Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



martes, 14 de noviembre de 2017

Conta de Libros (I): Asústate, Merche!, de Fina Casalderrey


Un novo curso 2017/2018 e continuamos coa publicación deste apartado da bitácora da Biblioteca do CPI de Viaño Pequeno (Trazo) onde o alumnado de terceiro e cuarto da ESO realizará breves recensións sobre as súas lecturas para a materia de Lingua e Literatura Galega. 

Desta volta vaise chamar Conta de Libros e a primeira alumna en achegar o seu comentario crítico para o noso recuncho de lecturas foi Vannia Antelo Iglesias (3º ESO). Velaquí a recensión:

Asústate, Merche! Fina Casalderrey. Xerais

A min gustoume moito este libro, foi un dos libros que lin que máis me gustou, o único que lle cambiaría sería que non tivera un diario senón que llo fora contando a Frida. 

Paréceme un libro moi divertido porque conta que foron de excursión, que o pasaron moi ben, na viaxe pasáronlle moitas cousas pero a min a que máis mágoa me deu foi cando atropelaron o neno e aí déronse conta que o rapaz tiña problemas de oído. E na tenda a aventura que lle pasara do “mecheiro” pois eu iso quitaríallo porque eu vexo innecesario para esa parte do conto. O mesmo tempo que van contando a excursión tamén contan o que botan de menos as nais aos fillos. Tamén reflicte que non todos os curas son aburridos senón que a algúns tamén lles gustan as excursións e as aventuras. 

A parte que menos me gustou foi cando Auria se intentou suicidar por saber que Paio era seu irmán e se bicara con seu irmán, a min iso pareceume un pouco esaxerado o de intentar suicidarse por saber que tes un irmán aínda qque o bicaras iso déixao no pasado e poderíanse levar moi ben como irmáns ou como compañeiros se queren que ninguén saiba que son irmáns.

Vannia Antelo  Iglesias (3º ESO)

O momento máis importante no libro foi cando Auria se intentou suicidar, porque foi unha parte na que máis emoción expresa, aínda que me pareceu moi esaxerado e dramático, por iso me impactou tanto. 

Outra escena impactante é na que Paio toma a inciativa de poñerse ao lado de Auria, xa que os dous estaban namorados, pero ningún llo demostraba ao outro.

Este libro pareceume un dos máis interesantes que lin, xa que non podía deixar de lelo. Eu non faría ningún cambio, gustoume moito o libro tal e como ta escrito. 

O final era axeitado para o meu gusto, gustoume moito o final, en xeral, encantoume todo o libro, aínda que me gustaba máis polo medio xa que traía máis contido e enganchábame máis, pero o final non estaba mal, xa que acaban todos felices. 

A lingua foi máis ou menos complicada, xa que comprendía case todo, pero había algunhas palabras de cando en vez que non entendía, pero polo contexto dábao entendido todo. 

Eu este libro recomendaríao moito xa que foi moi emotivo e impactante para min, e estou segura de que aos que o lean lle vai gustar moito.

Laura Pena Gutiérrez (3º ESO)