Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



sábado, 12 de maio de 2012

As excitantes metamorfoses dos xornais





El diario a diario
Un señor toma un tranvía después de comprar el diario y ponérselo bajo el brazo. Media hora más tarde desciende con el mismo diario bajo el mismo brazo. Pero ya no es el mismo diario, ahora es un montón de hojas impresas que el señor abandona en un banco de la plaza. Apenas queda solo en el banco, el montón de hojas impresas se convierte otra vez en un diario, hasta que un muchacho lo ve, lo lee, y lo deja convertido en un montón de hojas impresas. Apenas queda solo en el banco, el montón de hojas impresas se convierte otra vez en un diario, hasta que una anciana lo encuentra, lo lee, y lo deja convertido en un montón de hojas impresas. Luego lo lleva a su casa y en el camino lo usa para lo que sirven los diarios después de estas excitantes metamorfosis.


Julio Cortázar

venres, 11 de maio de 2012

Pintamos o noso arredor de cor violeta

O pasado 30 de Abril Uxía, Tamara, Nuria e Sonia participaron no programa "Sumando todas" de Radio Ordes, un programa que pretende poñer un gran de area na loita contra a desigualdade entre mulleres e homes.
É este un tema ante o cal non admitimos desculpas. Ou eres cómplice da desigualdade ou loitas pola xustiza. 
Xunto cun grupo de alumnas do IES Maruxa Mallo de Ordes, entrevistamos a Gemma Lienas, autora de O diario violeta de Carlota, libro interesantísimo que deunos moito que falar este ano no Club de Lectura, e levounos a crear un foro na Aula Virtual do noso centro, onde imos comentando todo o que nos chama a atención dende a nosa mirada violeta. Queremos agradecer especialmente a participación masculina neste foro.(Sabede que gañades puntos entre o sector feminino, un home que desenvolve e amosa sen vergoña a súa sensibilidade vale por dous!!) Queremos escoitar o que pensades e sentides. A igualdade é un traballo en equipo que queremos construir entre tod@s.

Aquí vos recordamos o link do foro

Aquí vos deixamos o link do programa de radio (saimos a partir do minuto 8)

Escoitade que interesante conversa tivemos con Gemma que sabe tanto sobre as relacións de parella e non deixedes de compartir as vosas reflexións e comentarios.

Por certo...alguén sabe o porque desta cor violeta???

Agustín Fernández Paz gaña o premio da AELG en Literatura Infantil e Xuvenil




O escritor Agustín Fernández Paz, con quen falou o alumnado de 1º da ESO pola rede através do skype no proxecto interdisciplinar A Feira das Nacións, recibiu este pasado sábado o premio da Asociación de Escritores/as en Lingua Galega (AELG) na categoría de Literatura Infantil e Xuvenil, pola súa obra Fantasmas de luz (Xerais).

Tamén estaba nomeado como finalista para o premio de narrativa para adultos pola súa novela Non hai noite tan longa (Xerais), pero foi finalmente Antón Riveiro Coello quen mereceu o recoñecemento á mellor novela, grazas a Laura no deserto (Galaxia).

mércores, 9 de maio de 2012

Nova exposición

A historia da banda deseñada/comic en lingua francesa chega ao centro.
A exposición estará á nosa disposición durante 15 días por cortesía do IES Antonio Fraguas (Departamento de Lingua Francesa)

martes, 8 de maio de 2012

Na bitácora de Edicións Xerais



A bitácora de Edicións Xerais de Galicia faise eco das recensións que escriben no blogue da Biblioteca as alumnas e os alumnos de 3º e 4º da ESO do CPI de Viaño Pequeno, (Trazo) a maioría de libros da súa colección “Fóra de Xogo”.

Un magnífico testemuño de traballos realizados no centro que trascenden as fronteiras do CPI de Viaño Pequeno.

Desde Trazo para o mundo (literario).

martes, 1 de maio de 2012

Tal día coma hoxe...




Fondo documental del Museo del Barrio de la Refinería.
 Rosario (Argentina)
 
Solamente hay tres fotos de ella. 
Fue la primera mujer oradora en una concentración obrera, un 1° de mayo de 1890. Se atrevió a proclamar que la mujer no debía estar atada ni a un dios, ni a un patrón ni a un marido. Se animó a escribir en un diario, denunciando la explotación del trabajador. Y también a pelearse con la policia, a pesar de las balas y la celda, siempre hambrientas de obreros. Denunció la muerte del primer trabajador muerto por hacer una huelga: fue en Rosario, pero vendrían otros y ella lo sabía.
Por ser lo que era, fue reprimida, encarcelada y desterrada, a pesar de ser argentina.
Se llamó Virginia Bolten, y vivió en Barrio Refinería por 15 años trabajando de zapatera y de obrera del azúcar.
Murió en Montevideo, hoy pocos la recuerdan.
Sólo tres fotos.
Desde el Museo, este 1° de mayo y 122 años después, 

humildemente tratamos de revertir ese olvido.


Visto en Facebook (Museo Refinería)

xoves, 26 de abril de 2012

Roteiro en Compostela: actividades relacionadas co mundo do libro.


(Percorrido pola Biblioteca Pública de Santiago Ánxel Casal coa familia Pistracas. 
Vía: Biblioteca Pública Ánxel Casal)

Onte, o noso alumnado máis lector, que participa nos Clubes de Lectura, tivo dúas actividades relacionadas co mundo dos libros e organizadas pola biblioteca escolar do CPI de Trazo.
A primeira foi unha interesante visita guiada (semellante á que se reproduce no video) por todas as instalacións da Biblioteca Pública Ánxel Casal, de Santiago de Compostela, que rematou nun xogo no que as e os estudantes tiveron que procurar información nos catálogos informatizados e achar un mangado de libros. As dimensións do espazo e as múltiples posibilidades que ofrece resultaron do seu agrado.
Non menos interesante resultou a visita á Libraría Couceiro, onde o alumnado de 1º e 2º de ESO recibiu unha charla explicativa sobre a encadernación e restauración de libros, nomeadamente antigos e vellos, proferida por María Couceiro que os soubo enguedellar a todos, para rematar cun percorrido polas seccións da libraría. Mentres,  o alumnado de 3º e 4º de ESO, percorreu a exposición "Compostella dicitur", que recrea o aspecto da cidade en 1211.
O xantar compartido no Parque de San Domingos de Bonaval houbo de ser sustituido pola visita por libre a unha coñecida área comercial de Compostela, onde nos abrigamos da choiva que nos acompañou onte durante toda a excursión.
Parece que tanto o alumnado coma o profesorado quedamos contentos coa experiencia, aprendemos a poñerlle ao mal tempo, boa cara. Onte, máis ca nunca.

mércores, 25 de abril de 2012

Tal día coma hoxe...




...triunfaba en Portugal a  "Revolución dos cravos"


(A ver se nos lembramos das cousiñas aprendidas no curso acelerado de portugués, recibido este curso, para entender o audio do vídeo. Xa contaredes...)

Vídeo visto no Youtube

martes, 24 de abril de 2012

Os libros fan pensar...

Penso, logo existo(Descartes)

Foto vista na web Piensa,es gratis

Conta de libros (XXVI): O can dos Baskerville, Arthur Conan Doyle





A min este libro gustoume moito porque os libros de Sherlock Colmes sempre me pareceron moi interesantes. Ademais tamén me gustou este libro porque ao mesmo tempo que ías lendo podías imaxinar a historia moi fácilmente, e case podías imaxinar algunhas partes do libro con ler dous ou un capítulo anterior.
A min o momento do libro que máis me gustou foi cando atacou o can a Henry e saber se morrera o can ou matara a Henry. Estou conforme co final pero gustaríame que acabara con Stapleton vivo. O vocabulario era sinxelo pero tiña algunhas palabras que non entendía.

Diego González Viqueira (3º)

Conta de libros (XXV): O único que queda é o amor, Agustín Fernández Paz



O único que queda é o amor, Agustín Fernández Paz, Xerais

Eu penso que este libro está ben porque aínda que case todas as historias de amor  teñen un final tráxico (é dicir non rematan cun final feliz),  son relatos moi entretidos e con personaxes moi variados, ademais de manter o amor e o mundo dos libros en común xa que aparecen en todos os relatos e se manifestan de distinto xeito.  
Os relatos que máis me gustaron foron "Amor de agosto", "Esta estraña lucidez" e "Despois de tantos anos", porque dous deles mostran como se namoraba a xente noutra época e o outro relato é moi romántico. Tamén os fragmentos que abren os capítulos son moi alentadores xa que che dan unha idea do que pode acontecer no relato.


Verónica Barreiro Calviño (3º) 

luns, 23 de abril de 2012

Celebramos o Día do libro


23 - 27 de Abril

(semana do libro en secundaria)

Actividades:
·            exposición e obradoiro: curiosidades da escritura
·       * CANDO?  - Semana do libro 
                     (23 – 27 de abril)
·       * Onde?     -  Sala anexa ao    
                    edificio de secundaria
·       * poderá visitarse nos recreos
·            CONCURsO:
“coñece e investiga sobre a cultura e a     
historia na túa biblioteca”
·            roteiro literario en Compostela
para os membros do club de lectura”
·            encontro coa escritora gemma lienas  en radio ordes
“para as lectoras do club de o
                                 diario violeta de carlota

Reivindicando o poder dos libros



23 de 
 Abril. Día do libro. 

 “Un día leí un libro y toda mi vida cambió. Ya desde las primeras páginas sentí de tal manera la fuerza del libro que creí que mi cuerpo se distanciaba de la mesa y la silla en la que estaba sentado. Pero, a pesar de tener la sensación de que mi cuerpo se alejaba de mí, era como si más que nunca estuviera ante la mesa y en la silla con todo mi cuerpo y todo lo que era mío y el influjo del libro no sólo se mostrara en mi espíritu sino en todo lo que me hacía ser yo. Era aquel un influjo tan poderoso que creí que de las páginas del libro emanaba una luz que se reflejaba en mi cara: una luz brillantísima que al mismo tiempo cegaba mi mente y la hacía refulgir. Pensé que con aquella luz podría salir de los caminos trillados, en aquella luz sentí las sombras de una vida que conocería y con la que me identificaría más tarde. Estaba sentado a la mesa, un rincón de mi mente sabía que estaba sentado, volvía las páginas y mientras mi vida cambiaba yo leía nuevas palabras y páginas. Un rato después me sentí tan poco preparado y tan impotente con respecto a las cosas que habrían de sucederme, que por un momento aparté instintivamente mi rostro de las páginas como si quisiera protegerme de la fuerza que emanaba del libro. Fue entonces cuando me di cuenta aterrorizado de que el mundo que me rodeaba había cambiado también de arriba abajo y me dejé llevar por una impresión de soledad  como jamás había sentido hasta ese momento. Era como si me encontrara completamente solo en un país cuya lengua, costumbres y geografía ignorara.
            La impotencia que me produjo aquella sensación de soledad me ató de repente con más fuerza al libro. El libro me mostraría todo lo que debía hacer en aquel nuevo país en el que había caído, lo que quería creer, lo que vería, el rumbo que seguiría mi vida.”

La vida Nueva de Orham Pamuk