Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



mércores, 16 de xaneiro de 2013

Andel de Libros (XXVII): Poderosa, de Sérgio Klein


Poderosa, Sérgio Klein, Xerais



Un dos momentos que máis me gusta é cando Joana vai onda Júnior xa que descubrira que el era o seu admirador secreto. A pesar de que el era moi tímido e calado bícaa na fronte, na fazula, na punta do nariz e de aí á boca. E así os dous coma dous namorados bícanse profundamente. 
Este libro gustoume moito, foi dos que máis me gustou. Identíficome moito con Joana e coa súa vida xa que ela seméllase moito a min e moitos dos problemas que ten sonme moi familiares.
Eu non faría ningún cambio, pois todo está moi ben pensado e escrito.
A lingua foi moi fácil de entender xa que tampouco é unha lingua moi culta e o libro tamén o foi, a pesar de que ten bastantes personaxes e que tamén hai varias historias neste que se mesturan.

Cristina Deus García (3º ESO)

martes, 15 de xaneiro de 2013

Los Juegos del Hambre de Suzanne Collins



 Por Rocío Villasenín (4º de ESO)      
                                                                                                                                                                  
-Comentario de la portada y de la contraportada 
En la portada está representado el símbolo del escrito en el que habita la protagonista.
Katniss  (la protagonista) lo llevó en la arena, ya que la hija del alcalde se lo dio para que se acordara del distrito.
Más tarde, en la historia, tendrá un valor sentimental.
En la contraportada está un resumen y algunas críticas buenas de este libro.



-Resumen
Katniss es una niña de un distrito pobre en el que cada año se hacen unos juegos, en el que tienen que matar y sobrevivir o les matan. En el sorteo, le tocó a su hermana y al hijo del panadero, pero ella no  quiso que su hermana se enfrentara a eso , así que ella se presentó voluntaria para ir a los juegos. Una vez dentro de los juegos y después  de los preparativos, es morir o matar. Al principio empieza a jugarse la vida sola, pero después se junta con otros concursantes. Para sobrevivir ella y el hijo del panadero fingen que están enamorados, y, para sobrevivir, los dos intentan suicidarse.
Katniss y el hijo del panadero gracias a esa estrategia, consiguen sobrevivir, pero deben seguir con esa farsa parte de su vida, sobre todo delante de la gente.

-Comentario
Fue precioso. Me enganchó rápidamente. Quizás la razón por la que más me gustó fue, que también es así la vida, o vives o mueres, pero a la vez es algo triste, más que nada porque cuando les empiezas a tener cariño a algunos personajes se mueren.

-Algo que te llame la atención del libro
Lo que más me llamó la atención fue que Katniss se ofreció voluntaria para ir a los juegos en vez de que fuera su hermana, ya que se jugó su vida para defender a su hermana, que no todas las personas lo hacen.
También me llamó la atención cómo el hijo del panadero planeó todo para salvarse ambos, ya que lo hizo a fondo y gracias a eso se salvaron, pero también cómo hizo Katniss para hacer que el jurado diera por ganadores a ambos cogiendo una fruta venenosa.

-Alguna cita del libro
“Cuando llegue el momento estaré seguro de que mataré como todos los demás. No puedo rendirme sin luchar. Pero desearía poder encontrar una forma de… de demostrarle al Capitolio que no le pertenezco, que soy algo más que una pieza de sus juegos.”
Esto fue lo que dijo el hijo del panadero. Fue uno de los párrafos que más me gustó del libro.


Imagen: Blog Papeles perdidos



Andel de Libros (XXVI): La jefa de la banda, de Alfredo Gómez Cerdá


La jefa de la banda, de Alfredo Gómez Cerdá, Edelvives



El libro La jefa de la banda me pareció un buen libro para leerlo.
Yo lo cojí por su portada de unos niños con una ciudad detrás de ellos, y delante representa la jefa de la banda que la formara Paulina.
Es un libro que cuenta cómo forman una banda, Paulina, Lucas y otros niños que habitan en el centro de la ciudad, porque Paulina y ellos viven en el Polígono M.
Ellos forman una banda para enfrontarse al grave problema de la droga.
Es un libro muy sencillo de leer, no tiene muchas palabras desconocidas y yo lo recomendaría porque es un libro en el que escogen a una jefa y desde ese punto de partida se enfronta al grave problema de la droga.

Margarita Pombo Castro (3º PDC)

Andel de Libros (XXV): Mutacións xenéticas, de Fina Casalderrey





A miña opinión sobre este libro é moi positiva.
Porque non sabes o que vai pasar no capítulo seguinte e así continuamente.
Tamén me gusta moito como se describen os personaxes e como actúan no desenlace e no nó os protagonistas.
O final prefiro o que ten o libro, porque o que inventei eu é un pouco triste e inxusto ao remate. O que ten o libro está moi ben e é moi interesante porque non imaxinas que un antigo compañeiro o vaia a secuestrar só por obter fama e cartos através do seu traballo. O que me gustaría é que o final contara un pouco da vida que Hadrián levou investigando na mesma línea do seu avó.
Pero aínda así está moi ben, a min gustoume moito.

Belén García Lijó (3º ESO)

luns, 14 de xaneiro de 2013

En latín e/ou grego véndese máis...


"...ocorre coas marcas dos coches: Vel Satis, Modus, Clío, Signum, Focus, Transit, Phaetón, Auris, Prius, Micra, Ypsilon, Fabia, Octavia...
Esta elección de nomes por parte das multinacionais do automóvil amosa como o fenómeno é universal, non só español.
¡Ata en productos con tan pouco brillo social coma os xabóns para fregar pratos atopamos un "Quantum" e unha variedade "Supra plus"!"

(Aquí o artigo completo)

Andel de Libros (XXIV): Unha presa de terra, de Marilar Aleixandre





A min este libro gustoume moito, xa que é una historia que engancha ademais de facerche deducir cousas erróneas que logo pouco teñen que ver co desenlace final. A historia podería ser perfectamente real xa que os personaxes están moi ben elaborados e ambientados no seu tempo. Os capítulos ao ser tan curtos tamén animan a seguir lendo, e as ilustracións crean una idea xeral da historia. 

Aínda que eu teño o libro que publicou La Voz de Galicia e non é o orixinal, quedei moi contenta co formato do libro, é pequeno, a lectura non se fai pesada, o vocabulario é fácil e aínda que pareza absurdo ata o tacto das follas é agradable. Polo tanto en resume gustoume este libro porque a autora sabe captar ben as necesidades do lector.  

Verónica Barreiro Calviño (4º ESO)



Para min o momento máis importante foi cando o home descobre a gravadora. Nese momento sentín una tensión moi grande, pensei que xa a ía matar sen máis. Outro momento tamén importante para min foi cando encontraron o cadáver, porque daquela aínda non sabía de que trataba o libro e chamoume a atención, non me esperaba un libro de misterio con ese título.

Algún cambio que lle faría o libro sería poñerlle máis personaxes, que foran entrando ao longo da historia, pouco a pouco; para crear misterio e desconcerto.
Foi un libro fácil de ler, e mais, enganchoume tanto a partir do capitulo cinco, que o lin en só dous días, gustoume moito porque non ten palabras raras e difíciles de saber, polo contexto atópase algunha que outra, pero sempre as vai haber. Para min un dos mellores libros que lin de galego, e o que máis me enganchou, non me arrepinto de escollelo para facer o traballo.
 

Martín Calviño Vicente (4º ESO)



A min o libro gustoume aínda que no primeiro momento cando o collín pensei que era de amor pola portada, pero ao ir lendo deime de conta de que non era así. Nos relatos hai un pouco de todo amor, contos de bares, “medo”…
En xeral gustoume o libro aínda que hai relatos que non me gustaron ou non os entendín cando cheguei ao final por exemplo. En “Só por aí”  ou en “A luz do Yoko”… Iso está claro porque non sempre che vai a gustar e a desgustar todo.
Uns dos relatos que máis me gustaron foron “A lingua das bolboretas” e “A leiteira de Vermeer”. Unha das razóns porque me gustara “A lingua das bolboretas” é porque xa sabía de que trataba porque hai unha película e xa tiña vista. E o de “A leiteira de Vermeer” é simplemente pola coincidencia que hai na fotografía daquela moza e o cadro da leiteira.
 

Lucía Andrade Castro (4º ESO)