Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



jueves, 18 de diciembre de 2014

Andel de Libros (XV): Que me queres, amor?, de Manuel Rivas


Que me queres, amor? Manuel Rivas. Galaxia

Os contos do libro que lin gustáronme moito, porque reflicten moi ben algunhas cousas que pasan na vida, (por exemplo “Só por aí”).

A min gústanme estes libros que contan con varios contos, cada un deles trata dun tema difrente ao anterior, xa que podes ler un conto un día e outro outro día mentres que noutros tes que ler o libro completo.

Este autor paréceme que explica moi ben os detalles centrándose en cousas que a simple vista non son  moi relevantes pero que teñen gran importancia ao longo da historia e incluso poden chegar a ser aspectos imprescindibles na historia.

O vocabulario pareceume axeitado para o tipo de libro que era, aínda así hai algunhas palabras que tiven que buscar porque descoñecía o seu significado.

Eu recomendaríallle este libro a todas as persoas ás que lle gusten os contos que poden estar baseados en historias reais como por exemplo“Carmiña”.

Iván Señarís Veiras (4º ESO)

Os contos deste libro gustáronme moito, e ademáis resultáronme moi fáciles de ler. A historia que máis me gustou foi "A lingua das bolboretas", porque o mestre defendía os seus ideais políticos republicanos ata a súa morte. Tamén me gustou porque o rapaz e o mestre tiñan boa relación, e desas relacións nestes tempos non hai moitas. 

Outro relato que me gustou moito foi "A leiteira de Vermeer", porque o cadro desta historia ten algo de relación coa nai do protagonista.

A historia que menos me gustou foi "Que me queres, amor?", porque é moi rara e sinistra, xa que o home ten pensamentos e pode ver despois de morto, e é difícil de entender.

Este libro recomendaríallo a alguén que lle gusten as historias curtas e fáciles de ler.

O vocabulario deste libro é moi sinxelo e enténdese moi ben, xa que non había moitas palabras que non entendese o seu significado, e non é moi difícil de ler.

Diego Gutiérrez Castiñeiras (4º ESO)


O libro gustoume bastante, sobre todo cando lin o relato do Mister & Iron Maiden xa que é unha escena cotiá, cando vai gañando o teu equipo  e métenlle un gol nos últimos minutos e perden.

Outra parte que me gustou foi o momento en que Tino lle dispara ao home dicindo: “Come merda, cabrón!” xa que é moi graciosa e é a parte máis entretida do conto xa que o resto resultoume aburrido.
O conto que menos meu gustou foi “A leiteira de Veermer” xa que é algo aburrido e xa lendo o principio xa sabías máis ou menos o que ía suceder ao final, que era que se lle parecía a unha muller que el coñecía.   

Á parte do contido opino que a portada e o título non me parecen moi axeitados xa que o título Que me queres, amor? só se refire ao primeiro conto e non ao conxunto de relatos do texto.

A linguaxe pareceume fácil xa que entendía todo e ainda que houbera algunha palabra que descoñecese pois entendíase bastante ben polo contexto.


Recomendaríalle este libro a todas as persoas que lle guste ler un libro de varios relatos e que non sexa só dun único relato. Tamén llo recomendaría ás persoas que lle gusten os contos breves e que se entendan ben xa que é moi sinxelo de ler.

Álvaro Noya Rey (4º ESO)

Gustoume moito este libro, xa que nunca lera un libro que tiña varios contos que non teñen relación ningunha entre eles, e son relatos bastante breves.

De todas as historias deste libro, a que máis me gustou foi “A lingua das bolboretas” , xa que o neno comeza a escola con moito medo porque lle dixeron que alí lle pegaban aos nenos pero despois faise afacendo porque se fai moi bo amigo do seu mestre xa que teñen en común que lles gusta a natureza. Tamén me gustou  porque o neno lle ensina cousas aos seus pais esas cousas o neno apréndeas do seu profesor, pero o que menos me gusta desta historia foi o final, xa que non me esperaba que fora acabar así, porque é a parte máis triste cando os republicanos os deteñen para matalos.

Despois nos outros relatos non faría ningún cambio, penso que están moi ben así. 

E a lingua é fácil de entender,  xa que as palabras que utiliza son como as que utilizamos nós hoxe en dia.

Sonia Pumar Muíño (4º ESO) 

Pareceume un libro moi entretido. Componse de varios contos polo que é moi ameno.

Hai contos que tratan moitos temas, como o amor, a amizade, etc. Pero hai algúns que están redactados de xeito que hai que lelos varias veces porque non sabe moi ben quen é o protagonista. Por exemplo "Iron Maiden" e "Conga, conga".

As historias que máis me gustaron foron "A lingua das bolboretas", "Carmiña" e "A muller do pantalón pirata". En concreto, "A lingua das bolboretas" gustoume polo final que ten xa que non pensei que ia acabar así. "Carmiña" gústame porque ten un toque humorístico aínda que é cruel a forma en que o mata. E "A muller do pantalón pirata" gústame porque sen apenas coñecer a muller produce unha sensación de tristura.

É un libro que me gustou pola variedade de historias, de personaxes, de espazos onde transcorre a historia.

Susana Noya Redondo (4º ESO)

No hay comentarios: