Andel do Libro (XXVII): A cacería, de Amadeo Cobas

 A cacería. Amadeo Cobas. Xerais

Para min o momento máis importante foi cando van á cacería, porque marchan do poboado, cando os homes do rei Eztli os atacaron. Se eles estivesen no poboado, poderíanse defender do ataque e non quedaría destruído nin morrería case toda a xente da comunidade.

O tema da historia é o amor entre Zairo e Killari e de como Zairo salvou o seu pobo despois do ataque e como se vingou despois da traizón que fixeran Crótalo e Splix.

O final, foi moi interesante e na miña opinión moi acertado porque Zairo quedou como un heroe salvando ao seu pobo e a súa nai mais e a súa irmá e por ese acto fixérono xefe do pobo. E rematou casando con Killary. 

O que pode ser algo complicado do libro é aprender os nomes dos personaxes xa que non son da nosa época. A lingua foi sinxela de entender e o como estaba redactado entendíase ben a historia.

Daniel Varela Bello (3º ESO)

Andel do Libro (XXVI): Poderosa, de Sérgio Klein

Poderosa. Sérgio Klein. Xerais

O tema principal da historia é a vida adolescente, polo que este libro gustoume bastante, xa que os libros xuvenís sóenme gustar. Outra cousa que me gustou é o significado que lle dá ó libro á frase “As cousas pasan cando teñen que pasar non cando un decida”. Non me gustou nada o feito de que todos os que saben que escribindo fai as cousas realidade a crean, por que é bastante estraño. 

O final gustoume bastante e tamén me gustou o personaxe da avoa, era moi entrañable. Para min o momento mais importante e emocionante foi cando Joana descubriu que as notas de amor do admirador secreto era do fillo da Silvia, Junior. Tamén me gustou que a nai do rapaz encontrara un home que de verdade a fixera feliz, despois de todo o que lle fixera pasar o seu antigo home.

Recoméndolle este libro ás persoas que lle gusten as novelas xuvenís, como as historias que falan do primeiro amor, os primeiros desenganos...

 Iván Rivas Suárez (3º ESO)

Andel de Libros (XXV): A punta de pistola, de Fran Alonso

A punta de pistola. Fran Alonso. Xerais

Pareceume un libro bonito pero é bastante difícil  de resumir, porque conta tres historias diferentes, dúas xúntanse pola metade do libro e logo xúntanse coa outra ao final da historia. 

O momento máis importante para min é cando O Varas bate co camión de Camila, porque nese momento xúntanse as dúas vidas. 

Os personaxes están ben elixidos, porque uns son máis tranquilos (Camila e Lolo) e outros máis eufóricos (O Varas e Rica) para facer contraste. O final é algo raro e moi aberto pero non está mal. 

É fácil de ler. Todo o libro lese en dúas horas e media. As palabras enténdense bastante ben todas, e algunha que non se comprenda, polo contexto xa se entenden. 

O libro recoméndollo á xente que lle guste ler pero que non lle gusten os libros grandes, pero non o recomendo para facer un traballo sobre el, principalmente polo que dixen que era difícil de resumir.

Óscar Iglesias Domínguez (3º ESO)

A min este libro gustoume bastante e se cadra aínda máis se non fose polo detalle de que conta tres historias a un tempo e entón pode dar lugar a confusión.

A primeira historia conta o rescate de dous nenos dun centro social que non está nin planeado. Os secuestradores son os dous pais, Rica e o Varas, estes discuten durante todo o traxecto de coche da fuxida.

A segunda conta a vida dunha camioneira que ten unha flota de camións e estase a expandir internacionalmente pero antes de facelo quere consultar co seu mellor amigo Lolo.

E a terceira une as outras dúas historias sendo a protagonista a filla de Rica e moza de Lolo.

O meu momento favorito é a persecución porque foi emocionante ver a coraxe dos nenos ante as situación de perigo. E os meus personaxes favoritos son Pixe e Dixe xa que son os que peor o pasan.

Non ten vocabulario difícil e lese moi rápido.   

Recomendo este libro xa que é entretido.

Martín Dafonte Rodríguez (3º ESO)

Lecturas para 1º de ESO

Este trimestre toca internarnos en el mundo de la ciencia ficción, con la lectura de dos relatos de Isaac Asimov. 

Dedicamos varias clases a conocer más sobre este prolífico autor y ahora vamos a conocer su obra.

Robbie, el primer relato que os proponemos. No desvelaremos mucho para no hacer "spoilers", pero algunas alumnas de 1º ya nos han comentado que les ha gustado mucho.

Pincha AQUÍ y empieza a leer.

Sally, un curioso relato de "coches fantásticos" con vida propia que no os dejarán indiferentes.
Pincha AQUÍ y empieza a leer.

A quen guste de celebralo... Feliz e libre San Valentín !!

Andel de Libros (XXIV): A quinta de Saler, de Antón Riveiro Coello

A quinta de Saler. Antón Riveiro Coello. Galaxia

O momento que máis me gustou do libro de Antón Riveiro Coello foi a gran idea que tivo Manuel Mouteira, pois escribir un libro entre dous escritores non se lle ocorre a moitas persoas. Tamén me gustou moito o saber escoller a dous bos escritores, por iso lle pediu axuda a Laura, que foi quen de dicirlle que escollese a un home e a unha muller. Tamén me gustou a gran amizade que se formou entre Manuel e Helena, xaque coincidían en moitas cousas e coñecíanse dende facía pouco tempo. Esa amizade foi grazas a Laura, pois foi ela quen elixiu para o libro a Helena Otero. 

O único momento do libro que non me gustou moito foi que o autor de libro só vise que a única forma de rematar fose coa morte dos personaxes. Pois podería continuar un pouco máis co libro e saber que foi deles.Por iso gustaríame que se non morreran os protagonistas houbese unha segunda parte, porque me quedou moita intriga, de saber que vai ser deles e da súa vida.

Os personaxes parécenme todos moi bos, pero en especial elixo a Manuel e a Helena, xa que entre eles notábase que había algo que os unía e os facía inseparables. A historia que escribiron Helena e Bieito tamén me gustou moito, pero tamén estaría ben que continuase,pois queda aí parada no tempo e nada se sabe dos personaxes.

O vocabulario do libro paréceme moi axeitado, para que sexa comprendido por todo o mundo. 

A trama que narra o libro está moi ben, pois mantente sempre con intriga durante o tempo que les o libro. Ademais é un libro moi entretido, xa que rematas de ler un capítulo e necesitas ler o seguinte, porque tes esa curiosidade por dentro que che di que sigas lendo.

Este libro gustoume moito e pódese dicir que é un dos meus libros preferidos. Recomendaría este libro a todas aquelas adolescentes que lles guste ler , porque penso que tamén lles vai gustar como me gustou a min.

Nerea González López (4º ESO)

Andel de Libros (XXIII): Dos arquivos do trasno, de Rafael Dieste

Dos arquivos do trasno. Rafael Dieste. Galaxia

Dos arquivos do trasno é un libro no que está bastante ben desenvolvida a idea e gustoume lelo xa que o pasei ben. 

Aínda que non teñen nada que ver uns relatos cos outros gustáronme bastante todos, a pesar de que a maioría déixanche como ganas de seguir a historia. A que máis me gustou foi a de "Once mil novecentos vinteseis" xa que aínda que parece que todo é normal mais ou menos, pois ao final resulta ser todo un soño. 

Eu creo que non lle faría ningún cambio a ningunha das historias xa que, aínda que penso que deberían seguir un pouco, están ben así porque te fan pensar un pouco como continuaría a historia.

Paréceme que todas teñen un final axeitado aínda que ás veces déixante coa intriga. 

Paréceme un libro doado de ler e que ten un vocabulario bastante fácil de entender. Recomendo a súa lectura, xa que me gustou bastante e está ben escrito.

Fernando José Couselo Noya (4º ESO)

Andel de Libros (XXII): Poderosa 2, de Sérgio Klein

Poderosa 2. Sérgio Klein. Xerais

A novela ao principio ten un ritmo axeitado, pero despois empezan  a pasar demasiadas cousas: A avoa Nina volve vivir, aparece un home que leva toda vida namorado de Nina, Dany sofre anorexia, aparece Adalguisa, Joana convértese en señora maior, secuestro de Joana e Joao…

O momento máis importante é cando aparece Henrique no ceminterio e se presenta a Joana contándolle a súa historia de amor con Nina. 

Ten unha linguaxe sinxela e fácil de entender. Toda a novela é clara, pero ó final é moi estraño e demasiado aberto ademáis que non ten moita importancia, debería ser máis claro e que ocorrera algo que demostrase que é o final. 

A novela non está mal pero para min era moito mellor a primeira, pois nesta hai demasiada fantasía, aínda así recoméndolle este libro para todas as idades, especialmente para a mocidade.

Alba López González (3º ESO)

Andel de Libros (XXI): Noite de voraces sombras, de Agustín Fernández Paz

Noite de voraces sombras. Agustín Fernández Paz. Xerais

O libro gustoume moito porque en todo momento é moi entretido, ao principio faise un pouco pesado, despois ten un ritmo normal e ao final acaban pasando demasiadas cousas para o meu gusto. 

O meu personaxe preferido é o da protagonista porque dende o principio ao final ten un cambio significativo na súa personalidade: Ao principio é una rapaza inmadura e ao final é moi madura, tamén me gusta a intelixencia que parece ter e a súa curiosidade polo que a rodea, outra rapaza non lle daría importancia ao que sucedeu en cambio ela aproveitouno para madurar e aprender. 

O personaxe de seu tío tamén me gusta porque mostra as dificultades da guerra sobre todo para as persoas do bando perdedor e recórdanos todas as parellas que se separaron. 

Recoméndolle esta novela a todas as idades especialmente ós adolescentes pois a protagonista ten 16 anos.

Alba López González (3º ESO)

Andel de Libros (XX): O corazón de Xúpiter. Ledicia Costas

O corazón de Xúpiter. Ledicia Costas. Xerais

Eu opino que é moi entretido e moi bonito. Para min o momento máis importante foi cando Isla ía coñecer a Xúpiter e cando o viu non era o que esperaba. En xeral o libro gustoume pero o final non me gustou, porque non me esperaba que Isla morrese. Tampouco me gustou que Anxo non fixese nada por estar con Isla. O final sería o único que cambiaría porque sería mellor que Isla quedase con Anxo e deixase a Xúpiter. Gustaríame máis se Isla tivese un final feliz.

É  un libro que se le moi rápido porque engancha moito, xa que trata dun tema que nos pode pasar a nós na actualidade. Eu creo que a escritora nos quixo transmitir o perigo de Internet e que hai que ter moito coidado.

Tamén penso que é un libro moi fácil de ler e que non ten palabras difíciles. Recomendaríallo a xente que lle gustan os libros que traten sobre temas que sería posible que nos pasasen.

Anabel Dafonte Iglesias (3º ESO)

Este libro gustoume bastante xa que trata de temas moi actuais e moi adolescentes. Nomea o bullying, a homosexualidade e sobre todo quere facer ver aos adolescentes que non se debe confiar nunha persoa que non coñecemos, e menos, por Internet. 

A parte que máis me gustou do libro foi cando Isla, Anxo e Mar foron ao paseo marítimo e o rapaz contoulles unha historia que lle sucedera na súa infancia, hai demostrouse a confianza e a amizade que tiñan entre eles. O que non me gustou moito foi o final tan tráxico porque os lectores desta novela ou narración están esperando o momento de encontro entre os dous namorados, e que acabe deste xeito non é moi adecuado. 

Polo resto pareceume un libro xenial e moi ben escrito que te engancha dende o primeiro momento e non perde a forza en ningunha parte da historia. É un libro moi recomendable para os adolescentes.

Iván Rivas Suárez (3º ESO)

Na miña opinión a novela é moi interesante, está moi ben para os adolescentes porque lle fai aprender que non se poden fiar de internet e das persoas, porque poden acabar mal. 

Gustoume moito porque fala da amizade e do amor entre os adolescentes e faiche aprender moitas cousas sobre a xente de internet. Penso que os pais deberían apoiar máis a súa filla. 

O personaxe que máis me gustou foi Mar, porque e unha rapaza moi segura de si mesma e é unha boa amiga na que se pode confiar e che daría moi bos consellos. O personaxe que menos me gustou foi  Isla porque é algo infantil é fiase de todo o mundo e vive nunha fantasía que non existe, debería confiar máis nos seus amigos Anxo e Mar, porque se se fiara dela non lle pasaría o que pasou. 

Eu cambiaríalle o final porque  non me gusta cando as novelas acaban mal, Isla non debería morrer e ela máis Xúpiter tiñan que acabar xuntos. 

É moi fácil de ler, entendese moi ben todo. Recoméndolle esta lectura a todos os adolescentes para que non fagan o que fixo Isla e os pais para que souberan o perigo que ten internet sobre os seus fillos.

Nerea Rodríguez Deus (3º ESO) 

O tema do libro é a traxedia, é a típica historia dunha rapaza, que se namora da persoa que lle mandou mensaxes por internet, ela pensa que é un rapaz pero en realidade trátase dun home maior que a engana.

O momento máis importante foi cando Xúpiter lle mandou o primeiro correo pero ela tiña que ser algo intelixente e ignoralo xa que non o coñecía. Pero comezou a falar con el e acabouse namorando.

Isla estivo dende o primeiro momento ilusionada e namorada de Xúpiter, sen facerlle moito caso a Anxo e Mar sobre o que lle dicían de que non era unha boa idea relacionarse con xente que non coñecía persoalmente.

O final creo que era moi predicible, podíase saber como acababa bastante antes do final. O que máis importa do libro é como transcorren os feitos, as relacións que hai entre Isla, Mar e Anxo e como as resolven.

A linguaxe é sinxela, o libro lese rápido e enténdese todo con facilidade.

Daniel Varela Bello (3º ESO)

A min este libro gustoume bastante xa que trata sobre temas actuais e tamén da  adolescencia, este libro nomea a homosexualidade, o bulling e sobre todo quixo facer ver aos adolescentes que non se debe confiar dunha persoa que non coñezamos de nada a través das redes sociais. 

O que menos me gustou deste libro foi o final xa que é moi tráxico e o que máis me gustou deste libro foi a amizade que tiñan entre Isla, Mar e Anxo. Respecto aos personaxes o que máis me gustou foi Anxo porque gustáballe moito Isla e sempre a protexía, en cambio o que menos me gustou foi o que estaba falando por internet con Isla porque el fora quen matara a súa nai. 

Eu recomendaríallo a persoas que lles gusten os temas sobre a homosexualidades e mais o bulling. 

Para min este libro resultoume moi fácil de entender xa que ten un vocabulario bastante adecuado, o único cambio que faría neste libro sería o final xa que non me gustou moito.

Alejandro Vasquez Fernández (3º ESO)

 
A

Andel de Libros (XIX): O centro do labirinto. Agustín Fernández Paz

O centro do labirinto. Agustín  Fernández Paz. Xerais

Na miña opinión a novela é moi entretida xa que é de aventura. A miña parte favorita é cando Sara vai á casa na que está recluído o seu fillo porque descubre que o único que quería esa familia é vela e falar con ela. 

Os personaxes son serios pero ao mesmo tempo interesantes. Por exemplo, Sara, é un dos meus personaxes favoritos porque despois de que desaparecera o seu fillo non deixou de buscalo e nunca se rendeu. Penso que algúns personaxes deberían ter máis diálogos e ser máis divertidos, porque así non habería momentos ou partes da novela non serían aburridas. 

O final gustoume porque acabou bastante ben e non foi aburrido, o final foi unha das parte que máis me gustou. 

Eu recomendaríallo a quen lle gusten as aventuras. Eu non lle cambiaría nada. É un libro bastante fácil de ler porque non ten moitas palabras descoñecidas.

Anabel Dafonte Iglesias (3º ESO)

Andel de Libros (XVIII): Sobrevives?, de Fina Casalderrey

Sobrevives? Fina Casalderrey. Xerais

O momento máis importante foi cando Moni empezou a ler o diario de Marianxo porque senón o xogo non podería seguir.

Gustoume o tema dun rapaz diferente, porque non se ve moito.

O momento que máis me gustou foi no que Moni estaba nunha festa e falaba cuns alemáns, porque me pareceu bastante graciosa.

O personaxe que máis me gustou foi Moni porque me identifico nalgunhas cousas con el. O que menos me gustou foi Marianxo polo xogo do final do libro, que me pareceu algo que non ten sentido na historia.

Cambiaría que na historia se notase máis que é lineal, porque non está moi ben indicado. Tamén cambiaría o final a algo que fora un pouco máis realista.

O final non me gustou nada porque me pareceu moi surrealista que todo o final fora un xogo de Marianxo.

Ten unha lingua moi fácil de entender.

Recoméndolle este libro porque ten bastantes escenas de humor que entreteñen e fan que te enganche máis a ler o libro.

Eloy Castro Deus (3 ºESO)

Andel de Libros (XVII): Poderosa. Sérgio Klein

Poderosa. Sérgio Klein. Xerais

A novela gustoume moito pois ten moita imaxinación e ademais serve para darlle importancia ás palabras, 

Cambiaría o personaxe de Joana por un personaxe máis aberto, é dicir que se puideran saber máis os seus pensamentos e os seus gustos. Gustoume moito o personaxe da avoa Nina porque aínda que é unha persoa maior ela ten o corazón de unha rapaza nova e mostra que a idade non é un obstáculo

Ao principio ten un desenvolvemento lento describe moito e faise algo pesado pero despois empezan a ocorrer os feitos mais rápido e pasa a ser máis entretido e rápido.

Ten un final aberto e orixinal, pero demasiado aberto para o meu gusto, pois a historia entre Joana e Joao queda no aire e non se sabe se acaban xuntos. 

Ten unha linguaxe sinxela e fácil de entender.

Recomendo este libro para todas as idades pero especialmente para a xuventude.

Alba López González (3º ESO)