xoves, 14 de novembro de 2013
Balda de Libros (III): Criminal, de Xurxo Borrazás
-->
Criminal é unha novela de Xurxo Borrazás. O libro é unha narración de elementos de carácter onírico e realista.
Esta
historia é un exemplo de concisión estilística, na que se empregan
as palabras necesarias.
A tensión coa que se van narrando os sucesos fai que queiras seguir
lendo, pero unha
cousa que non me gustou nada foi que dun capítulo a outro, cambia
bruscamente de tema.
E iso fai que o libro sexa unha enleada, un sarillo. Aínda así,
estivo bastante ben, iso si, o final non me gusta, xa que quedou moi
aberto.
Deberíanlle
engadir un par de cousas máis, como por exemplo, como acabou a vida
de Chucho,
o protagonista desta historia tan tráxica, que so comenta que se
arrepinte de todos os
asasinatos que cometeu, sobre todo, o do seu propio fillo.
Belén
García Lijó (4º ESO)
O momento máis importante do libro claramente, para min, é cando Chucho mata a Daniel, cravándolle o machado no lombo. Paréceme incrible que un irmán poida matar ao outro sen importarlle nada, sen ningún escrúpulo e ata divertíndose.
O libro gustoume, aínda que me podía ter gustado máis, xa que ás veces a historia non se entendía moi ben, e mesturaba cousas. A verdade é que o xeito no que escribe este autor é moi orixinal; nunca lera un libro así. Tamén me parece que a historia está moi ben enmarcada, e ademais gustoume moito que a historia ocorrese nun lugar próximo a Trazo, xa que fai a historia moito máis real.
Un dos cambios que eu faría, sería facer a historia máis simple e contala dun xeito máis doado. Tamén sería máis fácil de entender se a historia se contase dun xeito lineal, segundo foran acontecendo os feitos, e non facendo flash backs polo medio.
A linguaxe non foi moi difícil de entender, salvo algunha que outra palabra ou expresión, que como corresponde busquei no dicionario.
Cristina Deus García (4º ESO)
mércores, 13 de novembro de 2013
De sabi@s é rectificar
Queridiñ@s tod@s:
Ben sabedes que dende a biblio temos a firme intención este curso de que os libros que sacades da biblio non queden nas vosas casas meses e meses...tanto que xa nin vos lembrades de que os tedes en préstamo. É por iso que sacamos a lista de alumnado bloqueado para préstamos ao principio do trimestre, e a devolución de exemplares foi funcionando bastante ben. Tiñamos a intención de volver facelo ao inicio de cada mes, mais non nos dan as horas de traballo para levar ese control mensualmente e pasará a ser trimestralmente.
Queremos agradecer ao alumnado que entende que o libro hai que levalo, lelo e devolvelo en 15 días, ou ben renovar o préstamo por outros quince e rogarvos que cando devolvades un libro e sexa anotada a devolución no ordenador, vos encarguedes de devolvelo ao seu sitio nas estanterías. Lembrámosvos que todo está ordenado numéricamente, excepto a narrativa xuvenil galega que está por orde alfabética (polo apelido d@s autor@s)
domingo, 10 de novembro de 2013
Compartir fotos o vídeos eróticos a través de Whatsapp, messenger, redes...
Precaucións que debemos tomar ao compartir fotos/vídeos por Internet, Whatsapp...:
- Los contenidos íntimos y eróticos son demasiado
tentadores. La probabilidad de que se compartan y se multipliquen es mucho más
alta de lo que creemos.
- Si vas a compartir un contenido tuyo, intenta que no se te
pueda reconocer. Por ejemplo, podemos sacarnos fotos sexys sin que salga
nuestro rostro.
- Trata de guardar y esconder bien todos los contenidos y
documentos de este tipo.
- El bulling, el sexting y el ciberacoso son términos
relacionados y situaciones habituales en estos casos.
- Compartir contenidos íntimos de otras personas es un
atentado contra la intimidad y un delito penado.
Fonte: http://www.sexperimentando.es/
xoves, 7 de novembro de 2013
Prohibido se eres muller
"Hace unos días, en Arabia Saudí, un grupo de mujeres
protestó contra la prohibición oficial de que lleven vehículos, pese incluso a
las advertencias del Gobierno. La campaña las incitó a grabarse a sí mismas
conduciendo a través de distintas ciudades. Sin embargo, no es el único lugar
del mundo en el que se dan prohibiciones de esta clase y que, de una u otra
forma, ponen límites a las libertades de las mujeres.
El diario norteamericano 'The Washington Post' aprovecha el
contexto y hace un repaso por alguna de ellas."
Aquí o artigo completo
Balda de Libros (II): Que me queres, amor?, de Manuel Rivas
Que me queres, amor?, Manuel Rivas, Galaxia
Para min este libro foi fácil de ler e tamén de entender. Gustoume bastante porque son historias que a min polo menos me engancharon xa que non dependen unha de outra. Houbo palabras que non entendía pero iso arranxeino tendo un dicionario a man para axudarme del cando o necesitaba.
“A leiteira de Vemeer” para min foi algo pesada de ler pero con ela aprendín que é certo que un fillo nunca poderá agradecerlle a unha nai o que ela fixo por sacalo adiante e darlle a mellor educación, en fin unha nai é o mellor que pode ter un fillo, é a que te cuida cando estas enfermo, a que se desvela por ti, a que te comprende, a que che da cariño, apoio, aínda que en poucos casos se da o contrario.
En fin eu gocei lendo este libro porque ten lecturas divertidas coas que te podes rir, lecturas de misterio e lecturas de emocións coas que podes chorar e tamén aprender leccións de vida como aprendín eu con esa lectura.
Alba Pumar Muíño (4º ESO)
Para min este libro foi fácil de ler e tamén de entender. Gustoume bastante porque son historias que a min polo menos me engancharon xa que non dependen unha de outra. Houbo palabras que non entendía pero iso arranxeino tendo un dicionario a man para axudarme del cando o necesitaba.
“A leiteira de Vemeer” para min foi algo pesada de ler pero con ela aprendín que é certo que un fillo nunca poderá agradecerlle a unha nai o que ela fixo por sacalo adiante e darlle a mellor educación, en fin unha nai é o mellor que pode ter un fillo, é a que te cuida cando estas enfermo, a que se desvela por ti, a que te comprende, a que che da cariño, apoio, aínda que en poucos casos se da o contrario.
En fin eu gocei lendo este libro porque ten lecturas divertidas coas que te podes rir, lecturas de misterio e lecturas de emocións coas que podes chorar e tamén aprender leccións de vida como aprendín eu con esa lectura.
Alba Pumar Muíño (4º ESO)
A verdade é que me decepcionou un chisco este libro, porque o titulo é algo ao que eu lle presto moita importancia e pensei que o libro estaría enfocado desde unha parte do amor moito máis diferente, moito máis doce, etc.
Aínda que non me gustara a forma na que están formulados os temas, si que me gustou como desenvolve os contos o escritor, sempre nos deixa con intriga, deixa sempre algo no aire, pero ás veces debería concretar algo máis o asunto.
O conto que máis me gustou foi "Só por ai", xa que foi no que máis me adentrei nel e despois a maneira de imaxinarme porque ese rapaz non pasaría a noite na casa.
O que menos me gustou foi o de "O mister e Iron Maiden" xa que é un tema moito máis futboleiro e eu non son unha gran fanática do fútbol, e nin son do Deportivo da Coruña. Tampouco nese conto é que se explique moi ben porque xunta o tema do fútbol co do mar e liase un pouco.
O vocabulario non me resultou complexo, foi bastante sinxelo, o único que me deu algo máis de traballo foi ter que averiguar o que querían dicir algunhas expresións.
Polo resto gustoume moito, porque tamén fala da música, e é un tema que realmente me agrada atopar nun libro como este e que pensei que non atoparía.
Este libro a min custoume moito entendelo xa que non se expresa ben o autor nos contos, non hai diálogos e ademais tes que ler dúas veces o mesmo se realmente queres entender ben o que sucede no conto. E iso que a linguaxe é moi simple.
O conto que máis raro me pereceu foi "A luz de Yoko", xa que para non entendin case nada, namais que hai un pai que lle berra ao fillo por estar ata as tantas coa tele.
O que máis
me gustou foi o de "Que me queres, amor?", por que é o que máis se
entende.
Este tipo de libros a min persoalmente non me atraen moito, porque non acaban de engachar para seguir léndoos.
luns, 28 de outubro de 2013
xoves, 24 de outubro de 2013
mércores, 23 de outubro de 2013
De cine, televisión e libros
"Está claro es que, además de las adaptaciones constantes al
cine y a series de TV de novelas más o menos exitosas (algunas de las cuales,
de dudosa calidad, se reeditan una y otra vez como consecuencia de su éxito en
las pantallas), se producen influencias en sentido contrario.
Un libro aparece en manos de un personaje de una serie de
culto o de una película de éxito y eso provoca un interés inusitado por ese
libro o por su autor, aun cuando se trate de alguna rareza o un simple guiño.
De otros, en cambio, recordamos solo la escena pero no
sabemos nada sobre el libro o autor en cuestión.
Veamos algunos ejemplos que han pasado a formar parte de las
bibliotecas de la memoria de mucha gente y que han contribuido a sacar del
anonimato o a "consagrar" a algunos libros.
Todos ellos gracias al efecto de la televisión o el cine. Y
es que, a veces, la lectura también se ve beneficiada por la influencia de
aquellos a quienes se suele considerar sus enemigos.
• LOS SIMPSON
Los hermanos Karamazov, de Dovstoievski.
No me imagino a los fans de los Simpson, que son legión, invadiendo
las librerías en busca de las obras de Dovstoievski por mucho que Lisa lo lea.
Ni de Dovstoievski ni de ninguno de los autores que se le ve
leer en algún momento.
Pero Lisa es el contrapunto perfecto del gañán, zafio y
cervecero de su padre, Homer, nombre que, como quizá todo el mundo sabe, está
inspirado en el clásico Homero."
Podes ler aquí o artigo completo
Podes ler aquí o artigo completo
martes, 22 de outubro de 2013
domingo, 20 de outubro de 2013
xoves, 17 de outubro de 2013
Sobre a igualdade entre homes e mulleres no mundo rural
O pasado 15 de Outubro celebrouse o Día Mundial da Muller Rural. Botamos un vistazo á situación actual que ben recolle o artigo visto en El Diario.
El campo ofrece menos oportunidades a las mujeres que a los hombres. No sólo laborales. Cuando las mujeres jóvenes se marchan del medio rural " no es sólo porque quieran una salida profesional, también buscan el desarrollo personal y un menor control", relata López Navarual. Las aspiraciones femeninas son similares, con independencia del entorno: libertad personal, independencia económica, corresponsabilidad familiar… La distancia aparece en las oportunidades que uno y otro entorno proporcionan a las mujeres.
El campo ofrece menos oportunidades a las mujeres que a los hombres. No sólo laborales. Cuando las mujeres jóvenes se marchan del medio rural " no es sólo porque quieran una salida profesional, también buscan el desarrollo personal y un menor control", relata López Navarual. Las aspiraciones femeninas son similares, con independencia del entorno: libertad personal, independencia económica, corresponsabilidad familiar… La distancia aparece en las oportunidades que uno y otro entorno proporcionan a las mujeres.
"En el mundo rural existen muy pocas posibilidades de
encontrar una salida", subraya Moreno "y las que hay tienen que ver
con lo mismo: limpieza y cuidados de otros". Aunque las necesidades
básicas se cubren mejor que en la ciudad, "no sólo se trata de comer,
también de gestionar tu propia vida", aclara Salvadora Moreno,
representante de la Federación de Asociaciones de Mujeres de La Alpujarra. En
esas circunstancias el medio rural establece más dificultades, de carácter
social, porque aún es necesario "educar en la ruptura de roles y
estereotipos que encorsetan a las mujeres en modelos que no quieren",
subraya López Navaruel. Es una tarea compleja porque la crisis económica está
provocando la vuelta a esos cánones."
Aquí o artigo completo
martes, 15 de outubro de 2013
Para quen viviu a experiencia de emocionarse lendo unha historia
"Yo iba a escribir un post sobre las 12 sensaciones que
despiertan en mí los libros. 12 reacciones que tengo cuando leo un libro que me
engancha. Yo quería contaros lo fantástico que es perderse entre las páginas de
los libros, con mis palabras, para que comprendierais mi punto de vista. Pero
una vez me he puesto a pensar, me he dado cuenta de que no os iba a contar nada
que no se haya dicho ya. Y los que lo han dicho antes que yo, lo han hecho más
y mejor.
Son gente importante, inteligente y conocida, no como yo.
Así que tuve que cambiar mi enfoque, y escribir las 12 frases sobre libros que
más me han marcado. Aquellas que reflejan justamente lo que yo siento. ¡Espero
que os gusten tanto como a mí!"
Aquí o artigo completo
luns, 14 de outubro de 2013
sábado, 12 de outubro de 2013
Tal día coma hoxe...
É de supoñer que tal día coma hoxe en 1492 desembarcaba Colón en América cambiando o rumbo da historia "do mundo mundial", que díría o noso Manolito Gafotas. Este poema titulado "A Contratiempo" invítanos a deixar voar a imaxinación e puidéramos cambiar o curso da historia avisando ao insigne navegante de que dea a volta, que deixe América en paz alí onde está e como está.
"Carabelas de Colón,
Todavía estáis a tiempo:
Antes que el día os coja,
Virad en redondo presto,
Presto;
Tirad de escotas y velas,
Pegadle al timón un vuelco,
Y de cara a la mañana
Desandad el derrotero,
Atrás, a contratiempo.
Mirad que ya os lo aviso,
Mirad que os lo prevengo,
Que vais a dar con un mundo
Que se llama el Mundo Nuevo,
Nuevo,
Que va a hacer redondo el mundo,
Como manda Ptolomeo
Para que girando siga
Desde lo mismo a lo mesmo.
Atrás, a contratiempo!
Por delante de la costa
Cuelga un muro de silencio:
Si lo rompéis, chocaréis
Con terremotos de hierro
Hierro,
Agua irisada de grasas
Y rompeolas de huesos;
De fruta de cabecitas
Veréis los árboles llenos,
Atrás, a contratiempo!
¡A orza, a orza, palomas!
Huid a vela y a remo:
El mundo que vais a hacer,
Más os valiera no verlo,
Verlo:
Hay montes de cartón-piedra
Ríos calientes de sebo,
Arañas de veinte codos,
Sierpes que vomitan fuego.
Atrás, a contratiempo!
Llueve azufre y llueve tinta
Sobre selvas de cemento;
Chillan colgados en jaulas
Crías de monos sin pelo,
Pelo;
Los indios pata-de-goma
Vistiendo chapa de acero,
Por caminos de betún
Ruedan rápidos y serios.
Atrás, a contratiempo!
Por las calles trepidantes
Ruge el león del desierto;
Por bóvedas de luz blanca
Revuelan pájaros ciegos
Ciegos;
Hay un plátano gigante
En medio del cementerio,
Que echa por hojas papeles
Marcados de cifra y sello.
Atrás, a contratiempo!
Sobre pirámides rotas
Alzan altares de hielo,
Y adoran un dios de plomo
De dientes de oro negros,
Negros;
Con sacrificios humanos
Aplacan al Dios del Miedo
Corazoncitos azules
Sacan vivos de los pechos.
Atrás a contratiempo!
Trazan a tiros los barrios,
A escuadra parten los pueblos;
Se juntan para estar solos,
Se mueven para estar quietos,
Quietos;
Al avanzar a la muerte
Allí lo llaman progreso;
Por túneles y cañones
Sopla enloquecido el Tiempo.
Atrás, a contratiempo!
Por eso, carabelitas
Oíd, si podéis, consejo:
No hagáis historia; que sólo
Lo que está escrito está hecho,
Hecho
Con rumbo al sol que os nace,
Id el mapa recogiendo;
Por el Mar de los Sargazos
Tornad a Palos, el puerto,
Atrás, a contratiempo!
Monjitas arrepentidas,
Entrad en el astillero;
Os desguacen armadores,
Os coman salitre y muergos,
Muergos,
Dormid de velas caídas
Al son de los salineros
Y un día, de peregrinas,
Id a la sierra subiendo,
Atrás, a contratiempo
Volved en Sierra de Gata
A crecer pinos y abetos,
Criar hojas y resina
Y hacerles burla a los vientos,
Vientos,
Allí el aire huele a vida;
Se siente rodar el cielo;
Y en las noches de verano
Se oyen suspiros y besos,
Atrás a contratiempo!"
Poema de Agustín García Calvo visto en www.lacuevadeldinosaurio.galeon.com
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)











