Trescatorcedezaseis.
Rocío Leira Castro.
Xerais
Este
libro encantoume engancha moito porque queres saber xa quen é o
asesino.
É
moi intrigante e interesante, o final déixate alucinado, non pensas
que vai pasar iso. Ao principio non te decatas de nada porque hai
moitos nomes e non sabes quen son e tampouco sabes que vai ocurrer.
Pero cando les un pouco máis xa sabes de que vai e como se chaman
cada personaxe.
O
meu momento máis especial é o final porque é moi chocante, non
pensabas que ía pasar iso. Cando acabas o libro entendes moitas
cousas sobre as primeiras páxinas.
O
meu personaxe favorito é Silvia porque é moi lista e moi astuta e
porque é moi sorprendente o que fai pola súa familia.
O
final encantoume porque non esperaba ese desenlace é moi
sorprendente.
O
libro é moi intrigante e sorprendente, por iso eu recomendo a
lectura.
Nerea
González Rey (3° B)
O
momento que me pareceu máis importante é cando Silvia conta toda a
súa idea e todo o que amañou para poder vingarse de Benavides, polo
que lle fixo ao seu pai, porque non me esperaba que fose ela a
asasina e porque demostrou ser a máis intelixente de todos,
conseguiu vingarse de seu pai e darlle unha lección a Benavides por
querer ser o centro de atención de todos a costa do esforzo dos
demais.
A
min paréceme un tema interesante e entretido porque se le rápido e
porque é un tema que engancha, ademais intrigábame saber que é o
seguinte que ía facer o asasino e porque o pai de Silvia se atopaba
así mais quen era o asasino e a relación que tiña con Benavides.
Non
faria ningún cambio porque o libro é intrigante e engancha moito,
paréceme que está ben como está. Non cambiaria o final porque a
min gústame como conta Silvia todo o seu plan e como conseguiu
vingarse. A lingua pareceume fácil de entender porque o vocabulario
é sinxelo e lese rápido.
Gloria Bello Fraga (3º ESO)
Este libro é un relato
moi bo para todos os lectores aos que lles guste o misterio, porque
hai que ir resolvendo o ritmo do libro para descubrir o misterioso
asasino, iso dálle curiosidade a esta narración.
Falando dos personaxes,
tamén podemos ver curiosidade neles, por exemplo, Silvia de entrada
no libro que parece unha aliada pero en realidade xa se viu que era
moi intelixente, tíñao todo controlado e planeado para a súa
vinganza contra o profesor, como dixen paréceme unha persoaxe
bastante intelixente e ao mesmo tempo coa suficiente frialdade como
para cometer eses crimes como se nada.
Pola contra Benavides, o
profesor, este personaxe, ten a súa imaxe de loitador porque loita e
loita en buscar o asasino sen parada, pero isto facíao para ser un
heroe, parece un busca famas, e deixado este carisma de policía,
Benavides fora o que lle roubara a gran idea ao pai de Silvia, o cal
non puido facer xustiza pola seu problema de saúde mental.
O pai de Silvia, este
personaxe está cheo de rabia pese a ter enfermidade da cabeza, unha
rabia que ten con razón todo hai dicilo.
Eu recomendo este relato
polo misterio e curiosidade que conten nel.
Daniel Martínez Calvo
(3º ESO)
Esta
novela gustoume moito pero non me esperaba que Silvia fora a asasina,
porque eu pensaba que o axudaba para ganar algo, por iso non me
esperaba que fora ela.
O
momento máis importante pareceume cando os policías arrestan a
Benavides, e Silvai declara para metelo no cárcere. O que menos me
gustou foi que Silvia fora a asasina.
Cambiaría
o final para que Silvia lle fixera un trato a Benavides, para que o
seu pai recibira os méritos do que fixo aínda que non o recordara
pola enfermidade.
Silvia
pareceume unha rapaza pensadora, moi lista e moi boa matemática.
Benavides pareceume que non debía facerlle caso ao correo que lle
mandaron, e non debía apoderarse dos méritos que non merecía por
iso paréceme que merece ir ao cárcere aínda que non matara os
rapaces.
Recoméndoo
porque un libro moi interesante, cando empezas ata que acabas non
podes paralo de ler ou polo menos a min pasoume iso.
David Louro Rey (3º ESO)
Este
libro gustoume moitísimo, pareceume un relato moi chulo e
interesante, é un libro moi facil de ler, e que engancha moito. Ao
principio non se sabe moi ben de que trata, se vai ser todo o tempo
así, nin sequera quen son os personaxes pero logo de ler 2 ou 3
capítulos xa se entende mellor e lese moi rápido.
O
momento máis importante do libro paréceme que é cando Silvia conta
a historia de seu pai con Benavides, e cando levan detido a
Benavides, por atopar imaxes de cadáveres no seu despacho.
O
meu personaxe favorito era Silvia porque era moi lista e rápida
pensando, para que Benavides non a pillara.
O
final encantoume, tan só cambiaría unha cousa e é que Benavides ao
final case lle dera tempo de saber quen era o asasino pero non lle
dera tempo, e aínda que el dixese que el non era, pois que ninguén
o crese e fose ao cárcere, e que un día Silvia fose visitalo e que
lle dixese que fora ela, para vingarse polo de seu pai.
Recomendaría este libro a todo o mundo porque é moi chulo.
Pablo Couselo Noya (3º ESO)
O
libro gustoume bastante porque ten unha historia entretida e causa
moita intriga e interese. O máis emocionante é cando loitan por
saber o misterio que ocultan os cadáveres. Como cando se dan conta
de que un cadáver está colocado na postura do Home de Vitruvio, e
con iso saben que ao asasino lle gustan as matemáticas.
O
momento máis importante do libro foi cando descubriron a primeira
pista, porque a pesar do que tardaron, non se renderon e seguiron
adiante. Fíxoseme un pouco aburrido no momento no que hai
descricións moi longas pero gustoume como usan as matemáticas no
libro.
Non
lle faría ningún cambio porque todo o que ocorre está xustificado
na historia do libro. O final da novela foi inesperado porque non
pensei que o asasino fose o profesor e sorprendeume.
A lingua do
libro é moi sinxela xa que non ten moitas palabras difíciles nin
malas de entender prestando atención ao contexto.
Adrián
Gándara Reboredo (3º B)
