Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



lunes, 29 de abril de 2019

Andel de Libros (XXVIII): Verdade, de Care Santos



Verdade. Care Santos. Rodeira - Edebé


Este libro é a continuación, é dicir, a segunda parte do libro Mentira. Trata da saída do protagonista dun centro de menores (lugar onde levaba preto de cinco anos) e a forma na que se buscou a vida xa que, fóra, non tiña nada nin a ninguén.

Persoalmente, o momento máis importante foi cando Eric descobre que a súa casa, a que o seu curmán comprara para os dous antes de ser asasinado, está ocupada por un camelo. Este último resultou ser o asasino de Ben.

En relación cos personaxes, un dos que máis me gustou foi Alberte. Este era o avogado de Eric, o cal lle axudou moito en todo momento. E un dos que menos me gustou foi Xenia, a moza de Ric. 

O final era bastante esperado, aínda que houbo cousas que non o foron. 

En canto ao vocabulario, era bastante sinxelo e de comprensión fácil.

Eu recomendo este libro porque esperta moitas e diversas emocións e opinións, que poden ser moi interesantes.


Paula Noya Redondo (3º ESO)

Verdade é un libro escrito pola  escritora Care Santos.

Este libro consegue que vivas a vida de Éric en primeira persoa, é unha historia que podería ser real, unha historia cargada de prexuízos. E preguntas como: Que pais deixarían que a súa filla saíse cun rapaz que estivo no cárcere? Que persoa contrataría a un mozo que saíu dun correccional? A resposta a estas preguntas é: Ninguén.

Un libro que fala dunha vida dura, familia rota, a volta á vida real nun entorno complicado, barrio con drogas, mafias, subornos e chantaxes.

Sinceramente non lle faría ningún cambio a este libro, pareceume que todo estaba ben pensado sobre todo o final…non sabería que libro escoller se este ou o outro da serie, Mentira.

Un libro sinxelo de ler, grazas ao seu vocabulario e rápido de ler pois non é moi grande, paréceo pero a letra é bastante grande. E que sen lugar a dúbidas recomendaría.


Leticia Añón Guerra (3º ESO)

viernes, 26 de abril de 2019

Alba Dafonte, Paula Noya e Alba Rey accésits no certame de divulgación do dano cerebral convocado por FEGADACE


FEGADACE (Federación Galega do Dano Cerebral) agasallou con cadanseu exemplar da novela Iridium (EditorialGalaxia), de Francisco Castro, ás alumnas de 3º da ESO Alba Dafonte Rodríguez, Paula Noya Redondo e Alba Rey BreaDámoslles os nosos parabéns e publicamos aquí os tres microrrelatos:

Diagnóstico fatal

O meu curmán Andrés foi o neno máis desexado e guapo que pode existir. Mais unha triste tarde no parque levou un golpe, caeu e tiveron que correr con el a urxencias... diagnóstico fatal. Había que esperar a que espertara para saber os danos.
Cando espertou todo parecía igual, pero co paso dos días facía sinais do acontecido no parque, para el a vida seguía a ser fermosa, o triste foi como ían desaparecendo persoas do seu carón.
Só os que seguimos vendo a Andrés coma sempre estamos con el. No fondo sabemos que algo cambiou, nós admitímolo e amosámoslle felicidade e cariño.

Pseudónimo: A luz do sol (ALBA DAFONTE RODRÍGUEZ)


IMPACTO SÚBITO

Todo foi moi rápido, ninguén estaba preparado.
Ata o momento, aquel tema era alleo a nosa familia. É unha mágoa que ninguén te avise de que isto vai suceder, ou quizais non.  Foi moi de súpeto, do día para a noite. Unhas poucas horas nas que a angustia o superaba todo. Aínda hoxe non sei moi ben o que pasou, xa que cando conseguía preguntar algo, o único que recibía de todos os lados era un: “Todo vai ben, non te preocupes”. Estas palabras eran falsas, aínda que quixera crer o contrario.
As semanas sen vela fixéronseme eternas, pero teimei en que me levaran ao hospital. Hoxe doume conta do meu erro, non debería ter ido. Foi o peor día da miña vida. Que a persoa que máis queres non te recoñeza, doe.

Pseudónimo: VRAN (PAULA NOYA REDONDO)


LUZ

Aquel día esperábate sen saber o que ía atopar, apostei por ti sen saber quen eras.
Ilusións, chimpos, risas, choros, chistes...
Aquel día foi o mellor día da miña vida. Vinte por primeira vez e souben que serías a parte máis sólida e estable da miña vida. Saíame o corazón.
É incríbel o cariño que se lle pode coller a un neno que todos pensan que é un estorbo, un peso ás costas, algo que se puidera decidir antes, non estaría aquí.
É incríbel o forte e valente que es. Ás veces que lle ris á vida aínda que doia.
É incríbel a ilusión que dan eses chimpos cando escoitas a miña voz ou cando che canto a vaca Lola. Porque un deses chimpos, substitúe as palabras que non poden saír da túa boca.
Que aínda que digan que non che quedan moitos anos, vivirás sempre no recordo de nós. Estes 4 anos servíronme para saber que ninguén te vai superar.
Ás veces as persoas non merecen o que teñen. Sen ti, eu non sería a mesma. Es o que máis quero neste mundo.
Só dicirvos que el é igual a nós: chora, ri, sente... Porque si, ten sentimentos, nunca se che ocorra facerlle dano. Coñéceos e dáte a oportunidade a ti mesmo de saber que son o mellor deste mundo.
Eu, apostaría mil e unha veces por meu primo.

Pseudónimo: Olaff (ALBA REY BREA)


Antón Riveiro Coello agradece o book tráiler da novela A canción de Sálvora, realizado por Nerea González Rey




O escritor Antón Riveiro Coello vén de lle agradecer a Nerea González Rey (2º ESO) a realización do seu book tráiler sobre a novela A canción de Sálvora, que podedes ollar agora de novo. Como agasallo envioulle un exemplar asinado do seu libro A voz do lago (Galaxia, 2013). E nós tamén lle agradecemos a Antón a súa xenerosidade.