Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



lunes, 19 de diciembre de 2016

Andel de Libros (XV): Morning Star, de Xosé Miranda



Para min, a mellor parte non foi o final, senón que foi cando a gavela de Lázaro estaba asaltando a casa do cura, e despois o Xudas e o Valente intentaron violar a Helena, porque nese momento Lourenzo fartouse e armouse de valor para pegarlle un tiro ao Valente, un golpe na cabeza ao Xudas e marchar coa moza.

Realmente non faría ningún cambio, ao contrario, gustoume moito cando insultaban e dicían palabras feas porque fai que a historia pareza máis orixinal que se dixesen palabras cultas, xa que mostran como era realmente os asaltos da época. Paréceme un final feliz, e a min gústanme máis os tráxicos, pero aínda así gustoume moito o libro.

O único que non me gustou nada da historia, foi o nome de Lázaro, xa que como Lourenzo e Lázaro comezan pola mesma letra custoume distinguilos ao principio.

O libro era bastante sinxelo de entender, empregaba linguaxe sinxela. Eu  recomendaríalle este libro a xente de 13 ou 14 anos, porque non ten ningunha dificultade con respecto á lectura.

Marcos García López (4º ESO)

Este libro gustoume bastante, ademais está dentro dos meus libro preferidos, xa que me pareceu moi entretido e divertido á vez, polas diferentes cousas que lle pasan aos personaxes, tanto aos principais coma os secundarios. E pareceume que a historia está ben pensada e ben escrita, xa que entretén ao longo de toda a historia, mentres o estás lendo. 

O final que escolleron para el tamén me parece que é o aceitado. Non lle cambiaría nada, deixaríao tal e como está escrito. Para min o mellor momento do libro, e o máis importante é cando Lourenzo e Tomás conseguen escapar con vida e ao mesmo tempo logran recuperar o tesouro ao cal lle tiñan tantas ganas, xa que parecía que non o ían recuperar, pero deunos unha sorpresa.

E a linguaxe que escolleron enténdese todo a perfección, non é para nada difícil de ler e calquera o pode ler sen dificultade.

Adrián Brea Martínez (4º ESO)


Este libro non me gustou en absoluto, xa que libros así hai moitos. Tratan de involucrar ao lector na historia, pero non o conseguiron xa que son escasos os diálogos entre os personaxes principais, só falan nos momentos cruciais da historia. Non me gustou porque é unha imitación dos típicos libros de piratas e tesouros.

O desenvolvemento do libro é rápido nalgunhas partes e lento noutras. A min gustoume a forma en que finalizou o libro, pero se fora eu o lector, deixaría un final aberto. 

A portada do libro que eu collín era diferente da orixinal, pero me gustou moito debido ao toque que lle dá a portada en branco e negro. 

O seu vocabulario é fácil de entender agás algunhas palabras ou expresións feitas, pero este libro recomendaríallo moito aos lectores aventureiros aos que lles gusta intriga de saber se os protagonistas conseguen o tesouro.

Yago Rey Viqueira (4º ESO)

No hay comentarios: