Un libro...un universo...

Visto en Facebook (Ricardo Siri Liniers)

O ciclo da vida dun libro na biblioteca

"A muchos sonará extraño, pero como todo en esta vida tiene un ciclo, los libros no son la excepción, alguna vez se han preguntado ¿cuál es el ciclo de vida del libro en una biblioteca? Cualquiera pensará que se selecciona, se adquiere, se procesa y se presta a los usuarios y a la larga el impostergable descarte; sin embargo, la vida de un libro en una biblioteca es mucho más compleja que eso."

                                 Pincha aquí para ler o artigo completo

Balda de Libros (I): Dos arquivos do trasno, de Rafael Dieste

Neste novo curso 2013/2014 continuamos con este apartado da bitácora da Biblioteca do CPI de Viaño Pequeno (Trazo) onde o alumnado de terceiro e cuarto da ESO realizará breves recensións sobre as súas lecturas para a materia de Lingua e Literatura Galega. 

Desta volta vaise chamar Balda de Libros e agora que a alumna Verónica Barreiro Calviño xa marchou a estudar o Bacharelato non foi ela, como adoitaba, a primeira alumna en achegar material crítico para o noso recuncho de lecturas. Neste curso o mérito é para a alumna Margarita Pombo Castro (4º PDC).

Dos arquivos do trasno, Rafael Dieste, Galaxia

Este libro é moi completo, porque ten variedade de historias que suceden en lugares e tempos diferentes.

O seu título Dos arquivos do trasno é adecuado ao contido. Eu non cambiaría o título  que ten por outro porque é moi axeitado e son historias que teñen lugar e dan a entender cada una a súa cousa, por iso di arquivos.

Recomendo ler este libro xa que é un volume de poucas páxinas e porque tamén ten poucos personaxes e así cando se fai o traballo non te confundes uns cos outros.

Ademais ten poucas palabras descoñecidas que non se poidan entender.

Algunhas historias enténdense mellor como “O vagamundo”, “Pampín”, “Na morte de Estreliña”, “O neno suicida”, “De como veu  a Rianxo unha balea”, etc. Pero non quero dicir que as outras todas non se entenden senón que tamén outras me gustan máis como “Na morte de Estreliña” porque como di o título hai unha morte, ela morreu pero esta Estreliña era unha rapaza moi gabexeira e linda. Ela sempre cumpría co que lle mandaban, facía os recados pero pasoulle que un día morreu, como lle pasa a calquera, que un día tamén imos morrer nós, uns diante e outros detrás.

Pero a fin de contas todo o libro pódese ler e entender bastante ben.

Margarita Pombo Castro (4º PDC)

Este libro abrangue 20 relatos que xiran arredor da psicoloxía e das experiencias extraordinarias da

xente galega. Son relatos que non están nada relacionados uns cos outros pero que non deixan de

ser interesantes.

Aínda que para min, os dous relatos que máis me gustaron foron “Sobre a morte de Bieito” e “O

neno suicida”, porque son historias orixinais e que non esperas que acaben como van acabar. Sobre

todo “O neno suicida”, que o de nacer vello e ir para mozo, non é mala idea. Porque traballas como

un escravo de vello e folgas de novo, pasando a mellor vida de todos e gozándoa ao máximo. En

cambio se vas de mozo para vello, tes que traballar de mozo e folgar de vello, cando xa non tes

ganas nin de ir de festa nin nada.

O libro está moi ben, aínda que por veces, en algúns relatos, non se entendía moi ben a historia, o

que che obriga a volver a lelo. Pero polo resto, está moi ben.

Belén García Lijó (4º ESO)

A min persoalmente este libro gustoume moito. Porque os relatos que lin parecéronme moi bonitos, xa que algúns están baseados en lendas populares e contos tradicionais.

A parte que máis e gustou foi o relato de “O vello que quería ve-lo tren” xa que é un relato moi emotivo de cómo un velliño cumpre o seu desexo mais importante para el, xa que era o que el quería facer antes de morrer.

Este libro ten unha linguaxe moi sinxela de ler e parsoalmente penso que é un libro que lle gustaría a toda a xente que o lea, xa que é moi fácil de ler e os relatos son moi breves e moi interesantes cada un deles.

Este libro o bo de que teña tanta variedade de relatos é que o lector/a se non lle gusta un relato polo motivo que sexa, sempre haberá un relato que verdadeiramente lle guste e que disfrute cando o lea.

Por iso recoméndolle a toda a  xente que o lea, xa que é un libro moi entretido e cunha gran variadade de relatos, porque hai relatos de medo, relatos cun final aberto, de intriga e tamén poderás atopar relatos que te emocionen.

Laura Moar Iglesias (4º ESO)

A min este libro gustoume bastante, é divertido xa que nuns contos mentres os lías me puxen a rir, por exemplo: “O drama do cabalo de axedrez” e a chorar, por exemplo: “A morte de Estreliña”.

Pareceume interesante e seguramente que a moita xente máis, aínda que pode haber xente a que só lle guste ler libros con contos ou con só unha historia, eu nese caso son variada, tanto me pode gustar un como outro, non teño nada predestinado.

Eu o final só llo cambiaría ao conto de “Na morte de Estreliña”, gustaríame que acabase doutro xeito, mentres que nos outros me gustou tal e como acabaron.

Foime fácil de entender aínda que tiña algunhas palabras complicadas que tiven que utilizar o dicionario para poder entendelas.

Na miña opinión este é un libro que pronto se acaba de ler xa que son contos curtos e fáciles de ler. Recomendo que o leades, aínda que non teñades os mesmos gustos ca min, que seguramente os haxa.

Alba Pumar Muíño (4º ESO)

Xoves pola igualdade: Non só doen os golpes

Visto en Facebook (Enfoque de Igualdad)

Aviso importante para usuari@s da biblioteca

Queridiñ@s:

Debido a que algúns e algunhas de vós tedes préstamos sen devolver do curso pasado, decidimos bloquearvos e impedir que accedades a novos préstamos este curso ata que devolvades o que é de todos e de todas. Podedes consultar a lista de alumnado bloqueado na porta da biblioteca. Para comentarios ao respecto, erros, aclaracións... debedes dirixirvos a Asun que é a persoa que leva o tema do alumnado "bloqueado".

 Esta é unha medida que se levará a cabo o primeiro día de cada mes durante todo o curso 2013/2014. A lista de "bloquead@s" publicarase na porta da biblioteca e quen estea na lista, non poderá sacar en préstamos ningún libro da biblioteca ata que devolva os que ten sen devolver en prazo.

Todo o que eu sinto é de verdade

" Al lector se le llenaron de pronto los ojos de lágrimas, y una voz cariñosa le susurró al oído:

- ¿ Por qué lloras si todo en ese libro es de mentira?

Y él respondió:

- Lo sé, pero todo lo que yo siento es de verdad. "

Ángel González

Cada xoves, un pasiño cara a igualdade. (Hoxe con HUMOR)

¿Queres saber como detectar o machismo nos medios de comunicación? Invirte o sexo de quen protagoniza a noticia. Se o resultado non ten sentido ou queda ridículo, normalmente será sexista.

Imaxe vista no Facebook (Orbita Diversa)

Lendo libros prohibidos

No enlace podedes ver 10 títulos que cada ano sementan polémica en Estados Unidos (están tolos estes ianquis...), con peticións de que sexan prohibidos nas escolas, nas bibliotecas públicas...   O noso club de lectura xa se animou con algúns deses títulos e este ano tentaremos ir, cando menos, a por outro...  Axiña vos contaremos máis...

http://www.abc.es/fotos-libros/20130924/diez-clasicos-intentaron-prohibir-1511195055356.html

Haberá que seguir lendo....

Seguiremos lendo....

 Verémonos na biblioteca, nas reunións dos clubs de lectura...

Arrancamos o curso 2013/2014...

(Seguiremos informando...)

Unha lectura moi "gore"

Visto en www.defectivee.blogspot.com

Por Martín Rouco Casal (3ºESO)

En la portada además del título, el autor y la editorial, aparece la imagen del Chico Ostra, que es el protagonista de una de las poesías. En la contraportada encontramos un breve escrito diciéndonos quien lo escribió y alguna cosilla más sobre el argumento.

Me ha llamado la atención que el libro es muy gore. También me han llamado la atención algunos relatos como el del Chico Ostra o el del Chico Momia porque son muy bestias.

Visto en www.subcodefiestas.com.ar

Este libro tiene varias historias todas tratan de la muerte. La historia que aparece en la portada es La melancólica muerte del Chico Ostra;  en la luna de miel comieron una sopa de marisco y ella pidió un deseo y se cumplió porque dio a luz, pero no era no niño normal, era como una ostra y no sabían cómo llamarlo. Los padres cuando se acuestan dicen que huele a pescado y tenían problemas en la cama. Llamaron a un médico y él le dijo que la única forma de volver a no tener problemas en la cama era comiendo a su hijo ostra. Su padre fue con un cuchillo a la noche y lo comió. Lo enterraron en el mar.

El libro me ha transmitido tristeza, pues casi todos los personajes mueren.

Jugando con fuego de Nora Roberts

Por Lucía Andrade Castro (4º E.S.O)        

Visto en www.autorasenlasombra.com

En esta novela, los personajes principales son Catarina Hale  ( Reena)  y Joey Pastoreli, ya que es él quien causa todas las muertes de los novios de Catarina. Aunque la novela se centra más en la vida de Catarina, ya que de ella cuenta quiénes son sus padres y hermanos y la historia fluye alrededor de ella.

Entre los personajes secundarios estarían Bowen Goodnight y la familia de Catarina. Bowen es un chico que ve Reena en una fiesta y la vuelve a ver más veces, pero no la llega a conocer hasta que al pasar el tiempo llegan a ser vecinos. Y la familia, que son muchos.

Los personajes, algunos son planos y otros redondos, creo que hay más redondos que planos. Es redondo la protagonista,  ella va madurando al largo de la novela con todo lo que le va pasando: el incendio del restaurante de su familia, cuando se va a la universidad.

Aunque los personajes tienen carácter individual, la protagonista está muy apegada a su familia, esta sería un personaje colectivo.

El punto de vista del narrador es externo, en tercera persona. El narrador no es un personaje más de la historia, sino que cuenta todo como si estuviera observando a los personajes. Es omnisciente, sabe lo que siente y piensan los personajes.  “Y, mientras lo veía moverse, se enamoró”.

El tiempo externo se corresponde con las últimas décadas del siglo XX y la primera del siglo XXI. El tiempo interno es desde 1985 hasta 2005 más o menos. Este tiempo se conforma desde que incendiaron el restaurante familiar de la protagonista, hasta que Joey empieza a incendiar casas de gente a la que quiere Reena hasta poder llegar a donde ella.

La acción se desarrolla en un espacio real, en Baltimore, Estados Unidos.

Andel de Libros (LXII): Cando petan na porta pola noite, de Xabier P. Docampo

Cando petan na porta pola noite, Xabier P. Docampo, Xerais

Para min o momento máis importante do libro foi cando no espello do viaxeiro descubriu o do ollo. A parte que máis me gustou foi o primeiro conto, o do espello do viaxeiro, porque foime fácil de ler e logo o acabei, e gustáronme os outros pero non tanto.
É un libro breve, fácil de ler que eu persoalmente diríalle aos rapaces que o leran.
A lingua enténdese ben, pois está nun galego que se le ben.
O que menos me gustou foi o cuarto conto, o das cartas, porque non vexo que ten que ver cos outros tres contos. O último, o das cartas, é diferente porque nos outros hai mortos e nese non, sinceramente cambiaría ese conto por outro mellor. Tamén me gustou a trama dos outros.

Martín Mesías Remuiñán (3º ESO)

Andel de Libros (LXI): Misterio en Guernica, de Xosé Manuel Fernández Castro

Misterio en Guernica, Xosé Manuel Fernández Castro, Baía Edicións

A min este libro gustoume moito porque é un libro moi entretido, digo isto polas cancións que engade en cada capítulo, xa que non son cancións que poidas escoitar en calquera lugar porque teñen a letra cambiada polo autor.

Ten un vocablario moi sinxelo e a historia é moi fácil de comprender.

O final pola miña parte gustoume xa que non se esperaba ese desenlace ata o último capítulo, é dicir, que garda algo de intriga ata o final.

O momento do libro que máis me gustou foi cando Flor está a punto de dar a luz xa que é un momento de moita tensión.

Este libro xa o representamos con títeres na escola o que me fixo entendelo moito mellor aínda que sexa fácil de entender.

Diego González Viqueira (4º ESO)

Andel de Libros (LX): Memoria de Helena e María, de Roberto Salgueiro

Memoria de Helena e María, Roberto Salgueiro, Difusora de Letras, Artes e Ideas

O libro gustoume, aínda que é unha historia triste.

Non entendo como Helena abandoou a súa filla por uns libros, entendo que lle recordaran ao seu home, pero Manuel xa estaba morto e a súa filla non, creo que a maioría das nais loitarían por volver a estar coa súa filla.

Gustoume o forte que se mostra María durante case todo o tempo da historia, pero non entendo como pode chegar a odiar tanto a súa nai, porque, ao fin e ao cabo, nai só hai unha.

O libro é fácil de ler, pero o dato que dan ao principio do libro ( Helena, muller nova e María, muller maior) despista e confunde moito, pero despois durante a lectura xa se dá unha conta de a que se refire.

Marta Brea Martínez (4º ESO)

Andel de Libros (LIX): Alicia no país das marabillas, de Lewis Carroll

Alicia no país das marabillas, Lewis Carroll, Xerais

Gustoume o libro de Alicia no país das marabillas porque é entretido e lese moi rapido, pois ten un vocabulario moi fácil.

O contido da historia en si está ben, porque mostra un mundo moi distinto onde os animais, onde unha baralla de cartas pode descabezar alguén. Pero o final ensina que ese mundo non é real senón un soño que está a vivir Alicia.

A parte que máis me gustou do libro foi a do final, pero en xeral gustoume.

Eu recomendo ler ese libro porque todo o mundo coñece a pelicula pero non é o mesmo.

Iria Fajín Casas (3º PDC)