Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



luns, 10 de xuño de 2013

Andel de Libros (LVII): O triángulo escaleno, de Xosé Agrelo Hermo


O triángulo escaleno, Xosé Agrelo Hermo, Toxosoutos

A obra de teatro gustoume e ademais resultoume fácil de ler. Os personaxes gustáronme os tres, ademais de ter os nomes iguais a compañeiros da clase e a min, tamén tiñan trazos semellantes a Verónica e ao Brais que eu coñezo.
O final que Xosé Agrelo escribiu non me gusta, xa que o final é triste e Verónica queda desfeita. O final que eu escribín gustame máis, polo simple feito de que Brais e Verónica rematan xuntos.
O final de Xosé Agrelo ten algo bo, que deixa aberta a posibilidade de que Marta e Verónica teñan xuntas algo máis que unha amizade.
Na historia, hai dúbidas entre os tres personaxes sobre quen pode acabar con quen, porque ese tema está moi aberto durante todo o tempo da historia.

Marta Brea Martínez (4º ESO)

Este libro gustoume moito porque é moi entretido e fácil de ler.
Móstranos unha situación que creo que ao longo da vida se compartimos piso nos pasará. Non estamos vivindo cunha persoa igual que nós, todos somos diferentes polo que temos que aprender a vivir cos diferentes tipos de persoas, facer un esforzo e conseguir unha boa convivencia.
Unha cousa que me gusta moito deste libro é como nos ensina a que por estar cunha persoa que sexa lesbiana, ou crente en Deus, e nós non o sexamos non quere dicir que nós tamén teñamos que selo ou que por iso non poidamos falar con eles como persoas normais.
Porque unha cousa que nos ensina moi ben é que cando Vero se atopa con que o seu compañeiro de piso é crente, e ela non, podemos ver como a ela é algo que como que lle impacta, facéndose unha pregunta como: Este que fai aquí?
Tamén nos ensina o sufrimento do amor, pero eu boto en falta , que tamén nos ensine que se que se sofre,pero que non acaba o mundo.
Porque o libro o que máis nos achega é o sufrimento, pero por que non logo de ser rexeitados non ser felices sen estar ao lado dun home?

Alba Docampo Noya (3º PDC)

Andel de Libros (LVI): Intercambio cun inglés, de Christine Nostlinger


Intercambio cun inglés, Christine Nostlinger, PlanetaLector


A min este libro pareceume moi interesante xa que me intrigou desde o principio e non o podía deixar de ler a non ser que me cansara moito e non o puidese ler. Eu o final cambiariallo polo que escribín en páxinas anteriores pero así tamén me gustou aínda que non tanto. Propuxen ese final porque eu son moi romántica e polo cal quería que Sybille e Jasper quedaran xuntos e non separados.

Para min este libro foi moi fácil de ler e entender aínda que tiña palabras en inglés que me foron fáciles de entender e para atopar as palabras para facer o exercicio seis custoume moito a verdade. En fin acabo dicindo que me gustou moito ler este libro e que volo recomendo ler xa que a min mo recomendou ler miña irmá xa que ela o lera en castelán e tamén lle gustara. Teño que dicir que ao principio pensei que non me ía gustar pero unha vez que me puxen a lelo gustoume moito.

Alba Pumar Muíño (3º ESO)

domingo, 9 de xuño de 2013

Que é un libro...?

"Los libros nos permiten viajar a través del tiempo, acercarnos a la sabiduría de nuestros antepasados; una biblioteca nos conecta con las ideas y el conocimiento de las grandes mentes de los mejores maestros, para inspirarnos a hacer nuestras propias aportaciones al saber colectivo de la especie humana".




Qué cosa más soprendente es un libro…

Es un objeto plano, hecho de un árbol, con partes flexibles en las que están impresos montones de curiosos garabatos.

Pero en cuanto se empieza a leer se entra en la mente de otra persona; tal vez de alguien que ha muerto hace miles de años.

A través del tiempo un autor habla clara y silenciosamente dirigiéndose a nosotros y entrando en nuestra mente.

La escritura es, tal vez, el más grande de los inventos humanos. Une a personas que no se conocen entre sí; personajes de libros de épocas lejanas rompen la cadena del tiempo…

Un libro es la prueba de que los hombres son capaces de hacer que la magia funcione.

(…)

Antes de la invención de la imprenta, hacia el año 1450, no había más que unos cientos de miles de libros en toda Europa. Todos estaban escritos a mano. Cincuenta años más tarde había en Europa diez millones de libros impresos. Todo el que pudiera leer tenía un medio para instruirse.

De repente se empezaron a imprimir libros en todo el mundo. La magia estaba en todas partes.

Han pasado veintitrés siglos desde la fundación de la Biblioteca de Alejandría. Desde entonces han vivido y han muerto cien generaciones. Si la información fuera transmitida de boca en boca… qué poco sabríamos de nuestro pasado; qué lento sería nuestro progreso.

Todo dependería de lo que nos hubieran dicho, de la exactitud de la narración; tal vez se respetara el conocimiento antiguo, pero con versiones sucesivas se tergiversaría y se perdería.

Los libros nos permiten viajar a través del tiempo, acercarnos a la sabiduría de nuestros antepasados.

Una biblioteca nos conecta con las ideas y el conocimiento de las grandes mentes de los mejores maestros traídas de todas las partes del planeta y de toda nuestra historia para instruirnos sin fatiga y para inspirarnos a hacer nuestras propias aportaciones al saber colectivo de la especie humana.

Palabras de Carl Sagan

venres, 7 de xuño de 2013

Síndromes con nomes de personaxes literarios

síndrome
s.f.
1. Med. Conxunto de síntomas e signos que caracterizan certos estados patolóxicos. Síndrome de insuficiencia renal. 2. ext. Conxunto de signos ou fenómenos que caracterizan unha situación determinada e que son susceptibles de causar temor. A poboación vivía dominada pola síndrome da guerra.



Por que teñen nomes de personaxes de libros...?


Pincha aquí para descubrilo

xoves, 6 de xuño de 2013

Comentando o tráiler da estrea de En llamas, da nosa triloxía favorita, Los juegos del hambre


Por Noelia Casas García (2º de ESO)

Al principio del trailer un hombre presenta a los vencedores de los septuagésimo cuartos Juegos del Hambre: Katniss Everdeen y Peeta Mellark, Effie, su cuidadora, los empuja, -literalmente-hacia el público.
El presidente Snow habla con otra persona de que Katniss es ahora un símbolo de revolución para toda la gente, dicen que ha de morir, luego rectifican y dicen que la muchacha es solamente un símbolo y que lo que deben eliminar es el sinsajo, lo que realmente representa la revolución.
Se encuentran en un Distrito con su ''Gira de la Victoria'' y mientras el presidente lee, Katniss  presencia cómo le pegan a un hombre por hacer una señal alzando tres dedos, la señal de la revolución y del sinsajo. Ella impotente,no puede hacer nada porque se la llevan. Haymitch dice a Peeta y Katniss, cuando están matando al señor, que de ahora en adelante su trabajo ha de ser una distracción para que la gente olvide los verdaderos problemas: LA REVOLUCIÓN.
Katniss sale en la televisión y el presentador dice: ''Ahí está, Katniss Everdeen, la chica en llamas'',luego salen imágenes de sus ya famosas bayas. Gale,cree que su amiga ha hecho bien sacando las bayas,porque ha dado una oportunidad a toda esa gente,de rebelarse. En otra parte de este tráiler están pegando a Gale, Katniss corriendo va a salvarle,le pegan a ella e incluso llegan a apuntarla con una pistola.
Katniss habla con su hermana,la pequeña dice que le dio la oportunidad de hacer algo, ella contesta que sí,de vivir, pero la niña ni mucho menos se refiere a eso.
El Presidente Snow cree que ''la especie'' de Katniss debe ser destruída,por ello los manda a los ganadores [que quedan vivos] a este ''Juego''.

Visto no Youtube

Los actores que encarnan a los personajes me parecen bastante adecuados todos, menos el de Peeta. En el libro da la impresión de que sí, que está fuerte,  pero no de ser un chico como en la película; en la película parece mucho más valiente y atrevido.

Me gusta especialmente el personaje de Katniss. Creo que está muy bien caracterizado por Jennifer Lawrence porque es idéntica a la muchacha del libro, tiene la expresión callada, pero es valiente y atrevida.
También el personaje de Primrose (Prim) se ve  como en el libro.
El personaje de Effie está genial, me encanta porque es extravagante como en el libro.

Algunos lugares no se corresponden mucho con el libro. Creo que en la película se saltan muchísima información y la van contrastando más o menos, pero no tienen, algunos sitios, nada que ver con los que  la autora describe en el libro.


Andel de Libros (LV): Un conto de nadal, de Charles Dickens


Un conto de nadal, Charles Dickens, Xerais


A miña valoración para este libro é positiva. Aínda que non me gustou tanto como esperaba, xa que este é un clásico do Nadal que escribiu Charles Dickens.

Polo comezo e polo nó é bastante pesado, porque todo pasa moi lentamente, e iso aburriume moito mentres lía o libro. E aínda que non ten moitas páxinas, a min custoume lelo, porque como ó principio non o entendía moi ben, custa.

O mellor veu ó final, cando se lle apareceu a pantasma dos Nadais futuros, unha pantasma que, en verdade, daba medo. Tamén cando lle amosou unha caixa no medio dunha habitación moi similar á súa e que nela tiña un morto desgraciado tapado cunha saba, ao que ninguén o ía visitar. E logo, amósalle o seu nome gravado na súa propia tumba. Iso si que me gustou, porque dá un pouco de medo imaxinar á pantasma e a un cadáver só, no medio dunha habitación.

E creo que a conclusión deste libro era mostrarnos que na vida hai que gozar algo máis que dos cartos, ou seremos uns vellos e vellas amargadas e solitarias.

Belén García Lijó (3º ESO)

mércores, 5 de xuño de 2013

Dende Trazo para o mundo, pasando por Burela

Por fin, por fin, por fiiiiiinnnnnn !!!! podemos escoitar o documento. Colaboramos cos IES de Burela no mes de Marzo, e saímos nun programa de radio chamado Proxecto Neo.
Visto en http://proxectoneo.blogspot.com.es/

Que é iso de Proxecto Neo?

Proxecto Neo é o resultado da colaboración entre Radio Burela e a área de Innovación Educativa do Instituto Perdouro. Está en antena todos os mércores entre as 5 e as 6 da tarde.
O programa Proxecto Neo ten como protagonistas os neofalantes, as fillas e os fillos adoptivos da nosa terra.

Que é iso de neofalante?

NEOFALANTE adx. e subs. Individuo que empeza a expresarse nunha nova lingua, como Rocío Villasenín Bello (4º ESO) cando chegou a Trazo dende Madrid hai catro anos. Ela fala da súa integración aquí, en Trazo.

Para acceder ao enlace do programa de radio, pincha aquí. Podes escoitar a entrevista con Rocío, a partir do minuto sete (en realidade, un chisco antes do minuto sete)

Visto en www.agal-gz.org



Andel de Libros (LIV): Ciclo Bis, de David Durán


Ciclo Bis, David Durán, Sotelo Blanco

Persoalmente o libro gustoume moito. A historia engancha, porque tes ganas de saber que pasa ao final con Xulio e con Xulia.
Unha das cousas que máis me gustou do libro é que é moi divertido e tamén me gustou porque ao mesmo tempo que vas lendo vas aprendendo cousas, por exemplo, cando fala dos métodos anticonceptivos e así.
O personaxe que máis me gustou foi Xulia, porque se preocupou de buscar información para saber máis e de que lle saíran as cousas como ela queria. E a parte que máis me gustou do libro é cando Xulia non se decide entre quedar de rapaza ou dicirlle á xenia que quere ser rapaz. Pero gustoume a súa decisión, eu tamén quedaría como rapaza, xa levo pasados 14 anos, e creo que tamén lle tería algo de medo ao cambio.
O libro enténdese ben, non ten palabras moi complicadas. En resume gustoume o libro.
Marta Otero Ramas (3º ESO)

O ciclo bis a min realmente gustoume moito, penso que é un libro moi fácil de ler e entretido. Os personaxes gústanme moito, creo que reflicte bastante ben como somos os adolescentes na nosa vida cotiá. O único que cambiaría sería o do principio xa que fala ela cando tiña dezaseis anos, é dicir, xa sabes o que vai pasar ao final ou intuelo. Iso quítache un pouco de intriga á hora de ler pero polo demais gustoume moito e opino que é un libro moi fácil de ler e sentinme indentificada aveces con algúns pensamentos da rapaza. Persoalmente a parte que máis me gustou foi o momento no que aparece a xenia, non me imaxinaba que ía ser así, foi bastante sorprendente e nese momento do libro tamen se aprecia algo que me gusta del que é ese punto de gracia que ten. Faino moi entretido e dinámico á hora de ler. Ademais ten un vocabulario moi sinxelo. A verdade recomendo este libro.

Raquel Sande Rodríguez (3º ESO)

A miña valoración persoal para este libro é moi positiva, porque divertiume e gustoume moito.
Claramente, este é un dos mellores libros que lin ata agora. Porque é moi fácil de ler e enténdese moi ben. Nunca sabes o que vai pasar no capítulo seguinte e hai cousas verdadeiramente sorprendentes, como a posibilidade de cambiar de sexo co só tocar dúas veces o teu aparato reprodutor.
E unha das parte que máis me gustou do libro foi o final, cando Xulia lle dixo á Xenia da menstruación que prefería seguir sendo rapaza. Que aínda que había que sufrir polas dores da regra, non cambiaría nunca as experiencias de ser muller polas de ser home.
Cando lin a sinopse do libro xa me pareceu moi divertido. E creo que unha das mellores cousas que ten este libro é que ten moitas realidades dos adolescentes, polos que nos fai moita graza.
En resumo, que este libro é boísimo e moi divertido e que o recomendaría para ler a calquera alumno da ESO.

Belén García Lijó (3º ESO)

Andel de Libros (LIII): Eu de maior quero ser, de Rosa Aneiros


Eu de maior quero ser, Rosa Aneiros, Sotelo Blanco


A min o libro non me interesou moito en xeral xa que contaba unha historia moi pouco ordeada aínda que tivera nalgúns capítulos o día ao que correspondía. O único que me gustou foron as historias que contaba, non a forma de contalas, xa que conta como conviven cinco universitarios durante o seu último ano de estudos en Santiago de Compostela, os problemas que hai entre eles ao longo do ano e os bos momentos que solucionan todos os malos momentos.

As escenas que máis me gustaron foron as de Ainhoa e Miguel cando foron á praia a Vilagarcía e este lle dixo a Ainhoa que sentía algo por ela e ela deulle unha aperta para agradecerllo, e tamén a de Cris e Fran no principio do curso cando discutiran moi fortemente e logo uns días máis tarde se atoparían xuntos sos e sen dicirse nada sabían o que sentían un polo outro que era arrepentimento e moito cariño.

Eu cambiaría o capítulo no que María e Cris foron dar unha volta por Santiago por outro capítulo no que lle pasaran cousas a todos os do piso e non só a dúas persoas como está relatado.

Damián Muíño Bello 3º ESO

luns, 3 de xuño de 2013

Andel de Libros (LII): Un burka por amor, de Reyes Monforte





Este libro me gustó mucho, es un libro que llega muy ràpido al lector. Es una novela muy adictiva, porque te engancha desde las primeras pàginas. Me disgustó mucho el final porque no es normal que en dos pàginas María aborte, su marido logré llegar de Afganistàn de la nada. Son cosas que la escritora debería matizar y trabajarlas mejor.
Todo el libro es un continuo desvelamiento de como es la vida en Afganistán, narra muy bien las diferencias entre ese país y España, lo mucho que sufren las mujeres, la política, la cultura, etc.
Lo que más me gustó de este libro es como los momentos de dolor los hace llegar a la gente, tal vez lo apreciemos mejor las mujeres que los hombres. El momento en el cual su suegra raga a María, ese es un sentimiento que a primera vez que lo lees lo sientes, porque matiza muy bien.
Ese carácter de su suegra de frialdad, ese dolor que siente María en su cuerpo, es impresionante ese momento.
Lo que menos me gustó, como ya comenté es el final, me tiene muy enfadada, porque no sé como se atreve a un tan buen libro hacerle ese desastre de final, tal vez le había sido mejor dejar en el aire si volvía o no Nasrad.

Alba Docampo Noya (3º PDC)

Andel de Libros (LI): Poderosa 3, de Sérgio Klein


Poderosa 3. Sérgio Klein. Xerais.


Este libro gustoume moito coma ambos os outros dous libros da entrega, xa que segue contando a historia de Joana, pero tamén trata o tema do machismo e da loita contra el, ademais de ter momentos de amor e de amizade.

Hai moitos momentos moi interesantes e bonitos no libro, pero o que máis me gustou foi o último momento do libro, cando Joana converte a todo o mundo en estatuas excepto a ela e a João, para poder bailar así tranquilos. Paréceme precioso este momento, ademais de que mentres que bailan João dille a Joana que a ama en moitos idiomas, o que fai o momento aínda máis romántico.

Como cambios eu non faría ningún; paréceme que todo está moi ben escrito e dunha forma moi orixinal coa que te engancha plenamente á historia.

A lingua foi moi fácil de entender, xa que non é moi culta e a historia tamén foi moi fácil, máis que no anterior libro.

Cristina Deus García (3º ESO)

luns, 27 de maio de 2013

Ler: por que, para que

"(...) los jóvenes que leen por propia motivación (no por obligación) suelen acabar por tener mejores trabajos y un estatus social y económico más elevado que los que no han leído cuando eran adolescentes, independientemente del estatus social y económico en el que se criaron"

Se queres saber máis, pincha aquí 

xoves, 23 de maio de 2013

En llamas de Suzanne Collins (2º libro da nosa triloxía favorita)


Por Cristina Deus García e Miriam Castro Deus (4º ESO)


La portada del libro es de color negro y de diseño muy similar al del primer libro, con una insignia de un sinsajo de color rojo, que simboliza el fuego y las llamas, y que hace referencia al primer libro.
En la contraportada hay un pequeño resumen y algunas opiniones y frases sobre el libro.

Visto en www.actualidadcine.com



Katniss y Peeta regresan como vencedores de los Juegos y se preparan para la Gira de la Victoria. El presidente Snow amenaza a Katniss si no continúa con su romance con  Peeta, para así evitar levantamientos. Pero ellos no pueden evitarlo, ya que la rebelión ha empezado. Katniss se dirige a la cabaña del bosque y allí se encuentra con dos agentes de la paz.
Los agentes resultan ser dos chicas del distrito 8 que se dirigían al 13, que según ellas aún existía, para poder salvarse del levantamiento que había allí. Cada vez hay más levantamientos en los distritos. El presidente Snow anuncia que para celebrar el tercer Vasallaje de los Veinticinco, los tributos serían sacados del grupo de vencedores, por lo cual Katniss tiene que volver a la arena con Peeta, que fue voluntariamente.
Los Juegos empiezan y Katniss y Peeta se alían con Finnick Odair y su compañera Mags. Descubren que hay un campo de fuerza, que casi le cuesta la vida a Peeta, rodeando la arena.
Después de la muerte de Mags, se alían con Johanna, Wiress y Beetee y entre todos idean un plan para matar a otros tributos, aunque en realidad el plan tenía como fin sacar a Katniss y Peeta vivos de la arena. Finalmente Katniss, Beetee y Finnick salen de la arena pero Peeta, Johanna y Enobaria son capturados por el Capitolio.
Gale visita a Katniss y le dice que el distrito 12 ha sido destruido.



El libro nos ha gustado mucho, al igual que el primero, y teníamos muchas ganas de continuar con la historia. Nos gusta mucho cómo están reflejados los pensamientos de Katniss y no esperábamos que el desenlace fuera así.
Nos llamó mucho la atención cómo estaba montado el escenario de los Juegos, ya que era un reloj y cada hora iba pasando un desastre diferente, como la niebla y los mutos en forma de monos.



Esta es una de nuestras citas favoritas:

-“Peeta, ¿por qué nunca sé cuándo tienes una pesadilla?
- Ni idea. Creo que yo no grito, ni me muevo, ni nada. Simplemente me despierto paralizado de terror.
- Deberías despertarme – le digo, porque yo interrumpo su sueño dos o tres  veces cuando tengo una noche mala hasta que logra calmarme de nuevo.

- No hace falta, mis pesadillas suelen ser sobre perderte, así que se me pasa cuando me doy cuenta de que estás a mi lado”. 
Visto en www.fusion-freak.com


Análisis de los elementos narrativos


-         Personajes:

Por su importancia:

            Personajes principales: 

-          Katniss es la protagonista y narradora de la historia. Después de su anterior victoria en los Juegos junto con Peeta, debe enfrentarse a las consecuencias. Además tendrá que volver otra vez a la arena debido al tercer Vasallaje de los Veinticinco.
-         Peeta está enamorado de Katniss y salió vencedor de los anteriores Juegos del Hambre junto con ella. También volverá a la arena junto con Katniss y otros vencedores.
-         Gale también está enamorado de Katniss, formando así un triángulo amoroso entre los tres.

           Personajes secundarios:

-         Haymitch, mentor y amigo de Katniss y Peeta, que forma parte de la rebelión.
-         Effie, mujer del Capitolio que se encarga de la elección de los tributos del Distrito 12 y de su promoción.
-         Cinna, estilista personal de Katniss y muy amigo suyo, que también participa en la rebelión.
-         Portia, estilista personal de Peeta que tiene poca importancia en este libro.
-         Presidente Snow, presidente de la región de Panem que amenaza a Katniss ya que no quiere que se produzcan levantamientos.
-         Hazelle, madre de Gale y de otros tres hijos llamados Vick, Rory y Posy.
-         Plutarch Heavensbee, Jefe de los Vigilantes de estos nuevos Juegos que forma parte de la rebelión para salvar así a Katniss.
-         Finnick Odair, tributo del Distrito 5 que siempre va con un tridente y que se alía con Katniss y Peeta y Mags. Forma parte de la rebelión.
-         Mags, tributo del Distrito 4. Tiene una edad avanzada. Se ofrece voluntaria para los Juegos, en los cuales muere.
-         Johanna Mason, tributo del Distrito 7 que ayuda a Katniss en la arena para servir a la rebelión.
-         Wires, tributo del Distrito 3, que es muy lista y gracias a ella descubren que la arena es un reloj. Forma parte de la rebelión.
-         Beetee, tributo del Distrito 3, que también es muy listo y un experto en electrónica que forma parte de la rebelión.
-         Enobaria, tributo del Distrito 2 que está en contra de la rebelión.
-         Brutus, tributo del Distrito 2 que están en contra de la rebelión como Enobaria.
-         Drogadicta del Distrito 6, adicta a la morflina. En la historia muere para así salvar a Katniss.
-         Chaff y Seeder, tributos del  Distrito 11 que también forman parte de la rebelión.

Por su complejidad:

-         Personajes planos – Haymitch, Effie, Cinna, Portia, Presidente Snow, Hazelle, Plutarch Heavensbee y los tributos.

-         Personajes redondos – Katniss, Peeta, Gale.
Katniss: es un personaje redondo porque es la protagonista de la historia y cambia constantemente su forma de pensar. Es muy contradictoria y compleja.
Peeta: Es redondo porque evoluciona en su forma de pensar y tiene bastante protagonismo.
Gale: Es redondo porque cambia su forma de pensar y también es importante.

Por su individualidad/pluralidad:

-         Personajes individuales: Katniss, Peeta, Gale, Haymitch, Effie, Cinna, Portia, Presidente Snow, Hazelle, Plutarch Heavensbee.
-         Personajes colectivos: Tributos (Finnick Odair, Mags, Johanna Mason, Wiress, Beetee, Enobaria, Brutus, Drogadicta del 6, Chaff y Seeder.)


-         Tiempo:
a.      Tiempo externo: Aproximadamente en el siglo XX.
b.     Tiempo interno: No mucho, sobre 4-5 meses.

-         Punto de vista:
El punto de vista es interno, ya que el narrador es un personaje principal que narra en 1ª persona. (Katniss)

-         El espacio:
Es imaginario, ya que aunque parezca real, no lo es. 

mércores, 22 de maio de 2013

Coñecendo a Pedro (e a Judd)

En 1994 Pedro Zamora participa en ‘The Real World’, un programa da MTV no que un grupo de persoas comparte casa durante 6 meses. Era un xoven de 22 años de orixe cubana, homosexual e seropositivo dende os 17, que desexaba entrar para sensibilizar aos espectadores sobre a prevención e loita contra a sida. Faleceu pouco despois de finalizar a rodaxe a causa da enfermidade. A súa muerte conmocionou a todo un país, convertíndose nun símbolo de valentía e entrega aos demais. O escritor e debuxante Judd Winick foi outra das persoas que participaron naquel programa, chegando a ser un gran amigo de Pedro. Judd quiso rendirlle homenaxe creando o cómic ‘Pedro y yo’, un emocionante testimonio de amizade e loita contra os prexuizos. No Club de lectura de 3º e 4º de ESO estamos a disfrutar desta lectura. Lembrade que temos reunión este venres no recreo da mañá. Para @s interesad@s en coñecer máis sobre o libro, hai varios exemplares á vosa disposición na biblioteca, a partir da vindeira semana.