1983, acaso como reconocimiento interior a toda una parte de la Generación del 27 que vio truncada su trayectoria vital y poética por culpa de la Guerra Civil y el exilio. Jorge Guillén y Dámaso Alonso también recibieron ese galardón con anterioridad, aunque sus figuras nunca estuvieron tan "politizadas". (Recordemos que Vicente Alexandre había recibido el Nobel de Literatura en 1977 y que ya entonces se quiso interpretar como un premio colectivo a toda se generación).
Pero el dato que demuestra la fidelidad que mantuvo a sus convicciones republicanas fue su renuncia al Premio Príncipe de Asturias de las letras.
3. Nacemento de Ramón María del Valle - Inclán:
O propio autor resume a súa vida en minuto e medio nesta divertida animación. Pincha aquí:
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)