Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



martes, 10 de febreiro de 2015

As películas, baseadas en libros, triunfadoras nos Premios Goya

"No sé vosotros, pero yo llevo unos días en los que no paro de oír hablar de los Premios Goya. (...)

El caso es que quería saber cuales habían sido las películas, basadas en libros, más premiadas hasta el momento y después de mirar en unos cuantos sitios saqué una lista con las 10 películas que más Goyas han cosechado en la historia.

Una puntualización importante: el requisito indispensable para entrar en esta lista es que la película tuvo que ganar el Premio al Mejor Guión Adaptado"

Pincha aquí para seguir lendo o artigo


luns, 9 de febreiro de 2015

Triángulo amoroso en Los Juegos del Hambre

A segunda das obras sobre as que nos queremos parar para re-pensar como se establece a relación amorosa entre os seus personaxes é a triloxía de Los Juegos del Hambre. Servímonos hoxe do artigo publicado pola Revista Píkara que ten publicado esta interesante reflexión sobre Katniss Everdeen, a protagonista. Adoramos a Katniss, pola súa rebeldía e pola inconformidade cos patróns tradicionais que se lle impoñen e contra os que loita ata o final.

"Las relaciones amorosas-el triángulo que se establece entre Katniss, Gale (Liam Hemsworth) y Peeta- representan uno de los ejes de la trilogía. Son relaciones exentas de romanticismo, en parte por las circunstancias de muerte y rebelión en las que suceden y porque para Katniss lo primero es sobrevivir.


www.madaboutcine.com


Gale es su compañero y amigo. Su principal apoyo para sobrevivir. La entrada de Katniss en los Juegos cambiará su relación. A Peeta Mellark lo conoce en la escuela. Hay un episodio que marca la vida de ambos. En el peor momento de miseria de la familia de Katniss, Peeta le arroja unos panes que la salvarán de morir de hambre. Se constituyen como pareja antes para el público que para sí misma. Cogidos de la mano como símbolo de los tributos del Distrito 12, se convierten en posibilidad de resistencia. Su ficticita historia de amor los convierte en los “amantes trágicos”. Su romance genera audiencia y garantiza la empatía del público.

A pesar de que Peeta suscite en Katniss emociones contradictorias, ve con cierta angustia la necesidad de asumir la feminidad patriarcal. Para evitar la ira del Capitolio ante el desenlace de la primera película, decide mostrarse como loca de amor, como una mujer que no es consciente de sus actos. Así le será más fácil mantenerse con vida.

Si bien en este aspecto la película puede parecer que sigue la narrativa tradicional de los códigos del amor romántico, se trata como ya hemos apuntado de una estrategia que se asume como tal. Y es que es una suerte que el régimen de representación patriarcal se empiece a resquebrajar de forma clara con estas nuevas heroínas tan ricas en matices que navegan de forma decidida por otros senderos."
Aquí o artigo completo


xoves, 5 de febreiro de 2015

¿MORIR de amor?

“Nunca me había detenido a pensar en cómo iba a morir… Seguramente, morir en lugar de otra persona, alguien a quien se ama, era una buena forma de acabar… Cuando la vida te ofrece un sueño que supera con creces cualquiera de tus expectativas, no es razonable lamentarse de su conclusión”

Estas frases están entre las que dan comienzo a la primera novela de una famosa saga ¿Te suena? Sí. Crepúsculo, millonariamente vendida, traducida, leída y millonariamente visionada en la no menos famosa saga de películas.


La chica que quiere morir se considera a sí misma “torpe”, sumisa e introvertida, y un joven vampiro, maravillosamente lleno de buenas cualidades, “pasa a ser el centro absoluto y definitivo de su vida”. Cuando él le avisa de que puede ser peligroso para ella y hacerle mucho daño, porque no puede garantizar el control de sus impulsos posiblemente asesinos, ella dice que le ama, y que nada importa. ¿Esto es normal?

(...) ¿Qué tiene que ver el amor con dejarse morir o dejarse matar? ¿Es que el amor no era para vivir?   ¿Qué tiene que ver el amor con abandonar toda forma de tu vida y dejarte invadir completamente cuando te enamoras? ¿Qué clase de amor te expulsaría de tu propia vida?

Es mentira, eso no es amor, es pura basura. Para amar de verdad, te tienes que querer a ti misma. Te tienes que sentir igual de valiosa que la otra persona, por mucho que te guste, por mucho que la admires. Y entonces tú eres el centro de tu propia vida, no la otra persona. Si amas de verdad, te sientes llena de vida, no te dan ganas de morir por nada ni por nadie. Tienes proyectos, deseos propios, aficiones, ganas de hacer cosas, impulsos positivos. Y la otra persona, que también los tiene, debe respetarte, no ponerte en ninguna clase de peligro.




Si me quedo aislada del mundo, colgada de alguien, encontrándome torpe, aislada, creyéndome que toda mi vida es el otro, estoy enferma, tengo serios problemas para comprender la realidad.  Y entro en un peligro muy serio.

Aquí o artigo completo


Cinco propostas cinematográficas sobre o mundo da parella

Arrincamos este "mes do amor" con cinco propostas cinematográficas variadas e non demasiado coñecidas, pensamos, agás unha delas. A que teñen moi boa pinta?

Like Crazy (2011, USA)
Director: Drake Doremus
Intérpretes: Felicity Jones, Anton Yelchin
Like Crazy es una película que trata sobre el amor, pero sobre el amor de verdad, no sobre lo que Hollywood ha intentado vendernos durante tantos años como un sentimiento perfecto y edulcorado. Dos jóvenes que se enamoran tendrán que luchar contra la distancia, contra una distancia real para dos personas que realmente se quieren, sin que la infidelidad o los celos sean motivo de su lucha, sino el día a día, el no verse ni tocarse; en definitiva, la vida.
Quiéreme si te atreves (2003, Francia)
Director: Yann Samuell
Intérpretes: Marion Cotillard, Guillaume Canet
Quiéreme si te atreves: esta película define para mí el romanticismo. Un juego inocente se convierte con el paso del tiempo en una necesidad que al mismo tiempo destruye a los personajes. Está cargada de frases memorables, de momentos tiernos y faltos de moral… solo atendiendo a una norma: ¿capaz o incapaz?
Blue Valentine (2010, USA)
Director: Derek Cianfrance
Intérpretes: Ryan Gosling, Michelle Williams
Está claro que las relaciones a los largo del tiempo van evolucionando, y tristemente en ocasiones el amor se acaba. Se acaba sin que sepamos cómo ni por qué pasó, y sin que podamos hacer nada para volver a sentir lo que sentíamos. Se trata de una historia humana, real, con cuyos personajes puedes empatizar totalmente.
Olvídate de mí (2004, USA)
Director: Michel Gondry
Intérpretes: Jim Carrey, Kate Winslet
Me gusta creer que todo pasa por alguna razón y que cada persona que entra en nuestra vida no lo hace por casualidad. Para mí este es el tema principal de la película; prefiero no contar nada del argumento porque poco a poco os irá sorprendiendo.
Adam (USA, 2009)
Director: Max Mayer
Intérpretes: Hugh Dancy, Rose Byrne
Adam es un chico con síndrome de Asperger; aunque es guapo e inteligente, no tiene facilidad para comunicarse con los demás. Todo se complica cuando su vecina entra en su vida. Cualquier relación personal es difícil, pero puede serlo aún más cuando comunicarte es uno de los principales problemas. Adam es tierna, dulce y además tiene una banda sonora fantástica.

xoves, 29 de xaneiro de 2015

Historias de New York



"La propuesta parte de que en el metro de Nueva York no hay conexión a internet. The Undergroud Library propone que los usuarios puedan descargar las diez primeras páginas de varios libros al su teléfono inteligente mediante el escaneo de un póster que estaría dentro de cada vagón del metro. Los datos se descargarían utilizando la tecnología NFC, tecnología que utiliza campos electromagnéticos para transferir datos entre dos dispositivos que están muy cerca el uno del otro. Muchos teléfonos inteligentes en el mercado hoy en día ya cuentan con esta tecnología incorporada (Google Wallet ya lo utiliza como sistema de pago). Una vez el usuario saliera del metro y reanudara su conexión a internet, el teléfono avisaría a la Biblioteca Pública de Nueva York más cercana, donde podría terminar de leer, alquilar, etc. el libro."

Aquí o artigo completo

mércores, 28 de xaneiro de 2015

Andel de Libros (XVIII): Miss Ourense, de Bieito Iglesias



A min persoalmente este libro non me gustou moito pero tampouco me desgustou de todo. As historias que conta en si gústanme bastante, pero despois a forma en que está contado fai que perda todo o seu interese, xa que se enguedella demasiado, e pérdeste moitas veces lendo.

A escena máis importante penso que foi cando se reconciliou con Tina, a súa muller, xa que despois de se pelexar, Sindo tiña que durmir fóra da casa, e a el iso facíaselle moi duro.

O tema é emocionante, porque relata os sucesos que ten que resolver un inspector, e todo o proceso que leva a cabo ata chegar á solución.

Algún cambio si que faría, como cambiar a forma en que está narrado, e facelo dunha maneira máis sinxela. Con respecto ó final, prefiro o do libro e non o que inventei eu, porque o meu paréceme bastante aburrido.

A lingua non foi especialmente fácil de entender, xa que había bastantes palabras que non entendía.

Jennifer López Becerra (4º ESO)

Andel de Libros (XVII): Os dous de sempre, de Castelao


Os dous de sempreCastelao. Galaxia

Para min Os dous de sempre é un libro bastante entretido de ler, pese a estar escrito en galego doutra época, mais aínda que hai algunhas palabras que me resultaron difíciles de comprender, moitas delas, lográbanse sacar polo contexto.

Desde o principio engancheime moitísimo ao libro, xa que, os capítulos non son moi longos e están ao final acompañados dun debuxo do autor.

A parte máis importante do libro, e ademais, a que máis me gustou foi cando Pedriño e Rañolas se atopan despois de tanto tempo.

Páreceronme moi divertidas a maioría das intervencións da sogra, aínda que ás veces Pedriño me daba un chisco de pena.

O que menos me gustou do libro foi cando a tía Ádega non quería que Pedriño andase con Rañolas polo simple feito de estar eivado.

Recomendaríalle este libro ás persoas que quixeran saber como eran a sociedade da época de Castelao

Noelia Casas García (4º ESO)

A min persoalmente gustoume moito este libro. Gustoume tanto como está estruturado, por capítulos curtos e un debuxo que ten que ver con algo do capítulo ao final, xa que isto fai máis entretida a lectura, como a historia dos dous personaxes principais.

Houbo varias escenas que me chamaron a atención á vez que me emocionou. Unha delas foi cando Rañolas lle axuda á señora na feira cando a outra señora lle tirara as cousas da cesta, e outra delas foi cando Pedriño e Rañolas se encontran despois de tantos anos sen verse.

A escena que menos me gustou foi cando a tía Ádega non lle permitía a Pedriño estar con Rañolas xa que este tiña un problema nunha perna.

Penso que é un libro fácil de ler , xa que é entretido e engancha pronto, por iso eu non lle faría ningún cambio.

Este libro eu recomendaríallo a calquera persoa xa que a todo o mundo lle gusta ter amigos e este libro represéntao moi ben.

Sandra Noya Redondo (4º ESO)

A min persoalmente este libro gustoume moito, tanto o relato en si, coma a forma en que está deseñado, xa que os capítulos son de cómo máximo tres páxinas, e antes deles hai un debuxo que ilustra o seu contido, e isto permite que a lectura sexa máis fácil, e á vez entretida.

A escena máis importante penso que foi cando Pedriño e Rañolas se reencontraron despois de tanto tempo, xa que é un momento moi emotivo.

O tema penso que é emocionante, xa que conta as aventuras de Pedriño e Rañolas, e non podes deixar de lelo, engancha dende a primeira páxina. Pero por outra banda penso que é triste, xa que amosa o mal que o tiveron que pasar os dous personaxes para gañar a vida.

Non faría ningún cambio, penso que todo está moi ben así

No referente á lingua, había algunhas palabras que non se entendían, pero en xeral foi bastante fácil de ler.

Este libro sen dúbida  recomendaríallo a toda a xente, aínda que non lle guste ler, xa que é moi entretido, e pasas un bo momento.

Jennifer López Becerra (4º ESO)

martes, 27 de xaneiro de 2015

Especialistas de cine en acción: esceas arriscadas e espectaculares

Hoxe queremos presentarvos o Proxecto (programa/canal/páxina web...) CinElmotion. Se che gusta o cine, queres aprender a entendelo, analizalo, e/ou incluso facelo. Esta é a túa páxina.

"El segundo capítulo de cinELmotion está dedicado a conocer el trabajo de los especialistas de cine, responsables de realizar las escenas más arriesgadas y espectaculares de las películas de acción principalmente"



Cinelmotion 2 – European and Latinoamerican cinema in motion from EAVI on Vimeo.

domingo, 25 de xaneiro de 2015

Planazo para 7 e 8 de Febreiro

Os obradoiros organizados pola AC Senunpeso no Laboratorio Audiovisual de Vedra (LAV), ao ladiño de Compostela,  pretenden poñer ao alcance de todos e todas a formación no sempre cambiante mundo do audiovisual e a tecnoloxía da comunicación. Os cursos son impartidos por grandes profesionais na súa área, con anos de experiencia facendo o seu traballo, e a formación é inminentemente práctica e intensiva.

O LAV é tamén unha oportunidade para poñerse en contacto con profesionais a través da intensidade da convivencia durante todo un fin de semana de traballo intensivo. De feito, de anteriores edicións do LAV teñen saído interesantes colaboracións entre alumnos e profesores.

Este ano a oferta formativa é de 11 obradoiros. Como todos os anos, o destinado ao alumnado de ESO, é gratuito. Videocreación con móbiles, interpretación, maquillaxe Fx, vídeo con reflex... Botádelle un ollo. Aquí.


sábado, 24 de xaneiro de 2015

Nen@s lector@s

 
Visto en Facebook (Literatura + 1)
           

                       Estatua do Parque en King Street. Shippensburg, Pennsylvania (EEUU)

venres, 23 de xaneiro de 2015

Grandes poetas en 2º de ESO

A profesora de LCL propúxolle ao alumnado elaborar grupalmente unhas coplas, en lingua castelá. O tema era libre.

As coplas debían axustarse ao esquema métrico  correspondente:

Copla: catro versos de 8 sílabas, arte menor, rima asonante, – a – a

Ademais, deberían empregar algúns dos recursos literarios explicados na aula.

Velaquí os resultados:

A temática futbolística foi unha das escollidas polo grupo formado por Brais, Adrián, Alex e Marcos.

En la Liga Española                               
ni Elche ni Recreativo
le ganan al Barcelona, 
pero sí al Deportivo

E máis tarde, puxéronse cariñosos:

Digas tú, lo que sientes,
digas tú, mi amorcito,
dímelo tú, cuando quieras, 
dímelo tú, cariñito

Tamén Yago, David e Damián se decantaron polo tema deportivo:

Las gradas dicen sí o no,
el triunfo ya está aquí.
Listos para triunfar.
¡Lo vamos a conseguir!

                     
Olaya, Samuel V., Lucas, Nerea, Nerea e Fernando estiveron moi campestres e agrícolas:

                                              La ensiladora ensila,
                                              y con un tractor al lado
                                             enganchado a un remolque.
                                             No sabemos si ha acabado.



Samuel D., Martín, Antía, Laura e Irene amosaron a súa vea romántica. Amor e desamor, un eterno tópico no universo poético:




Te echo mucho de menos           
como el sol al invierno.
Te echo mucho de menos
como al bien en el infierno.




He visto como el agua
disfrazaba a las rocas.
He observado como tú
te divertías con otras.









Moi bo traballo, rapaces e rapazas. 

¡ Noraboa !   !!!A seguir cultivando esa vea poética !!!