Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



xoves, 20 de marzo de 2014

Balda de Libros (XLI): Ciclo Bis, de David Duran



Este libro en general me gustó mucho, ya que refleja muy bien los problemas de l@s jóvenes adolescentes, la menstruación, el aspecto físico y muchos temas más.

La parte que más me gustó fue en la que aparece la genia por segunda vez y ella duda de ser o no chica, duda de ella,  para mi que no tiene seguridad de si misma y eso es una parte de la personalidad que la debería tener todo el mundo. Ella no se siente segura de si misma, de su cuerpo, está siempre pensando en lo que dirán de ella, de como reaccionará la gente frente a lo que ella haga, pero al final si parece que si sabe lo que quiere, que se equivocó en lo que dijo, y que debería pensar más antes de decir las cosas.

Tal vez lo que criticaría de este libro es que le falta intriga, algo que te lleve a empezar a leer y leer y no parar, creo que el escritor lo tuvo presente pero no terminó de conseguirlo.

Es un libro que recomiendo, especialmente a los del primer ciclo de ESO, ya que les hará reflexionar y quererse tal y como son y aprender a mirar el lado positivo de las cosas.

Alba Docampo Noya (4º PDC)

A mí este libro al principio no me gustó mucho, pero después me enganchó porque contaba cosas muy chulas que le pueden pasar a una persona teniendo los dos sexos, o sea, pudiendo cambiar cuando uno quiera porque de eso va el relato, de una niña que desea ser chico y se le aparece una hada que le cumple el Ciclo Bis, que es que puede cambiar de sexo todas las veces que quiera.

Yo lo leí muy rápido, porque al ser un libro muy cortito la lectura se entiende muy bien, lo que sí me gustó mucho es que las mujeres hablan en el cuento como los hombres. Hablan del sexo y de esas cosas porque es algo natural y no pasa nada porque las mujeres hablen de esas cosas.

Martín Mesías Remuiñán (4º PDC)

Balda de Libros (XL): Matar a un ruiseñor, de Nell Harper Lee



Me gusta mucho como muestra la situación en la que vivían y hace ver como trataban a los negros por ser negros.
También me ha gustado mucho que mostrase a Hitler en el libro y que a los estadounidense les molestase lo inhumano que era Hitler cuando ellos hacían "lo mismo" con los negros. 
El final es la parte que más me gusta porque es cuando muestra a Boo y por fin  Scout pudo hablar con él y comprender porque tenía ese modo de vida.
Es un libro fácil de leer. El vocabulario no tiene ninguna dificultad.
Recomiendo leer este libro a todo el mundo porque es bonito y te enseña la situación en que vivían las niñas, y como se tenían que comportar por el hecho de ser mujer, también porque muestra lo injusta que eran las personas con los negros.

Iria Fajín Casas (4º PDC)

Balda de Libros (XXXIX): La guerra de mi hermano, de Jordi Sierra i Fabra


La guerra de mi hermano, Jordi Sierra i Fabra, SM

Este libro titulado La guerra de mi hermano está bien para leerlo, ya que trata de una guerra y porque te enseña a vivir como son las guerras desde otro  punto de vista.
Esta guerra comprendida entre dos hermanos está bien porque si tienes  hermanos te puedes poner en la piel de los personajes del libro y pensar lo que sucede y también lo que te podría suceder a ti.
Alguna cosa importante que sucede es que los dos hermanos van a comprobar cómo las guerras también estallan dentro de la familia.
Una escena que está bien es cuando Gabriel participa en manifestaciones contra la guerra en la que se va a ver envuelto Marcos.
Es fácil de leer porque empiezas a leerlo y luego te enganchas  a el, para ver lo que  puede suceder, etc.
Tiene  un lenguaje comprensible  ya que  casi no hay palabras  desconocidas.
Lo recomendaría leer porque trata  de hermanos de padres etc y uno se puede poner en el lugar de ellos para ver las cosas como suceden.

Margarita Pombo Castro (4º PDC)

Balda de Libros (XXXVIII): A rutina corsaria, de Jaureguizar



Este libro a min persoalmente non me gustou moito dado que é un libro de ficción combinado cun libro de piratas e a min isto paréceme una mala combinación que non se debe facer. Tamén ten un final aberto, cousa que tampouco me gusta. Pero polo resto é bastante entretido.
A parte que máis me gustou é cando João se enfada co dono das mil mulleres dado que nunca as tocaba, foi una parte moi graciosa.
O libro non ten ninguna dificultade para lelo e a linguaxe é fácil de entender.
Eu recomendo este libro a persoas ás que lle gusten as historias polo entretidas que son e non porque teñan lóxica, porque se lle buscas a lóxica non lla encontras.

Tomás Beiras Rivas (3º ESO)

Balda de Libros (XXXVII): A casa dos Lucarios, de Teresa Moure



A min este libro A casa dos Lucarios non me gustou moito, collino polo breve que era pero non engancha e non te mete na lectura coma outros máis longos.
O que máis me gustou foi cando Chicho discutiu co cura, e o que menos é que hai moitos personaxes e pérdeste.
O libro é dificil de resumir e bastante aburrido porque a min parécenme algo aburridos os libros que contan como se vivía antigamente, a min gustanme máis os de acción.
A pesar diso gustoume lelo e saber como vivían antigamente.
Gustoume tamen o título do libro porque che dá intriga de como vai a ser a historia.
Eu recomendo este libro porque é bastante interesante, si o colledes pois lédeo con tempo e non ás présas porque senón non vos ides enterar de nada.

Martín Rouco Casal (3º ESO)

Balda de Libros (XXXVI): Rapazas, de Agustín Fernández Paz



Cando pillei o libro pensei que era só un conto e non varios contos nun mesmo libro. Nunca lera un libro con varios contos dentro pero a verdade é que non me disgustou xa que pensaba que ía a falar da vida de algunha rapaza en particular.
Non cambiaría nada do libro, secadra algún final que non é o que esperaba, coma no conto “Dúas rosas murchas” que pensaba que o rapaz que estaba morto ía resucitar de entre os mortos pero ao final non foi así.
En cada conto hai momentos que son importantes para que o conto acabe da maneira que acaba.
O vocabulario é fácil, non ten moitas palabras raras, algunhas si, pero busqueinas no dicionario e xa entendía o significado.
Non hai máis cousas asi que teña que contar. Non recomendo este libro para rapaces.

Adrián Ríos González (3º ESO)

mércores, 19 de marzo de 2014

Neste Día do Pai, compartimos a carta dun pai á súa filla

(...) una emotiva carta que se ha tomado las redes sociales bajo el título "Una carta de un papá a su pequeña hija (sobre su futuro esposo)".

 Kelly M. Flanagan es un psicólogo clínico estadounidense y autor de la conmovedora misiva, quien tomó la determinación de dedicar unas líneas a su hija, a quien llama "Cutie-Pie", luego de que navegando por Internet encontrará consejos para que las mujeres mantengan el interés de sus parejas y eviten ser abandonadas o engañadas. (...)

"Querida Cutie-Pie


Recientemente, tu madre y yo estábamos buscando algo en Google. A la mitad de escribir la pregunta, Google nos mostró una lista con las búsquedas más populares en el mundo. La búsqueda más popular en la lista era ‘Cómo mantenerlo interesado’.


Me sorprendió. Revisé varios artículos de la incontable cantidad que aparecieron acerca de cómo ser sexy y sexual, cuándo llevarle una cerveza en vez de un sándwich y las formas de hacerlo sentir más inteligente y superior.



Me enfurecí.



Pequeña, esto no es, nunca ha sido y nunca será tu trabajo -’mantenerlo interesado’.


Pequeña, tu única tarea es saber muy dentro de tu alma –en ese lugar inquebrantable que no se transforma por el rechazo, la pérdida o el ego- que tú eres digna de interés. (Si puedes recordar que todos también son dignos de interés, estarás por ganar la batalla de tu vida. Pero esa es otra carta para otro día.)

Si puedes estar segura de que vales en este sentido, serás atractiva en la manera más importante del mundo: atraerás a un chico que sea digno de tu interés y que también querrá pasar su vida invirtiendo todo su interés en ti.

Pequeña, quiero decirte algo acerca del hombre que no necesita que lo mantengan interesado, porque él sabe que tú eres interesante:

No me importa que ponga los codos en la mesa –siempre y cuando él ponga sus ojos en la manera en que tu nariz se frunce cuando sonríes. Y que luego no puede dejar de ver.

No me importa si no puede jugar golf conmigo –siempre y cuando él pueda jugar con los hijos que le des y disfrute todas las formas gloriosas y frustrantes en las que se parecen tanto a ti.

No me importa que no persiga el dinero –siempre y cuando él persiga su corazón y siempre lo lleve de vuelta a ti.

No me importa si es fuerte –siempre y cuando él te dé espacio para ejercitar la fuerza que hay en tu corazón.

No me podría importar menos si vota –siempre y cuando se levante cada mañana y te elija un lugar de honor en tu casa y un lugar para venerarte en su corazón.

No me importa el color de su piel –siempre y cuando él pinte el lienzo de sus vidas con pinceladas de paciencia, sacrificio, vulnerabilidad y ternura.

No me importa si fue educado en esta religión o en otra o en ninguna –siempre y cuando haya sido educado para valorar lo sagrado y para saber que cada momento de la vida y cada momento que pase contigo es algo profundamente sagrado.

Al final pequeña, si te topas con un hombre como ese y parece que él y yo no tenemos nada en común, en realidad tendremos en común lo más importante:

Tú.
Porque al final, pequeña, la única cosa que debes hacer para ‘mantenerlo interesado’ es ser tú misma.

Tu hombre eternamente interesado

Papá"

Aquí o artigo completo

martes, 18 de marzo de 2014

Ela non debería...



Tres mulleres asasinadas a mans dos homes nas últimas 24 horas

Ela non debería... 

A culpa é dela...

Os erros ortográficos e gramaticais reducen as ganancias de grandes empresas

Según un estudio reciente, los clientes valoran una correcta gramática más que ninguna otra cosa en sus interacciones con las marcas en las redes sociales.

Esto significa que hay malas noticias para Pepsi, que comete más errores gramaticales en LinkedIn que Coca-Cola. También para General Motors, que comete más errores que Ford.

La agencia londinense Disruptive Communications realizó una encuesta a 1.003 consumidores británicos el pasado julio, y les preguntó qué factor dañaba en mayor medida la percepción que tenían de una marca, en las redes sociales.
“Mala ortografía o gramática“, fue la respuesta obtenida en el 42,5% de los casos, muy por delante de la segunda respuesta que obtuvo un 24,9%.

(...) “el cuidado que le pone una empresa a sus comunicaciones es a menudo indicativo de su atención total a los detalles“.
Además, los consumidores, los inversores y los competidores pueden juzgar a una empresa en función de su escritura descuidada, según el informe.




Aquí o artigo completo

Balda de Libros (XXXV): Pel de lobo, de Xosé Miranda



A min o que é a idea que tivo o autor e como a utilizou pareceume xenial, xa que integrou un tema da xente maior como a caza na literatura infantil e xuvenil.
O vocabulario era bastante sinxelo, ben é certo que tiña añgunha palabra algo complicada pero en xeral era vocabulario da vida cotiá.
No meu parecer o libro ten un fallo xa que eu penso que sería mellor facelo todo xunto sen capítulos acaba nunha aldea e no seguinte capítulo xa fala doutra aldea e non te enteiras no que pasa entre esas dúas aldeas.
En resumo para a miña lectura sería máis fácil de ler facendo todo o libro dun tirón.

Iván Señarís Veiras (3º ESO)

Balda da Libros (XXXIV): As cousas claras, de Xosé A. Neira Cruz



Este é o primeiro libro que leo de Xosé A.Neira Cruz e gustoume moito por varias razóns. Unha delas foi porque mostra que a xente pensa as cousas de forma negativa, e que á fin e ao cabo non sempre teñen a razón senón que se equivocan.
Tamén conta ben como hai xente que crítica aos demais de forma destrutiva mentres que eles só intentan facer o mellor. 
Outra cousa que me gustou moito foi que os personaxes teñen as súas propias ideas, que non se deixan manexar pola outre xente.
O momento que me pareceu máis importante foi cando Marga e Afonso van cara á casa de Elías, xa que é un momento clave da historia. 
O libro está moi ben pero eu faríalle un cambio ao final, daría algo máis de datos sobre como ocorren as cousas.
A linguaxe non era complicada de entender.

Sonia Pumar Muíño (3º ESO)

luns, 17 de marzo de 2014

Balda de Libros (XXXIII): Tres pasos polo misterio, de Agustín Fernández Paz



O libro gustoume bastante porque os libros de terror e misterio son os meus favoritos.

Este libro é entretido e ás veces intrigante sobre todo ao final dos capitulos, porque non sabes o que lle pasará ao protagonista sobre algo raro que encontrou.

O momento máis importante de cada un dos capitulos é cando se dan conta de que algo anormal lle estaba sucedendo como cando unhas pedras se converten nunha serpe.

Só lle faría un cambio que cando no segundo capítulo a rapaza dáse de conta que o rapaz que o visitara tivera algo máis de medo.

Álvaro Noya Rey (3º ESO)

Balda de Libros (XXXII): Mutacións xenéticas, de Fina Casalderrey



Este libro gustoume moito. É moi interesante e moi entretido. Eu non lle faría ningún cambio porque este libro está moi ben. Ao principio é un pouco aburrido, pero a medida que o vas lendo, vaiche gustando máis e máis e cada vez faise máis intrigante. Este libro recomendaríallo a calquera persoa que lle guste a intriga.

O momento máis importante deste libro para min foi cando Hadrián rescatou ao seu avó dos secuestradores. E o capítulo que máis me gustou foi o último, no que conta que Hadrián segue coas investigación de seu avó.

E por último, repito, que este libro é moi interesante e que me gusta moito.

Diego Gutiérrez Castiñeiras (3º ESO)

Balda de Libros (XXXI): Cara a Times Square, de Camilo Gonsar



Se son sincera, este libro non me gustou moito, xa que non o entendo moi ben nin lle vexo moito sentido á historia, ademais de haber detalles como por exemplo o tren que ía sen ninguén ademais deles, que non os entendo.

Aínda así, algúns momentos si que me gustan. O momento máis importante, paréceme o momento no que o Belga cae ao mar e morre, debido a que o narrador o tira cun pé; non o esperaba para nada.

Si que faría moitos cambios, xa que como ben dixen o libro non me gustou moito, relacionados sobre todo coa historia en si, pois eu non a entendín moi ben.

O que si foi bastante fácil foi a lingua, xa que utiliza unha linguaxe bastante fácil de entender, o que compensa un pouco a dificultade da historia.

Cristina Deus García (4º ESO)

sábado, 15 de marzo de 2014

Algo de poesía


En 2º de ESO o alumnado tiña que continuar un poema axustándose a unhas determinadas normas de rima e medida. Non todos o conseguiron, mais dous alumnos exprimiron ao poeta que levan dentro e axustándose ás normas, sorprendéronnos coas súas composicións.                                

Iván Rodríguez Paredes optou por un diálogo un tanto subrealista...

Una noche fría la luna                        
viendo cómo un elefante
se bañaba en la laguna
le dijo con tono elegante:
- Dime,¿has visto por fortuna
un humano hablante?
- He visto muchos llorar en una cuna
Yo hablo de una piedra chispeante
tu comes una gran aceituna
- Luna,  hoy estás muy delirante
no es que gigante.




E o certo é que Adrián Landeira Pose non se quedou atrás...

                                   Una noche fría la luna
                                   viendo cómo un elefante
                                   se bañaba en la laguna
                                   le dijo con tono elegante:
                                   - Dime, ¿has visto por fortuna
                                    a un guisante en la laguna
                                    vestido con un gran guante?
                                    - Yo no he visto por fortuna
                                    al guisante del gran guante,
                                    lo que he visto es una cuna
                                    blanca, negra y de talante